حالا میریم سراغ شک هایی که نباید بهشون اهمیت داد :

شک بعد از محل ، مثلا اینکه وقتی وارد رکوع شدیم یهو شک میکنیم که حمد و سوره رو خوندیم یا نه .. اینجا نباید اعتنا کنیم و باید نماز رو ادامه بدیم

بعد از اینکه سلام نماز رو دادیم ، یهو شک کنیم دوتا سجده رفتیم یا یدونه یا هرچیز دیگه ای اینجا نباید اعتنا کنیم ..

مورد بعدی وقتی تایم نماز تموم شد ، یعنی اینکه آفتاب غروب کرد یا نیمه شب شرعی شد شک کنیم چهار رکعت خوندیم یا پنج رکعت .. اینجا نباید اعتنا کنیم .

شک امام و ماموم برای نماز جماعت هست و نباید اعتنا کنیم .

نماز مستحبی هم مثل نماز شب اگه شک کنیم ، به شک‌مون نباید اعتنا کنیم .

حالا چندتا نکته : اگر شخصی بعد از چند سال شک کند که نمازهایش صحیح بوده یا نه، به شک خود اعتنا نکند

کثیرالشک باید بنابر انجام کاری بگذارد که در آن شک کرده است، مگر آن که موجب بطلان نماز شود که در این صورت بنابر عدم انجام آن می‌گذارد، بدون این که در این مورد فرقی بین رکعتها و افعال و اقوال نماز باشد (مثلاً اگر شک کند سجده یا رکوع به جا آورده یا نه، بنا بگذارد که به جا آورده است، هر چند از محل آن نگذشته است، اما اگر شک کند نماز صبح را دو رکعت خوانده یا سه رکعت بنا بگذارد که دو رکعت خوانده است).

کثیرالشک کسی هست که تو نماز خیلی زیاد شک می‌کنه ، همچین کسایی به شکیاتشون تو نماز نباید اعتنا کنن .. مثلا اگه شک کنه دوتا سجده خونده یا یکی ، باید بنا بر این بگذارد که دوتاسجده خونده .

شک در اقوال و افعال نافله همان حکم شک در اقوال و افعال نماز فریضه را دارد یعنی اگر از محل آن تجاوز نکرده است به آن اعتنا می‌شود و اگر از محل انجام آن تجاوز کرده است به آن اعتنا نمی‌شود (مثلاً اگر شک در حمد یا رکوع کند، چنانچه از محل آن نگذشته است باید به جا آورد و اگر از محل آن گذشته است اعتنا نکند).

حالا شک هایی که صحیح هستن : شک‌ در عدد رکعت‌های نمازهای چهار رکعتی در ۹ صورت صحیح است: ۱. شک میان دو و سه بعد از سر برداشتن از سجده‌ی دوم. ۲. شک میان دو و چهار بعد از سر برداشتن از سجده‌ی دوم. ۳. شک میان دو و سه و چهار بعد از سر برداشتن از سجده‌ی دوم. ۴. شک میان چهار و پنج بعد از سر برداشتن از سجده‌ی دوم. ۵. شک میان سه و چهار در هر جای نماز. ۶. شک میان چهار و پنج در حال ایستاده. ۷. شک میان سه و پنج در حال ایستاده. ۸. شک میان سه و چهار و پنج در حال ایستاده. ۹. شک میان پنج و شش در حال ایستاده.

دو نکته در ارتباط با شکیات نماز : تعداد رکعتهای نماز احتیاط (که برای شک در رکعتهای نماز به جا آورده می‌شود) به تعداد کمبود احتمالی در نماز است، بنابراین در شک بین دو و چهار، دو رکعت نماز احتیاط، واجب است، و در شک بین سه و چهار، یک رکعت نماز احتیاط ایستاده یا دو رکعت نشسته واجب است. اگر کلمه‌یی از ذکرهای نماز یا آیات قرآنی یا دعاهای قنوت، سهواً غلط خوانده شود سجده‌ی سهو واجب نیست.