حاج عبداللّٰه ضابط(ره): آنقدر باید بِدویم تا وقتی امام زمان(عج) آمد سرمان را بالا بگیریم و بگوییم: «آقا! بیشتر از این جان نداشتیم» #امام‌زمان🤍

شماره آخرتلفنت‌چنده؟! برای‌اون‌شهید۵تاصلوات‌بفرست:) 1 : شهیدمحمدهادی‌امینی 2 : شهیدمحسن‌حججی 3 : شهیداحمدیوسفی 4 :شهیدعباس‌دانشگر 5: شهیدابراهیم‌هادی 6 :شهیدمحمودکاوه 7 :شهیدان‌گمنام 8:شهیدحسین‌معزغلامی 9:شهیدمحمدابراهیم همت 0 :شهیدفیروزحمیدی‌زاده کپی‌کن‌از‌ثوابش‌جا‌نمونی...😉

کپی کردنش جرئت میخواد...🙂 «دختࢪان زهࢪایے»

_مـــــٰا را بہ غِیـــــر تـــُــو، اشتیــٰـــاقے نیســـــت⇉ ا؎ مَقصـَــــد⇩⇩⇩ تمـــٰــام دُعــــٰـاهـــــٰا؎ مـٰــــا، ⇇بیــــــــــٰا↑↑ أللَّھُـمَ ؏َـجِّـلْ لِوَلیِڪْ ألْـفَـرَج

جاموندم 💔 #اربعین #کربلا #امام‌حسین‌علیه‌اسلام

دنیای ِمنہ ، امامحسین بزرگتر از دردای ِمنہ ؛🥲♥️ -

زندگیت؛ اونجایی تغییر پیدا میکنه که وقتی داری به امام زمان نزدیک‌ترمیشی🤍(: | استادپناهیان .

💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 #عشق_بہ_یڪ_شࢪط #پارت هفتم روی نیمکت نشستم که دیدم وایساده و نمی شینه . وسط نیمکت نشسته بودم و اگر می نشست جفت من بود تقربا و فهمیدم دردش چیه! گوشه نیمکت نشستم که نشست و گفت: - بفرماید. زود شروع کردم و گفتم: - خوب ببین من به حرفات فکر کردم تو دیشب به من گفتی من وسیله عمومی ام؟ با کفشش به زمین ضربه می زد و با حرفم پاش ثابت موند و با مکث گفت: - من این توهین و به شما نمی کنم و اگر اینطور حرف منو برداشت کردید شرمنده من خواستم بفهتون بفهمونم هر کسی خودش انتخاب می کنه عمومی باشه یا نه! سری تکون داد و گفتم: - خوب باشه حالا بهم بگو من چطور از عمومی بودن در بیام؟ بلند شد و گفت: - دنبالم بیاین. دنبالش راه افتادم رفت سمت کتابخونه داشنگاه . نگاه های متعجب همه رو می دیدم که روی ما می چرخید اما مهم نبود. وارد کتابخونه شدیم اولین باره می یومدم من و چه به کتاب خوندن. توی قفسه گشت اما انگار چیزی که خواست و پیدا نکرد و گفت: - نیست! شما راس ساعت ۵ بیاین به مسجد... اونجا بهتون یه سری کتاب می دم . سری تکون دادم و گفتم: - باشه حداقل شماره تو بهم بده نتونستم بهت زنگ بزنم یا مثلا بلد نباشم پیدا نکنم. با نقشه ماشین راحت بود برام و فقط قصدم این بود شماره اشو بگیرم. می دونستم باز فهمیده قصدم چیه! روی یه تیکه برگه نوشت و داد بهم. با لبخند پیروزی بهش نگاه کردم و گفتم: - خوب دیگه پس من ۵ میام. خواستم برم که صدام زد: - خانوم کامرانی. برگشتم که دیدم گوشی و عینکم دستشه اما سالم. صفحه شکسته گوشیم تعمیر شده بود دسته های عینکمم همین طور. متعجب گرفتم و به قاب گوشی که عکس یه شهید بود و نوشته بود: - شهید ابراهیم هادی. نگاه کردم . ادامه داد: - نمی دونم خوشتون اومده یا نه امیدوارم خوشتون بیاد. منظورش جلد گوشی بود. یه ارامش خاصی بهم تزریق می شد. یه چیز عجیبی! دستمو روی عکس کشیدم و گفتم: - امم خیلی خوبه یه جوریه دوسش دارم. حس کردم نفس راحتی کشید. و گفت: - اصراف کردن گناهه گوشی شما صفحه اش تعمیر می شد عینک تون هم همین طور نباید دور بریزید خدا خوشش نمیاد‌. سری تکون دادم. باز هم یه چیز عجیب دیگه و این بار اسراف! به ساعت نگاه کرد و هول کرد: - کلاس حتما شروع شده وای. بدو بدو سمت کلاس رفتیم و نیک سرشت در زد جلو نرفتم. خدا خدا می کردم راش نده تا بیشتر باهاش صحبت کنم. و طبق خواسته من راش ندادن و گل از گلم شکفت. انتظار داشتم بگه من حرکتی بزنم اما هیچی نگفت و سمت در خروجی رفت منم دمبالش. به رسیدم و گفتم: - خوب دیگه ببین رات ندادن بیا بریم کتاب بده بهم . یکم فکر کرد و با تکون دادم سر قبول کرد. سمت پارکینگ رفت و گفت: - ماشین اوردین؟ اره ای گفتم و اون ادامه داد: - پس برید دم در تا ماشین و در بیارم. باشه ای گفتم و سوار ماشینم شدم و منتظر موندم . ماشین ش یه پارس طوسی بود دمبال راه افتادم . تاحالا این ورا نیومده بودم می خورد محله فقیر نشینی باشه! #نویسنده:_منتظر313-@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤎@romane_mazhaby🤎

💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 #عشق_بہ_یڪ_شࢪط #پارت هشتم جلوی یه مسجد وایساد. پشت سرش پارک کردم و پیاده شدم. سمت دوتا جون ی که دم در بود رفت و دست و سلام کردن. منم سلام کردن و اون هم موادب جواب مو دادن. با سوالی که توی ذهن ام اومد نتونستم صبر کنم و وسط حرف شون پریدم و گفتم: - من سوال دارم. نیک سرشت حرف شو خورد و گفت: - بفرماید. کیف مو روی دوشم جا به جا کردم و گفتم: - شما که به طرف مقابل نگاه نمی کنید خوب شاید طرف مقابل فکر کنه نسبت به حرفای اون بی تفاوت اید و ناراحت بشه! یکی از رفیق هاش گفت: - ببنید خواهرم برای ما انقدر زن و دختر جایگاه مقام و والایی داره که به خودمون اجازه نمی دیم توی صورت شون خیره بشیم‌! زن وسیله نیست که هر کی رسید زل بزنه بهش! مقام داره بالا مرتبه است هر فرد فقط به مادر و خواهر و همسر و دختر و نوه خودش می تونه زل بزنه چرا چون ناموس خودش هستن و گناه نیست اما بقیه ی خانوم ها که محرم ما نیستن ولی ناموس ما هستن و ما به خودمون اجازه نمی دیم بهشون خیره بشیم و به جلوی پاشون نگاه می کنیم تازه این کمترین کاری هست که برای شما افتخار های سرزمین مون می تونیم انجام بدیم ! پس ما اگر به شما نگاه نمی کنیم چون شما برای ما ارزش بالایی دارید و ما اجازه نگاه کردن به شما رو به خودمون نمی دیم یعنی داریم ارزش تونو حفظ می کنیم. دروغ چرا ذوق کرده بودم. تاحالا کسی به این قشنگی ارزش نگاه کردن به یه خانوم رو بهم نگفته بود. نیک سرشت گفت: - راضی شدید؟ با لبخند سر تکون دادم. بحث شو با بعد زنگ می زنم خاتمه وا و وارد مسجد شدیم. وارد یه جای زیر زمینی شد که با عکس هایی پر شده بود فکر کنم عکس شهدا بود. هر کدوم از عکس های شهدا لبخند به لب داشتن و ارامشی رو به وجودم تزریق می کردن که تاحالا درک نکرده بودم. یه اتاقک که با اجر ساخته شده بود پر شده بود از عکس شهدا و قفسه های فلزی پر از کتاب و از سقف سربند اویزون شده بود به متن های: لبیک یا مهدی لبیک یا زهرا لبیک یا خامنه ای لبیک یا حسین و... بلاخره از اطراف دل کندم و سمت نیک سرشت رفتم انگار کتاب شو پیدا کرد و گرفت سمتم و گفت: - خوب این اولی. گرفتم و نگاه کردم عکس همون شهیدی بود که روی قاب گوشیم زده بود. دستی روی صورت ش کشیدم و دومی رو گرفت سمتم: - اینم دومی. گرفتم عکس یه دختر با چادر سفید گلگلی بامزه روش بود به اسم کتاب دختر شینا. با دیدن تصویر روش ناخواسته خندیدیم که نیک سرشت با لبخند محوی گفت: - کلی قراره با این کتاب گریه کنید. متعجب سر بلند کردم و بهش خیره شدم که رفت دنبال بعدی بگرده. #نویسنده:_منتظر313-@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤎@romane_mazhaby🤎

💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 #عشق_بہ_یڪ_شࢪط #پارت نهم مثل همین جوجه ادرک ها که پشت سر مامان شون راه می یوفتن دنبال ش راه افتادم که بلخره پیداش کرد و گفت: - اینم سومی . گرفتم اسم کتاب این بود:دیدم که جانم می رود! به کتاب خیره بودم که گفت: - از کدوم شروع می کنید؟ سه تاشو گرفتم جلوی چشمم و گفتم: - امم نمی دونم . نیک سرشت گفت: - می خواید من بگم؟ فکر خوبی بود سر بلند کردم و بهش نگاه کردم ولی نگاه اون روی کتابها بود. با مکث گفت: - اول از سلام بر ابراهیم شروع کنید! سری تکون دادم و از کتابخونه بیرون اومدیم که نیک سرشت گفت: - پس دیدار بعدی مون بمونه وقتی کتاب و تمام کردید . کتابها رو توی بغلم فشردم و گفتم: - چرا مزاحمتم؟ و بعد با ناراحتی به جلو نگاه کردم که گفت: - نخیر من از خدامه یک بنده رو به راه راست هدایت بکنم البته هدایت گر اصلی که کس دیگه ایه! من فقط وسیله ام این رو گفتم که شما تنبلی نکنید توی خوندن کتاب و زود بخونید. پس بلد بود چیکار کنه من کتاب بخونم. سری تکون دادم و گفتم: - عجب قول می دم فردا دانشگاه پیشتم برای جواب دادن سوال هام. سری تکون داد و گفت: - انشاءآلله بد نیست سرعت عمل خودتون رو هم محک بزنید! گفتم: - باشه پس قول می دم شب مجبور بشی بیای جواب سوال ها مو بدی. دستی به گردن ش کشید و گفت: - شب؟ شرمنده نمی شه جایی ام. وایسادم و پکر گفتم: - چرا؟ یکم فکر کرد و گفت: - خوب بیینید اگر کتاب و تا ساعت ۸ تمام کردید منم برای جایزه شما رو می برم یه جایی و جایزه بهتون می دم خوبه،؟ دویدم سمت ماشین و گفتم: - پس وقت و هدر ندم منتظر زنگم باش. سوار شدم و گاز دادم سمت خونه. نه حوصله بابا رو ندارم باز گیر بده. ماشین و سمت دانشگاه کج کردم باید می رفتم توی اتاق خوابگاه ام . #نویسنده:_منتظر313-@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤎@romane_mazhaby🤎

💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 #عشق_بہ_یڪ_شࢪط #پارت دهم بی توجه به سلام علیک دخترا وارد اتاق شدم و درو قفل کردم پنجره رو بستم و پرده رو کشیدم. خودمو روی تخت انداختم که حس کردم استخون هام خورد شد. یادم رفته بود تخت خوابگاه و تخت خودم نیست . تخت نبود سنگ بود اه. اخر کتاب و نگاه کردم حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ صفحه بود. چقدر زیاده اخه! تو می تونی ترانه برای دیدن نیک سرشت هم که شده می تونی دیدی که گفت بهت جایزه می ده! صفحه اول رو باز کردم و شروع کردم به خوندن. نمی دونم چقدر گذشته بود اما دیگه زمان و مکان از دستم در رفته. حالا دیگه نمی خوندم که شب بتونم برم پیش نیک سرشت بلکه می خوندم چون همه وجودم شده بود خوندن و بیشتر دونستن از شهید ابراهیم هادی! سوال ها مو تک به تک توی یه ورقه می نوشتم تا نیک سرشت به همه اش جواب بده. ولی یه چیز بزرگ و فهمیده بودم. که ادم های بزرگ زندگی ما این بازیگر های پولدار و مدل های خوشکل و یا اونایی که زیاد فالور دارن نیستن! اصلا اونا ادم های بزرگی نیستن! اون همه از دورن خالی ان فقط از بیرون خاص و قشنگن . اونا خودشون اینطوری خودشون رو جلو دادن و خودنمایی می کنن تا به چشم بیان. کوچیک ترین کارهاشون رو به ترفند هایی خیلی بزرگ جلوه می دن و از خودشون برای ما یا ما خودمون از اونا برای خودمون از کاه کوه ساختیم ولی در واقعه اونا مشتی خاک هم نیستن! هیچی نیستن! یه مشت افراد با ظاهر زیبا و یک دنیا دروغ و دغل و هزاران چهره! از بیرون که بهشون نگاه می کنی شاید چیزای مثبت ببینی اما از دورن که بهشون نگاه کنی جز سیاهی چشم ت هیچی نمی بینه! سیاهی که دنیای خیلی بجز اونا رو هم می تونه سیاه کنه اما براشون اصلا اهمیت نداره و فقط فکر مال و منفعت خودشونن! ادم باید بخونه برسی کنه تا که بفهمه ادم های واقعی کیا هستن! ادم واقعی اونه که نمیاد بگه من خوبم من معروفم من پولدارم. اصلا ادم واقعی نیازی نداره که بیاد بگه! کسی که خوب باشه خوبه اینو همه می فهمن. اما کسی که بخواد خوب خودشو جلوه بده هزار تا نقاب روی صورت ش می زاره با هر ترفندی میاد جلو تا خودشو خوب جلوه بده و ذات شو پنهان کنه. شاید مشکل ما اینکه ادم های واقعی رو فراموش کردیم یا ازشون گذشتیم یا هم که گول ظاهر ادم هایی که ادعا می کنن ادم واقعی هستن رو خوردیم. خیلی زود شروع کردم به کتاب دوم و همین طور سوم. عزیز درونه ستار کامرانی بعد از مدت ها گریه کرده بود! اونقدر گریه کرده بود که امار و ساعت ش از دستش در رفته بود #نویسنده:_منتظر313-@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤎@romane_mazhaby🤎