میدونی. شاید به چشم همه قشنگ نباشه و عجیب به نظر بیاد. چون تو نقاشی ها همیشه گنبد و مناره طلاییه.
ولی به نظر من یه قسمت از هنرمند و نقاش بودن اینه که دنیا رو متفاوت از بقیه ببینی. همه حرم میکشن، همه چهره میکشن، همه کارکتر خلق میکنن. اگه همشون شبیه هم باشه که دیگه هنر نیست. شاید یه بخشی از هنر اینه که محدودیت هایی که وجود داره رو نبینی و اون چیزی که "خودت دوست داری" رو بکشی نه اون چیزی که جامعه تعیین میکنه. اینجوری به مرور امضای هنری و سبک خودتو پیدا میکنی.
عقیده دارم لزوما هرکسی که نقاشی کشیدن بلده هنرمند نیست
این مردم نیستند که به تو ضربه میزنند بلکه انتظاریست که از آنان داری*
<امام علی>
آخه آدم خیلی کهکشان عظیمی تو درونش داره بعد
به طور جالبی پتانسیل شقی ترین شدن و برترین شدن داریم
⟨کُلبه یِ جَنگلی-⟩⭒
آخه آدم خیلی کهکشان عظیمی تو درونش داره بعد به طور جالبی پتانسیل شقی ترین شدن و برترین شدن داریم
افرین دقیقا. دقت کردی ما تنها موجوداتی هستیم که راحت نافرمانی خدارو میکنیم و نه تنها پشیمون نمیشیم که تو روی خدا هم وایمیستیم.
ابلیس یه لحظه غرور داشت اینجوری شد. حالا ما چی؟؟