میگن چرا باهامون سرد شدی!.. ولی اونا هنوز نمیدونن که کلا از لیست آدمای مهم زندگیم حذف شدن.
دلم میخواد به بعضیا بگم «اشکال نداره» تا ببینم چقدر راحت باورش میکنن.
بعضی آدما رو باید دوست داشته باشی، ولی از دور؛ نزدیکشون که بشی میفهمی چرا قسمتت نبودن.
من اگه ازت سرد شدم، تقصیر اون روزی نیست که رفتم؛ تقصیر تمام روزاییه که موندم و هی نادیده گرفته شدم.
غرق شوی، میمیری؛ چه در دریا، چه در رویا...
دریا اولش آرامت میکند؛ دریا را که نگاه میکنی، نمیترسی.
آرام است، آبیست و آنقدر زیباست که دلت میخواهد خودت را به دست موجهایش بسپاری.
جلوتر میروی و آنقدر محو زیباییاش میشوی که یادت میرود برای برگشتن، باید توان شنا کردن داشته باشی.
رویا هم همین است...
اولش پناهت میشود، بعد میشود تمام دنیایت.
چیزی را میسازی که وجود نداره، به آن دل میبندی و کمکم فراموش میکنی که تمامش فقط یک خیال است.
اما چه دریا باشد، چه رویا، وقتی زیاد جلو بروی، دیگر مهم نیست کجا غرق شدهای؛
مهم این است که دیگر کسی نمیداند کجای این دنیا باید دنبالت بگردد.
هیچوقت نزارید آدما با دلی که ازتون گرفته بخوابن چون ممکنه دیگه صبحی نباشه؛ هر اتفاقی ممکنه💔🥺
عجیبه که تاریکی برای خیلیها ترسناکه.
توی تاریکی، آدم بیشتر از چیزی که باید به همهچیز فکر میکنه.
به حرفهایی که نزده، آدمهایی که از دست داده و چیزایی که سعی داره فراموششون کنه؛ ولی تاریکی آرامش بخشه.
وقتی چراغها خاموش میشن، دنیا هم برای چند ساعت دست از شلوغی برمیداره.
توی تاریکی لازم نیست چیزی رو ببینی، چیزی رو دنبال کنی یا حواست به اطرافت باشه؛ فقط میتونی بشینی و از سکوتی که دورت رو گرفته لذت ببری.
شبِ تاریک، زیباترین شکل آرامشه...
فَصلهآیفَراموششُده
عجیبه که تاریکی برای خیلیها ترسناکه. توی تاریکی، آدم بیشتر از چیزی که باید به همهچیز فکر میکنه. ب
پ.ن: چرتوپرت میگما... از تاریکیِ مطلق حس خیلی مزخرفی میگیرم😂
*نمیترسم، ولی آرامش هم نداره برام🦦
اینم صرفا برای اینکه یه چیزی نوشته باشم، نوشتم...