زمان دی ماه مردم به کشته شدگان میگفتن ببخشید که تو گلوله خوردی و من نخوردم ( نه باباا) الآن ما به مردمان جنوب کشور میگیم ببخشید که شما ها موشک می‌خورید و ما نمی‌خوریم ببخشید که شب های آرومی ندارید و ما داریم ببخشید...

‌

- جهان سرای گذر است، نه قرار.

وای وای یه تیکه از نوشته هامو تو چنل قبلیم پیدا کردم

زندگی این است. چه بخواهی و چه نخواهی،تو فقط یک انسانی که رو به مرگ می‌دود. همانطور که بدنت پایدار نخواهد ماند و خواهد پوسید، خوشحالی و غمت نیز روزی به پایان می رسند؛ و تو،می شوی یک پیرِ فرسوده که پُر است از تجربه. "بیا زندگی را تجربه کنیم؛ قبل از اینکه او مارا وادار به این کار کند" -تکه‌ نویس

یادش بخیررررر

او هنوز هم در درون من زنده است .

چرا به طرز عجیبی امروز هیچکی ایتا نیست

جنگ شروع شده و صدای مونه اَجنوب میشنوی...

سلاممم

‌