فکر کنم اعصابم افتاده یه گوشه برا خودش مُرده

تنها چیزی که فکر کنم هیچ‌وقت خودمو بابتش نمیبخشم اینه که اجازه دادم آدمایی با سلامت روان و احساساتم بازی کنن که حتی ذره ای لیاقت و ارزش توجه کردن‌هام و اهمیت دادن هام و نداشتن.

درست میشه. مثل اون کاشی شکسته هه، منم دوباره از بین تیکه های شکسته وجودم سبز میشم =)

واقعا شیرموز طرقبه میخوام

خیلی زیاد

همیشه بعد فروپاشی های روانی خیلی بزرگ یسری اتفاقا میفته که انقد میخندم کلا یادم میره چیشده🤲🏻

باید گوشیمو ریست کنم ولی دلم برای اونهمه مرحله ای که از آمیرزا رفتم جلو میسوزه

از خدا بابت ارائه دادن روزای ابری ممنونم.

یه هیجان خیلی خیلی گنده میخوام

هرچی بیشتر میرم جلو بیشتر میفهمم که عمیقا و ناموسا و اصلا و ابدا نمیتونم با ریاضی کنار بیام

ببین عزیزم من واقعا دوست دارم اون مهدیه ی پر انرژی باشم که با همه حال میکنه و همه ام باهاش حال میکنن و شلوغ و پر سر و صداست ولی راستش آدمای مناسبشو تو محیط جدید پیدا نکردم.