eitaa logo
فِراق!🫀
1.2هزار دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
3.6هزار ویدیو
15 فایل
«بـِسـم ربــ آرام دل هاحُسـین» • از دل سخـن میگویـیم بآشـد تا یـآر بنگـرد🌱💔 •شـروع‌عـشق‌بازے:بَدوِ خِلقَـتــ✨ •شـروع‌‌مشق‌ِ فراق:1402/3/27 "کپی‌‌!؟حلالت‌‌ خادم⇩ @gharid_tos ادمین‌‌تبلیغ‌وتبادلات⇩ @Shahidch
مشاهده در ایتا
دانلود
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 باورم نمی شد! همین جور بهت زده نگاهشون می کردم. طاهر کنارم موند و همش هی زل می زد بهم انگار می ترسید نبینتم دیگه! زینب بنده خدا خیلی خسته شده بود بس که بیمارستان بود و رنگ به رو نداشت. اخر سر هم حالش بد شد و اگر طاهر نگرفته بودتش پخش زمین می شد. همین که افتاد جیغی از نگرانی زدم که طاهر سریع متوجه شد و گرفت ش. پرستار رسید و گفت: - چه خبره اینجا بیمارستانه. به زینب اشاره کردم که زود سمتش رفت و گفت: - ای بابا باز که این خانوم اینجاست بابا من چند بار باید بهش بگم به استراحت نیاز داره انگار نه انگار حامله است بابا برای بچه ات خطرناکه ضعیف شدی. چشای من و مهدی و طاهر گرد شد. طاهر بهت زده گفت: - چی؟ زن من بارداره؟ پرستار سرمی بهش وصل کرد و گفت: - بعله اقای محترم یعنی به شما نگفتن؟ خودشون انگار فهمیده بودن و همون روز دوم که اینجا اومده بودید تست دادن و بعله باردارن 5 ماه شونه ویتامین های بدن ش کمه بهشون یه سری قرص داده دکتر زنان و زایمان ولی این خانوم اصلا رعایت نمی کنه مدام سر پاست زیاد چیزی نمی خوره و همش گریه می کنه جون نمونده تو بدن ش من بهتون گفته باشم اینطوری پیش بره بچه سقط می شه! و رفت. طاهر داداشم انقدر شکه شده بود نمی دونست چیکار کنه. برگشت سمتم و گفت: - یعنی .. با خنده گفتم: - بابا داری می شی مبارک باشه! طاهر روی صندلی وا رفت و انقدر خوشحال شده بود پرت و پلا می گفت با خودش. خیلی خوابم می یومد و هی چشام روی هم می رفت. مهدی زل بده بود بهم و منم خودمو مجبوری بیدار نگه می داشتم و با هم اس ام اس می دادیم چون طاهر و زینب هم توی اتاق بودن. همین جور داشتم به زور چشامو باز نگه می داشتم که مهدی نوشت: - خانوم بخواب خسته ای. بهش نگاه کردم که لبخندی بهم زد. با اس ام اس شب بخیر بهش گفتم البته شب که نبود دم دمای صبح بود. تا چشم مو بستم بیهوش شدم از خواب. با صدای پچ پچ و حرف چشم باز کردم. اتاق پر شده بود از جمعیت. تا چشم های باز مو دیدن کل خانوم های همکار های مهدی دورم حلقه زدن و اشک شوق ریختن و دیگه باورم شد واقعا مرده بودم و برگشتم. خدا به من و مهدی رحم کرد واقعا ! کلی قربون صدقه ام رفتن و باهام حرف زدن. ملیحه خانوم گفت: - اقای کامرانی زینب جان کجاست؟ طاهر با لبخند گفت: - والا چی بگم دارم بابا می شم زینب هم به مراقبت جسمی نیاز داره گذاشتمش خونه البته نمی رفتا به زور بردمش درو روش قفل کردم . تبریک ها بالا رفت و مرد ها با داداشم روبوسی کردن و تبریک گفتن. که گوشی طاهر زنگ خورد و گفت: - حلال زاده است. جواب داد: - جانم خانوم سلام. ...... - علیکم و سلام خوبی؟ ...... - عجب خوب حوصله ات سر رفته بخواب یکم جون بگیری غذا هم گذاشتم. .... - زینب خانوم تا شما یه دور دیگه بخوابی منم اومدم می برمت بیرون. ..... - نخیر پیاده عمرا با ماشین می برمت. - ..... - چشم . و بعد خداحافظ ی کرد که گفتم: - داداش. اومد سمتم و گفت: - جان عزیز دل داداش جانم؟ دستشو گرفتم و گفتم: - برو خونه زینب حوصله اش سر می ره من و مهدی ام که کاری نداریم یه سرم و سوزن هست که پرستار می زنه برو بارداره باید همش پیشش باشی! -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 طاهر بوسه ای به پیشونیم زد و باشه ای گفت. از همه گی خداحافظ ی کرد و رفت. کم کم اتاق خلوت شد و بقیه هم رفتند. با مهدی داشتیم حرف می زدیم که پرستار داخل اومد و گفت: - اقای نیک سرشت اماده باشید الان دکتر میاد بخیه هاتونو بکشه! و رفت. متعجب گفتم: - بخیه؟ بخیه های کجات؟ مهدی لبخندی زد و گفت: - شکمم بازوم پام. بغض کردم. مهدی اخمی کرد و گفت: - باز که بغض کردی خانوم سالم جلوت وایسادم دیگه بخیه که چیزی نیست خودت هم بخیه خوردی بازوت و پات سرت ولی جذبی الان ناقصی؟ نه! منم عین تو. یکم اروم گرفتم و سر تکون دادم و گفتم: - چرا برای تو جذبی نزدن؟ مهدی گفت: - اوضاع م وخیم بود خون زیادی رفته بود تو اتاق عمل دیگه زدن. سری تکون دادم و گفتم: - چرا من رفتم تو کما؟ تو که بیشتر از من زخمی شدی! مهدی لبخند تلخی زد و گفت: - سکته کردی. با تعجب نگاه ش کردم و به صحنه تصادف فکر کردم . راست می گفت. بهت زده گفتم: - اره تصادف کردیم اون تریلی عقب ماشین و کامل له کرد ولمون نمی کرد محکم کبوندمون توی ستون پایه درد داشتم سر من و تو خورده بود توی شیشه و شیشه ترک برداشته بود و زده مون تو ستون شیشه خورد شد جلوی ماشین له شد پاهام انگار داشت قطع می شد درد و حس می کردم نگاهم خورد به تو فرمون با شدت رفته بود تو شکمت از دهن و سرت خون می ریخت ترسیدم خیلی ترسیدم یهو قلبم شدید درد گرفت و دیگه نمی دونم. مهدی سرشو پایین انداخت و گفت: - پس به خاطر من رفتی توی کما و سکته کردی شرمنده اتم. اخمی کردم و با قهر رومو برگردوندم. هر چی می شه می زاره تقصیر خودش! اروم صدام زد: - خانومم. که در باز شد و دکتر اومد نشد دیگه چیزی بگه. بخیه هاشو کشید و رفت . پشت بهش دراز کشیده بودم و نگاهش نمی کردم! تا ادب بشه که -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 مهدی اه کشید و گفت: - قهر بین زن و شوهر خوب نیستا نباید بیشتر از 3 ثانیه طول بکشه! منم گفتم: - قهر نیستم باهات حرف نمی زنم تا ادم بشی! مهدی با لحن خنده داری نالید و گفت: - یعنی من حیوون م دیگه؟ با حرص یهویی با شدت برگشتم سمت ش که دردی توی پام و کتف م پیچید. اخ بلندی گفتم که مهدی با هول و ولا نبم خیز شد و اگر نرده تخت نبود پرت شده بود پایین. اونم دردش گرفته بود و صورتش جمع شده بود ولی سعی می کرد بلند بشه اما نمی تونست. درد توی پام داشت دیونه ام می کرد. رگ های پام گرفته بود. مهدی از اون ور دیونه وار صدام می کرد. از درد اشکم دراومد و تحمل م طاق شد و جیغ هام بیمارستان و پر کرد. مهدی با وحشت خودشو هر طور بود بهم رسوند . جیغی می زدم و سرمو تکون می دادم و گریه می کردم. مهدی که دید حریف من و جیغ هام نمی شد داد کشید: - کجات دررررررررد می کنه؟ هق هقی کردم و ساکت شدم. ترسیده بودم. به پام اشاره کردم. با روش پزشکی خاصی پامو ماساژ داد و اشکام اروم اروم می ریخت انقدر ترسیده بودم از داد ش می ترسیدم جیغ بکشم! کم کم پام خوب شد مهدی وقتی دید ارومم پامو ول کرد و اشک هامو با دستش پاک کرد و گفت: - خوبی؟ درد پات که خوب شد چرا باز گریه می کنی؟ با بغض گفتم: - سرم داد کشیدی. خندید که اخم کردم و گفت: - نه ببین اون داد نبود که هر کاری می کردم نمی گفتی کجات درد می کنه منم صدامو بردم بالا تا متوجه حرفام بشی و کنترل روی خودت پیدا کنی خوب؟ولی اگه بازم ناراحت شدی شرمنده خانوم ببخشید. دوتا پرستار با هول و ولا اومدن داخل و گفتن: - چی شده صدای جیغ و داد چی بود؟ پرستار مرده رفت سمت مهدی و زیر بغل شو گرفت و گفت: - اقا برا چی بلند شدی تازه بخیه هاتو کشیدی ها‌! به مهدی کمک کرد دراز بکشه و یه سرمم براش وصل کرد. پرستار خانومم سمت من اومد و گفت: - خوبی خانومی؟ چی شده ؟ لب زدم: - یهو رگ های پام گرفت درد خیلی بدی داشت. پرستار مثل مهدی پامو ماساژ داد و گفت: - به خاطر تصادفه عزیزم تا مدتی گاهی شاید اینطور بشی اما بهتر می شی زود خوب می شی . سری تکون دادم. بلاخره بعد از دو هفته ی دیگه مهدی سر پا شد. خداروشکر بخیه هاش گرفته بود و حالش کاملا خوب شده بود انگار نه انگار تصادف کرده بود و امروز رفته بودن گچ دست شو باز کنن. یه ساعتی می شد رفته بود و حوصله من سر رفته بود. باید با عصا راه می رفتم. یه دو سه روزی تمرین کردم اما یاد نگرفتم. اخر سر هم مهدی یه صندلی چرخ دار کنترلی گرفت. به کمک تخت پایین اومدم و از درد لب مو گاز گرفتم. روی صندلی که نشستم نصف راحتی کشیدم. و دکمه رو زدم و حرکت کرد. سوار اسانسور شدم و رفتم طبقه اول سمت بخش رفتم. دیگه همه می شناختن ما رو. پرستار با لبخند گفت: - خوبی عروس خانوم؟ می بینم با ماشین کنترلی ت راه افتادی تو بخش. خندیدم و سر تکون دادم و گفتم: - اره دیگه توهم حتما امتحانی یه دور باهاش بزن خیلی باحاله اومدم دمبال اقا مهدی اومد یه گچ دست باز کنه فقط! پرستار خندید و گفت: - حتما اقا مهدی تونم گچ دست شو وا کرده رفته حمام برای شما خوشکل کنه فکر کنم الانم پیش دکتر باشه انتهای همین راه رو . ممنونی گفتم و راه افتادم. که صدای شلیک و هم همه توی بیمارستان راه افتاد. اب دهنمو با ترس قورت دادم. صدای جیغ و داد می یومد معلوم بود از طبقه دومه. که در اتاق باز شد و مهدی سریع بیرون اومد خیلی وحشت زده بود. با دیدن من انگار دنیا رو بهش داده باشن بی توجه به محیط بیمارستان دوید اومد محکم بغلم کرد که دردی توی کتف م پیچید. یهو سجده شکر رفت. متعجب بهش زل زده بودم که گفت: - یا خدا یا امام حسین شکرت خدایا قربون کرمت دمت گرم. لب زدم: - مهدی چته خوبی؟ سریع دسته های صندلی مو گرفت و راه افتاد. تعداد زیادی معمور وارد بیمارستان شد. مهدی سریع سمت اونا رفت و همه گی با دیدن ما خوشحال شدن . بین شون قرار گرفتیم یه طوری انگار مراقب ما بودن. پرستاری با لباس خونی اومد پایین و معموره گفت: - چی شد؟ پرستار با دیدن من نفس راحتی کشید می شناختمش این با یکی دیگه پرستار های اتاق ما بودند با اینکه شیفت ها عوض می شد اما این دوتا عوض نمی شدن و مراقب ما بودم و گفت: - هدف شون همسر جناب سرگرد بوده خداروشکر نبودن و سروان حاتمی رفته بوده به ایشون سر بزنه از پنجره دیده اشون و زود در رفته فقط تیر سابیده به بازوش و رفته حالش خوبه فرمانده دیگه مناسب نیست اینجا بمونن باید برن خونه ما می ریم اونجا بهشون رسیدگی می کنیم. -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
فرمانده هم سر تکون داد و گفت: - به اوضاع خانوم حاتمی رسیدگی کنید اگر خوب هستن بریم وسایل خانوم کامرانی و اقای نیک سرشت رو بیارید ماشین شخصی دم در می زارم براتون. سری تکون داد و سریع رفت. فرمانده به مهدی علامت داد و مهدی راه افتاد. سوار یه ون سفید شدیم که تعدادی معمور داخل شون بود. حرکت کردیم که رو به مهدی گفتم: - می شه به منم بگی چی شده یکی می خواسته منو بکشه،؟ زده یه بدبخت دیگه ناقص کرده . مهدی حرفی نزد. با گیجی گفتم: - نکنه اون تصادف هم عمدی بود؟ مهدی سری تکون داد. با بهت گفتم: - اره خوب توی اون جاده خلوت نصف شب کدوم تریلی سوار یه ماشین می شه بعدشم ترمز نمی گیره و می خواد ماشین و له کنده تهشم می کبونش توی ستون! . مهدی ناراحت بود . خنده ام گرفت. مهدی و بقیه متعجب نگاهم کردن. با خنده گفتم: - می گم مهدی چقدر زندگی ما اکشن شده شبیه رمان هاست. مهدی گفت: - اره رمان اما واقعی جون ت تو خطره خانوم حواست هست،؟ سری تکون دادم و گفتم: - یه متن ی نوشته بود وقتی یه بسیجی فوش می خوره یا جون ش توی خطر می یوفته یعنی راه و درست رفته خوب من و تو جون مون تو خطره بسیجی هم هستیم توهم که نظامی پس یعنی کارمون درسته تازه ما اگه قرار بود بمیریم همون ماشین لهمون می کرد دیگه مرگ هم که -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 دست خداست حداقل اگه اینجوری بکشنمون با عزت می میریم. مهدی که ارامش گرفته بود گفت: - پیشرفت چشم گیری داشتی خانوم. با نگرانی گفتم: - می گم مهدی زود تر عروسی کنیم که دیگه کامل مال هم باشیم اون دنیا هم من مال تو باشم به خدا می گم شوهرمه که بهت اجازه نده رنگ حوری ها رو هم ببینی. فرمانده گفت: - راست می گن خانوما حسودن. مهدی گفت: - روش به دام انداختنت رو خیلی می پسندم. خندیدم و گفتم: - بعله دیگه ما اینیم حق منو خوردن وگرنه باید من سرهنگ ارتش بودم. شونه های مهدی لرزید زدم تو پاش و گفتم: - به من نخندا. دستاشو حالت تسلیم بالا برد. جلوی در خونه ماشین وایساد و پیاده شدیم. مهدی زنگ در رو زد که زینب در رو باز کرد با دیدن ما شکه نگاهمون کرد. با خنده سلام کردم. مهدی دسته های صندلی رو هل داد و داخل رفتیم. حالا پله ها رو چطور می رفتیم بالا؟ مهدی و زینب دستامو گرفتن و بلند شدم و لب گزیدم از درد. به مهدی تکیه دادم و از پله ها بالا رفتیم و صندلی و زینب سریع رخت خواب پهن کرد و نشستم. مهدی طایر های صندلی رو با مایع شست و اوردش بالا. دو تا بالشت پشت کمرم گذاشت و گفت: - خوبی؟ سر تکون دادم . ترانه از فرمانده و دو نفر دیگه که فقط اومده بودن پذیرایی کرد. صدای در خونه اومد که مهدی باز کرد. دوتا پرستاره بودن. با نگرانی رو به ساجده گفتم: - خوبی؟ ببخشید به خاطر من.. بغض کردم که خندید و گفت: - شغل منه عزیزم همکار همسرتم بار اولم نیست جناب سرگرد در جریان هستن -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 متعجب به مهدی نگاه کردم و گفتم: - چرا به من نگفتید؟ مریم گفت: - نمی شه که ما باید هویت مون مخفی بمونه! اهانی گفتم. ساجده سرمم رو زد و گفت: - دراز بکش نباید زیاد بشینی ها. دراز کشیدم که زینب هم اومد و خم شد بوسم کرد دستمو روی شکم ش گذاشتم و گفتم: - مبارک باشه زن داداش وایی دارم عمه می شم. زینب به ذوقم خندید و گفت: - بچه امون دختره وای امروز می خوایم بریم خرید سیسمونی. من بیشتر از زینب ذوق کرده بودم. طاهر هم رسید و رفته بود بیمارستان گفتن ما مرخص شدیم داداشم شرینی خریده بود و اومده بود خونه. پیشونی مو بوسید و گفت: - خداروشکر سالمی دورت بگردم باید حتما قربانی کنیم کلی نذر کردم برات همه رو دادم گوسفنده مونده که گفتم برگشتی قربانی کنم گوشت شو بدیم خانواده های کم بضاعت. سری تکون دادم و گفتم: - جبران می کنم برات داداش شرمنده ام کردی به خدا خیلی زحمت کشیدی. -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 داداش یکی اروم زد تو سرم و گفت: - ساکت باش بچه جون تو کار بزرگ تر ها دخالت نکن. ابرویی بالا انداختم و گفتم: - داداش جون بچه بزرگ شده خانوم شده شوهر داره مهدییی بیا ببین به زن ت دارن می گن بچه. مهدی چایی رو گردوند و گفت: - همچین بد هم نگفته هر کی گفته! کلا قدت به زور برسه 162 وزن ت هم که شده 55 تا ‌شونه منم هستی بچه ای دیگه . طاهر قش قش خندید . با چشای ریز شده گفتم: - حرف اخرته دیگه اقا مهدی ارررره؟ خودشو زد به کوچه علی چپ: - نه بابا شما به این خانومی به این عاقلی شوخی می کنم. کشدار گفتم: - بعله درستش هم همینه . مهدی کنارم نشست و گفت: - مخلص خانوم. چپ چپی نگاهش کردم. که زینب بدو رفت تو حیاط و اوق می زد. ترسیده به مهدی نگاه کردم اما اون عادی بود با دیدن من گفت: - چی شده رنگت پریده حالت بده خانوم؟ لب زدم: - نه زینب ترسوندتم دیدی چطور اوق می زد. مهدی سر تکون داد و گفت: - خانوم جان خوب بارداره ایشون طبیعیه الان خوب می شه. با استرس گفتم: - منم اینطور می شم؟ مهدی دستی به موهاش کشید و گفت: - والا نمی دونم تاحالا بچه نیاوردم. اهانی گفتم یهو با بهت نگاهش کردم که ریز ریز می خندید. قش کردم از خنده. خودشم با من می خندید. منم چه ریلکس گفتم اها! زینب وقتی برگشت چشاش سرخ شده بود و رنگ و روش پریده بود. طاهر هم ترسیده بود! برد زینب و توی اتاق استراحت کنه. با صدای فرمانده نگاهمون سمت ش کشیده شد. طاهر هم اومد و درو اتاق و بست. فرمانده خواست چیزی بگه صدای در اومد. مهدی رفت و با صدا هایی که می یومد گفتم: - حتما اقا سعید و اقا امیر و اقا علی و اقا هادی ان صدرصد. بعله خودشون بودن. نشستن و هر کدوم یه طومار سوال می پرسید: - ابجی خوبی ابجی سالمی ابجی خدا رحم کرد از مرگ برگشتی ابجی پات چطوره ابجی دستت چطوره سری تکون دادم و با خنده گفتم: - خوبم به خدا سالمم . خداروشکر گفتن. واقعا این چهار نفر شبیهه پت و مت می موندن. فرمانده با بسم الله ی شروع کرد و گفت: - باید خیلی خیلی مراقب باشید براتون نیرو می زاریم مراقب تون باشن! که مهدی گفت: - نه فرمانده ما مراقب خودمون هستیم اون نیرو رو بزارید جایی که واقعا نیازه! فرمانده هم گفت: - گذاشتم جایی که نیازه! تو یکی از نخبه های مایی نمی خوایم از دستت بدیم خطر از بیخ گوش تون رد شد این یه دستوره! مهدی قبول کرد. فرمانده گفت: - مراقب باشید فقط و فقط می گم مراقب باشید ! چشم گفتیم هر دو و رفتن ما هم بدرقه اشون کردیم. هفته بعد امروز امتحان مهم پایان ترم داشتم و توی این یک هفته چون نمی تونستم با این حال سر کلاس ها برم مهدی شده بود معلمم. وای که چقدر غر می زد و سخت گیر بود! هر چیزی می گفت عین شو از من می خواست! عین یه استاد جدی بداخلاق بود! اخر درس هم که ازم امتحان می گرفت. حالا می ففهمم و سعید و علی و هادی و امیر چی از دستش می کشن! طبق معمول ازم امتحان گرفته بود و همه جزوه و کتاب ها رو ازم گرفته بود. خودشم رفته بود برام تقویتی بیاره! به هادی و امیر نگاه کردم و به برگه اشاره کردم که گفتن بلد نیستن. نا امید به علی و سعید نگاه کردم اونا هم همین طور! یهو هادی با اشاره به گوشی اشاره کرد. لب زدم: - گوشی و ازم گرفته! هادی گوشی شو باز کرد و انداخت سمتم. هول کرده بودم سریع جواب ها رو در اوردم و ۵ دقیقه ای نوشتم و با ذوق گفتم: - مهدی بیا تمام شد. هادی زد به پیشونیش. چرا خوب! نوشتم گفتم بیاد دیگه. مهدی با تعجب اومد و برگه رو گرفت یه نگاهی به من و بچه ها انداخت و گفت: - اینا رو تو نوشتی؟ خنده ام گرفته بود خودمو کنترل کردم و گفتم: - اره خوب. مهدی ابرویی بالا انداخت و گفت: - تو ۵ دقیقه این سوال هایی که جواب هر کدوم یه ربع طول می شه اونم اینطور منظم و دقیق؟ اخ حالا فهمیدم چرا هادی زد به پیشونیش. بازم کم نیاوردم و گفتم: - اره بلد بودم. مهدی هم نشست کنارم و تقویتی و دستم داد. شروع کردم به خوردن خداروشکر باور کرد. ورقه رو انداخت کنار و تلوزیون و روشن کرد یه دکمه ای زد که دیدم ما توش پخش شدیم! مهدی زد چند دقیقه قبل و بعله! خونه دوربین داشت! خاک توسرم عادیه خوب باید دوربین باشه توی خونه یه معمور اونم یکی مثل مهدی! مهدی زل زد بهم و گفت: - چقدر خوب نوشتی واقعا! باید برات جایزه بخرم. منم اصلا به روی خودم نیاوردما کلا گردن گیرم خرابه! با ذوق گفتم: - اخ جون چی می خری؟ مهدی گفت: - ورقه اچاره اخه تمام شده برات امتحان بنویسم . -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 چشم بند ها را در اورد تا چشم باز کرد سوزش عمیقی در چشم هایش حس کرد. بلافاصله اشک هایش از سوزش بدون اختیار جاری شد. اما باید از ترانه اش خبری می گرفت! داشت توی این بی خبری به جنون می رسید! دست شکسته اش را توی بغل گرفت و با گام های نامتعادل راه افتاد. همه جا را تار می دید و هر چه بیشتر پلک می زد بیشتر اشک از چشم هایش جاری می شد. درد پلک هایش بیشتر از درد قلبش که نبود. نمی دانست کجا برود! به چه کسی روی بیندازد تا خبری از خانوم ش بگیرد! اگر به پرستار هایی که مدام به او سر می زدند می گفت باز جواب سربالا می شنید! با دیدن اسانسور همراه بقیه وارد ش شد. افراد توی اسانسور زیاد حال خوبی نداشتند و معلوم بود همه گی گریه کرده اند! حتا نمی دانست به کدام طبقه می رود! اسانسور که وایساد بعضی ها پیاده شدند مهدی این قسمت را نمی شناخت فقط فهمید مربوط به قسمت کما هست! ماند تا به طبقه پایین برود که قامت طاهر را دید. قلب ش کف پایش ریخت! طاهر اینجا چه می کرد؟ با قدم های نامتعادل از اسانسور بیرون اومد. دلش نمی خواست حتا فکر کند که ترانه اش اینجا باشد! حتما دوست طاهر یا کسی اینجا هست! اما طاهر که تازه به ایران امده بود کسی را نداشت! بلاخره عزم ش را جمع کرد و راه افتاد سمت شیشه ای که طاهر بدون تکان خوردن به داخل ان خیره بود. هر چه نزدیک تر می شد طپش قلب ش بیشتر می شد. زانو هایش بی رمق تر و اشک هایش روان تر. حالا کنار طاهر ایستاده بود. نفس کشیدن را هم از یاد برده بود. از انچه می ترسید سرش امده بود. تکه وجودش کسی که تمام مدت از او می پرسید بی خبر از همه جا زیر هزار تا دم و دستگاه بی جان خوابیده بود و با مرگ دست و پنجه نرم می کرد. پای شکسته و صورت زخمی سر پانسمان شده و چشم های کبود. فروریخت. صدای بدی توی بخش پیچید. طاهر که انگار در خلسه گم شده بود و حاله ای از اشک چشم هایش را طبق معمول احاطه کرده بود برگشت. حالا متوجه مهدی شده بود. حیران شد! مهدی چطور اینجا امد؟ انقدر از حال مهدی وحشت کرد که نمی دانست چه کند! مهدی حتا نفس کشیدن را از یاد برده بود . رنگ ش مثل گچ سفید شده بود. شک بدی به مهدی وارد شده بود. طاهر با تمام تمام فریاد کشید و دکتر و پرستار را صدا می کرد. خم شد داشت دیر می شد باید کاری می کرد! تنها چیزی که می نداشت این بود از خلصه بیرون ش بیاورد. ظربه محکمی به گوش مهدی زد که تازه یادش افتاد باید نفس بکشد! سینه اش تند تند بالا و پایین می شد برای ذره ای بلعیدن اکسیژن. طاهر شانه هایش لرزید و مهدی را در اغوش ش فشرد و زار زد. هنوز خطر کامل رفع نشده بود که صدای بوق دستگاه اتاق ترانه هر دو را لرزاند. طاهر با خوشحالی گفت: - حتما ترانه به هوش امده. و دست مهدی را گرفت و شتابان بلند شد و او را بلند کرد با کور سوی امید به دستگاه و ترانه زل زدند که حس کردند جان از وجود شان پر کشید! -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است. 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 بعد از یک هفته مهدی چشم هایش را گشود! ان هم چه چشم باز کردنی! چشم هایش سرخ سرخ بودند چون که شیشه ماشین روی صورت ش افتاده بود ! اولین چیزی که نام برد ترانه بود! نیمه گمشده اش تکه ای از وجودش را صدا می زد! هیچکس نمی دانست چه بگوید! نه فرمانده اش جرعت گفتن داشت و نه بقیه! چشم هایش را بهانه کردند تا از جواب سوال دادن تفره بروند. دکتر تا چشم هایش را دید گفت باید برای مدتی بسته باشند! قطره های سوزناکی در انها ریخت که مهدی از درد فریادی کشید. چشم هایش را بست و چشم بند طبی بر روی ان ها زد. زیر لب مدام می گفت: - ترانه ام کجاست چرا نمی یاد نکند اتفاقی افتاده است؟ اصلا چه مدت است بیهوشم؟ اصلا چه شد که تریلی انچنان در و داغان مان کرد! بلاخره داروی های مسکن اثر کرد و به عالم بی خبری رفت! بیمارستان پر شده بود از ملاقات کننده! همون مهمان هایی که قرار بود امشب برای جشن عروسی بروند حالا تک تک می امدند بیمارستان و به ملاقات عروس و داماد رنج دیده می رفتند. دامادی که هر بار بهوش می امد عروس ش را می خواست و جواب سربالا می گرفت: - مهدی ترانه بیهوشه‌! -مهدی ترانه خوابه! - مهدی ترانه زیر سرمه - مهدی ترانه برای عکس برادری از بدن ش رفته و... و با شنیدن این حرف ها دلش را خوش می کرد که عزیزش در سلامت است! اما خوب می دانست اگر حالش خوب بود از جفت ش تکان نمی خورد! اما نمی خواست باور کند و همان حرف های بقیه را به زور به خودش تحمیل می کرد! لحضه ای بهوش بود و لحضه ای بی هوش! روز و شب ش با ان چشم هایی که هیچ چیز جز سیاهی نمی دید. یک هفته گذشت! بی تاب شده بود . بی تاب خانوم ش. تا دید سر و صدایی نیست عزم ش را جمع کرد و چشم بند ها رو در اورد. -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 حتا دل نداشتم برم و با دکتر ش حرف بزنم. چی شد اصلا! چرا اینجور شد؟ خواهر من قراره فردا عروس بشه کارت عروسی داده چرا اینجاست؟ حتما داره سر به سرم می زاره! اشک هام با شدت بیشتری فروریخت. زینب با حال خیلی بد سمتم اومد با غم نگاهش کردم و گفتم: - زینب دیدی ابجیم داره می ره زینب چرا سهم من نمی شه یه بار بشینم کنارش سیر نگاهش کنم و تا اخر عمرم کنارم باشه؟ زینب هم من هنوز کامل یه دل سیر نگاهش نکردم هنوز حرفامو بهش نگفتم داره نامردی می کنه داره منو ول می کنه . گریه های خودم و زینب شدید تر شد. زینب هق زد: - ضریب هوشی ترانه اومده روی 7 تا وقتی خودش نخواد هیچ کاری از دست دکتر ها برنمیاد. به جنون رسیده بودم با گام های بلند سمت اتاق کما رفتم . زینب دمبالم می یومد و التماسم می کرد اروم باشم. اخه اروم،؟ خواهرم پاره تنم داره جون می ده من اروم باشم؟ مگه دسته خودشه منو ول کنه بره اون دنیا. در اتاق و با شدت باز کردم که دکتر و پرستار ها متعجب نگاهم کردن و داد زدم: - ترانه ابجی قربون شکل ماه ت بشم قربون اون صورت پر خون ت بشم اینا می گن دست توعه که بیدار بشی یا نه بگو که می خوای بیدار بشی عزیز دل داداش پاشو یه بار دیگه چشم های خوشکل تو ببینم. هر چی بهم گفتن اینجا نمی تونی بیای گوش ندادم و به زور اومدن بیرونم ببرن. داد می زدم: - تراننننه باز کن مرگ داداش باز کن چشاتو ترانه ترانه کجا می خوای بری ترانه من می میرم ترانه قربون قد و قامتت برم ترانه . همون روی زمین مقابل اتاق نشستم و گفتم: - چی می خواید از جونم بابا من بعد12 سال خواهرمو دیدم ولم کنید می خوام پیشش باشم باشه نمی رم داخل بزارید بمونم همین جا . بلاخره رضایت دادن من و زینب بمونیم. زینب هم پا به پای من می سوخت. یه کارش شده بود مراقب من باشه یا اینکه بره به مهدی سر بزنه. -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
💚🌿💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚🌿💚 💚🌿💚🌿💚 🌿💚🌿💚 💚🌿💚 🌿💚 💚 یک باره جان تازه ای به جسم دخترک برگشت. نفس های حبس شده در سینه های پرستاران با شتاب بیرون جست! نبظ ش می زد اما چه زدنی!کند! تا رسیدید تمام کسانی که در راهرو بودند دل شان به درد می امد. سریع به اتاق عمل منتقل شدند. از طریق گوشی هایشان که شاید فقط ان ها سالم مانده بود با اخرین تماس های در گوشی تماس گرفتند. طاهر یک باره دیوانه شده بود! تا رسید جان ش به لب ش رسیده بود! انگار که او به جای ترانه زیر تیغ جراحی باشد! چه کسی باورش می شد؟ دو کبوتر عاشقی که قرار بود رخت سفید فردا به تن کنند زیر تیغ های تیز و سرد اتاق عمل خابیده بودند و با مرگ دست و پنجه نرم می کردند. فرمانده بیکار ننشست و با همان بازجویی در بیمارستان از راننده فهمید قصد ترور مهدی را داشته اند و این راننده قربانی است! زینب با خودش به قول سر شب ترانه افتاد! او که قول داده بود از برادرش جدا نشود و حالا... حتا زینب هم نمی توانست طاهر را ارام کند و یکی نیاز بود تا خود زینب را ارام کند در همین چند ساعت هم بیش از حد به ترانه وابسته شده بود. هر چه ساعت می گذشت نفس کشیدن سخت تر می شد! مهمان هایی که برای عروسی دعوت شده بودند حالا پشت در اتاق عمل صف کشیده بودند. یک ساعت شد دو ساعت. دوساعت شد سه ساعت. تا رسید به شش ساعت. بلاخره بیرون اوردنشان. جسم بی جان هر دو روی تخت خونی افتاده بود. مهدی عمل ش موفقیت امیز بود اما باید منتظر می ماندن تا به هوش بیاید و معلوم نبود چه وقتی به هوش میاید! اما ترانه.. عمل سخت بود! ترانه بین مرز این دنیا و ان دنیا مانده بود! وعضیت وخیم و سکته اش در ماشین با دیدن ان وعضیت وحشت بار کار را برایش سخت تر کرده بود. ترانه به کما رفته بود... ایا کما اخر خط بود؟ طاهر وقتی چهره تکه ای از وجودش که سال ها چشم به راه ش بود را انطور غرق خون دید فرو ریخت! از ته دل اشک می ریخت و از اعماق قلب ش خدا را با فریاد هایش صدا می زد. خواهرش لباس سفید به تن نکرده داشت رخت عذا به تن می کرد! -@khademohoseini کپی رمان بدون حذف لینک و حذف نویسنده حرام است 🤍@romane_mazhaby🤍
رفقا ببخشید دیگه جابه‌جایی‌پیش اومد بین ترتیب پارت ها ان‌شاالله دیگه خودتون درست بخونید🦦😂 14پارت قدیمتون جبران این چند شب که فراموش کردم بزارم😁💔🥲