eitaa logo
فِراق!🫀
1.2هزار دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
3.6هزار ویدیو
15 فایل
«بـِسـم ربــ آرام دل هاحُسـین» • از دل سخـن میگویـیم بآشـد تا یـآر بنگـرد🌱💔 •شـروع‌عـشق‌بازے:بَدوِ خِلقَـتــ✨ •شـروع‌‌مشق‌ِ فراق:1402/3/27 "کپی‌‌!؟حلالت‌‌ خادم⇩ @gharid_tos ادمین‌‌تبلیغ‌وتبادلات⇩ @Shahidch
مشاهده در ایتا
دانلود
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ تمام مدتی که اینکارا رو میکردم حالم خوب نبود بعدش ماموره بهمون گفت +من باید یه چند جای اینجا را بگردم محمدحسین منو به سمت مبل ها هدایت کرد و نشستیم مچ دستمو گرفت و کشید که سرم اومد رو شونش چشمامو بسته بودم و تلاش میکردم به آراد فکر نکنم ولی نمیشد بعد از مدتی ماموره اومد رو به روم وایساد و گفت +متونم چند تا سوال ازتون بپرسم؟ پاشدم وایسادم و گفتم _بفرمایین +اون خونای ریخته شده چیه؟ _اون خونا... اونا.... من یکی از شبا خیلی از دست کارای آراد خسته شده بودم ...دیگه از بس.. عذاب کشیدم بودم توان نداشتم در تصمیمم مردد بودم با این حال با چاقو رفتم... بالا سر آراد نمیتونستم... بکشمش... توی اتاقش خیلی با خودم ...کلنجار رفتم همون موقع آراد چشماشو باز کرد و با دیدن من تو اون وضعیت.... خیلی عصبانی شد دستشو گذاشته بود.... زیر گلومو فشار میداد میخواست منو بکشه.... بعد از مدتی که دستشو ول کرد چاقورو ...گذاشت زیر گلوم من اون زمان... نمیتونستم حرف بزنم برا همین .‌.. اراد ...آراد با چاقو بازومو برید + متوجه شدم .... خانم حیدری شما برای شکایتتون به دادگاه اومدین؟ محمدحسین گفت ×من اومدم +خانم حیدری حتما باید برای روز دادگاه حضور داشته باشه ×حتما بعد از اون با حال خراب از خونه خارج شدم و با محمدحسین به سمت ماشین رفتیم و سوار شدیم محمدحسین حرکت کرد توی طول راه هیچی نگفت منم چیزی نگفتم نمیدونستم داره کجا میره بعد از مدتی که وایساد و بهم گفت + پیاده شو پیاده شدم و دنبالش راه افتادم کلی قبر اونجا بود هیچی نگفتم بعد از چند دقیقه راه رفتن وایساد و رو به من گفت +اینجا گلزار شهداست فک نمیکنم تا حالا اومده باشی، شهدا آرومت میکنن یه مدت اینجا بمون منم میرم یکم پیش شهیدا دوباره برمیگردم . همین که رفت نشستم و سرمو گذاشتم روی یکی از قبرها و تا جایی که میتونستم گریه کردم و خودمو خالی کردم احساس کردم یکی کنارم نشست صداش اومد محمدحسین بود که میگفت +بریم؟ سرمو از روی قبر برداشتم و به محمدحسین دوختم وقتی چهره ی سرخ و بی جون منو دید گفت +پاشو بریم قول میدم دوباره بیارمت جوابی بهش ندادم که اومد کمک کرد بلندشم سوار ماشین شدم و به طرف خونه رفت ماشینو پارک کرد دوباره بهم کمک کرد تا پیاده شم و منو برد تا داخل خونه شاید فهمیده بود که نمیتونم روی پاهام وایسم همین که رسیدیم داخل مامان و آوا با دیدن من توی بغل محمدحسین که داشتم به زور راه میومدم و محمدحسین هوامو داشت که نیوفتم به طرفمون اومدن مامان با نگرانی پرسید +چیشده؟ محمدحسین بهش اشاره کرد که فعلا چیزی نگه محمدحسین منو تا اتاقم برد و روی تخت نشوندم روسریمو از سرم برداشت و کمک کرد دراز بکشم پتو انداخت روم و کنار تخت نشست و با دستش موهامو نوازش کرد اصلا نفهمیدم کی خوابم برد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨راوی✨ بعد از اینکه محمدحسین آرامو خوابوند از اتاق خارج شد زهرا و آوا نگران منتظر محمدحسین بودن وفتی محمدحسین از اتاق خارج شد زهرا پرسید +محمدحسین چیشده؟ چرا حال آرام اینحوریه؟ کجا بردیش؟ _فردا دادگاهه بخاطر یه سری مدارک امروز باید میرفتیم خونه ای که قبلا توش زندگی میکرده + پس چرا حالش اینجوریه؟ _ منم کامل نمیدونم ولی احتمالا خاطرات گذشته رو یادش اومده +الهی بمیرم برا بچم چقد اذیت شده _الان خوابوندمش من میرم فاطمه و زینبو میارم اینجا بعد که بیدار شد روحیش عوض بشه +باشه برو خدافظ _خدافظ آوا تمام مدت چیزی نگفت باخودش فکر میکرد یعنی آراد با آرام چیکار کرده که اون اینجوری حتی با فکر کردن به گذشته هم اعصابش به هم میریزه ✨آرام✨ چشمامو آروم باز کردم یکم توی تختم غلتیدم پاشدم نشستم اتفاقات صبح یه لحظه هم از یادم نمیرفت همینطور که به دیوار کنار تختم تکیه داده بودم در اتاقم آروم باز شد و زینب داشت آروم وارد اتاق میشد همینطور که منو نشسته دید شروع کردن به طرفم دویدن و پرید توی بغلم منم بغلش کردم که خودش گفت +بابام گف بیام عمه را بیدار کنم تو که بیداری _آره خوشگلم تازه بلند شدم +بیا بریم بیرون بیا بریم _باشه بریم فقط دو دیقه صبر کن من موهامو شونه کنم بعد بریم +باشه بعد از اینکه موهامو شونه کردم و جمع کردم با زینب رفتیم بیرون همه گردهم نشسته بودن روی زمین و چیزی میدیدن محمدحسین که منو دید گفت +بَه چه عجب شما بیدار شدین ساعت خواب؟ میخواستم خودم بیام بیدارت کنم که مامان نذاشت همون موقع زینب گفت ×بابا عمه آرام بیدار بود من رفتم تو اتاقش محمدحسین به من نگاه کرد و گفت +عهه پس چرا خودت نیومدی بیرون؟ همون موقع مامانم گفت ×بسه دیگه ،آرام بیا بشین اینارو ببین به طرف مامان رفتم و کنارش نشستم یه سری آلبوم عکس بود آوا و فاطمم داشتن میدیدن یکی از آلبومارا برداشتم و بازش کردم عکس یه بچه حدود ۳ ساله بود مامان گفت +میدونی این کیه؟ یکم دقیق شدم و گفتم _نه +این کوچولو آواس _واقعا چقد ناز بوده آوا از اون طرف گفت ×یعنی الان ناز نیستم؟ محمدحسین با خنده گفت *ناز که پیشکش اصلا نمیشه به قیافت نگاه کرد تازه میگه نازم هسم ×محمدحسیننننن *والا مگه من با تو شوخی دارم تازه قبلا بیشتر میشد نگاهت کرد الان اصلا نمیشه بهت نگاه کرد اوا با حرص گفت ×نه که حالا تو خیلی قشنگ و نازی *هرچی باشم از تو بهترم مامان با خنده از اون طرف گفت +خیلی خب دیگه بس کنین *مامان جان شما بگو مگه من دروغ میگم؟ آخه خداوکیلی این قیافس آوا داره؟ ×مامان ببین پسرت چی میگه +محمدحسین اذیتش نکن دیگه داشتم با خنده به شوخیاشون گوش میدادم آلبومو بستم و یکی دیگه را باز کردم عکس یه پسر بچه ای بود که موهاشو از ته زده بود و خیلی خنده دار بود با خنده رو به مامان گفتم _مامان این محمدحسینه؟ مامانم مث من خندید و گفت +آره پاشدم رفتم پیش آوا نشستم و گفتم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ پاشدم رفتم پیش آوا نشستم و گفتم _آوا بیا ماهم باهم به محمدحسین بخندیم و عکسو نشونش دادم که ترکید از خنده عکسو آوردم بالا و یه نگاه به عکس و یه نگاه به محمدحسین انداختم و منم غش کردم از خنده من میخندیدم آوا میخدید مامانم خنده های ریزی میکرد فاطمه بلندشد اومد طرف ما گفت ~ به چی میخندین؟ عکسو که دید اونم پکید از خنده زینم که از خنده های ما اومد به این سمت با دیدن باباش خیلی خندید محمدحسین با تاسف و خنده های ریز گفت +مامان مگه من این عکسو آتیش نزدم پس اینجا چیکار میکنه سالن از خنده رفت رو هوا مامان همینجور که میخندید گفت ×فکر کردی من میزارم عکس به این باهالی سوخته شه دوتا از این عکسا بود تو اون یکیشو سوزوندی من از بس خندیده بودم دلم درد گرفته بود و اشک از چشمام میومد واقعا عکس خنده داری بود یه پسر بچه حدود ۱۰ ساله موهاشو از ته زده بود و صورتش گرد شده بود عکس محمدحسین دستم بود و هرچی نگاهش میکردم خندم شدت میگرفت محمدحسین با نگاه عجیبی گفت +دارم براتون صبر کنین صبر کنین من همینجور میخندیدم که آوا میون خنده هاش گفت ×خدا رحم کنه بهمون ولی محمدحسین حقته تا تو باشی دیگه منو اذیت نکنی +برای شما حساب ویژه ای دارم آوا خانم برای شمام برنامه ی ویژه ای دارم خواهر پیدا شدم و من همونطور میخندیدم بعد از حدود یک ساعت که تمام آلبوما رو دیدیم و خندیدیم مامان و فاطمه و آوا بلند شدن برن میزو برای شام بچینن منم میخواستم پاشم برم که محمدحسین دستشو گذاشت روی پاهامو گفت +تو بشین سرجات باهات کار دارم و همون لحظه شروع کرد به قلقلک دادن من خیلی بد قلقلک میداد جیغ میزدم و بهش التماس میکردم تمومش کنه اونم همینجور که خنده های ریزی میکرد با شیطنت گفت +حالا منو مسخره میکنی آرام خانم بهت گفتم برات برنامه ی ویژه ای دارم حالا بکش تا بدونی در افتادن با من یعنی چی همه از جیغای من از آشپزخونه اومدن بیرون و با دیدن ما تو اون وضعیت میخندیدن مامان میگفت ×محمدحسین بسه دیگه ولش کن بچمو کشتی محمدحسین با خنده گفت +چیو تمومش کنم تازه شروع کردم به محمدحسین التماس میکردم بس کنه دلم خیلی درد گرفته بود ولی اون انگار خوشش اومده بود از قلقک دادن من بعد از مدتی که همش صدای خندیدن و جیغای من و خندیدنای محمدحسین بود تمومش کرد من افتاده بودم زمین و دیگه جونی توی بدنم نبود از بس خندیده بودم محمدحسین گفت +خب حالا دیگه منو مسخره میکنی؟ جوابی بهش ندادم +میام قلقلکت میدماااا و به طرفم خیز برداشت که گفت _نه نه توروخدا غلط کردم دارم میمیرم بسه دیگه اونم با خنده پاشد رفت توی آشپزخونه زینب اومد طرف من و گفت 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ زینب اومد طرف من و گفت +عمه خوبی؟ _عمه جون بابات خیلی بد قلقلک میده +آره عمه یه روز بابام منو انقد قلقلک داد که دیگه نفسم بالا نمیومد _قربون تو بشم من بابات خیلی بده نه؟ +نه بابام خیلیم مهربونه _الهی من فدای تو بشم پاشو بریم آشپزخونه رفتیم داخل آشپزخونه محمدحسین با دیدن من به صندلی کنارش اشاره کرد و گفت +بیا پیش من بشین _منو بکشندمم دیگه کنار تو نمیشینم محمدحسین قهقهه ای زد و گفت +هرجور راحتی مامانم گفت ×برو مامان دستاتو بشور و بیا به طرف سینک رفتم و پارچ آب و دوغی کنار سینک بود برگشتم و محمدحسینو دیدم پشتش به من بود و داشت غذاشو میخورد شیر آبو باز کردم که فکر کنه دارم دستامو میرشورم بعدم آروما دوتا پارچو برداشتم و رفتم پشت سرش و اول پارچ آبو ریختم روی سرشو و بعد پارچ دوغو همون موقع فاطمه داشت در نوشابه رو باز میکرد ازش گرفتم و نوشابه رو هم خالی کردم روی سرش همه داشتن میخندیدن و منم داشتم از خنده منفجر میشدم ولی جلوی خودما گرفتم و رو به محمدحسین گفتم _ تا تو باشی دیگه منو اینجوری نکنی محمدحسینم که حسابی از کار من غافلگیر شده بود سریع صندلیو کشید عقب و با چشمای شیطنت آمیزش افتاد دنبال من حالا من بدو اون بدو من جیغ میزدم و دور سالن میدویدم محمدحسینم از اون عقب میگفت +آرام وایسا آرام میدونی که بهت میرسم وایسا _مگه دیوونم که وایسم و همینجور میدویدیم بقیم با دیدن ما داشتن میخندیدن به طرف حیاط دویدم و سریع وارد حیاط شد محمدحسینم پشت سرم داشت میومد این انگار قرار نیست بیخیال بشه یهو از پشت سر خیس شدم برگشتم دیدم محمدحسین با شلنگ آب داره بهم آب میپاشه دوباره شروع کردم به دویدن ولی شلنگه خیلی بزرگ بود بعد از اینکه حسابی از سر تا ما خیسم کرد آبو و بستو و گفت +خیلی خب بسه دیگه فعلا کافیه پاشو بریم که خیلی گشنمه با لباسای خیس رفتم تو که مامان گفت ×آرام برو لباستو عوض کن سرما میخوریا رفتم لباسما عوض کردم و به طرف آشپزخونه رفتم محمدحسین داشت غذاشو میخورد نشستم کنار مامان که برام برنج کشید و گذاشت جلوم با این همه دویدن و خندیدن خیلی گشنم بود برا همین تا تهشا خوردم مامان میخواست بازم برام بکشه که نذاشتم بعد از شام بلند شدم و میزو جمع کردم ولی نذاشتن ظرفارو بشورم رفتم توی سالن و نشستم روی مبل و رفتم تو فکر حدود چند دیقه بعد محمدحسین نشست کنارمو گفت +به چی فکر میکنی؟ _هیچی + اخه آدم چیزیو از برادرش قایم میکنه؟ _چیز مهمی نیست آخه بعد از مدتی فاطمه با سینی چایی اومد بیرون و پشت سرشم مامان و آوا اوناهم اومدن نشستن به محمدحسین نگاه کردم و گفتم _راستی پس زینب کجاس؟ +خسته بود زود خوابید بعد از خوردن چایی محمدحسین و فاطمه بلند شدن که برن همینجور که فاطمه داشت لباساشو میپوشید محمدحسین گفت +فردا ساعت ۹ آماده باشین میام دنبالتون تازه یادم افتاد که فردا باید برم دادگاه نگران شدم که مامان اومد کنارمو و گفت ×نگران نباش دختر قشنگم چیزی نمیشه محمدحسین زینبو برداشت و با فاطمه رفتن منم خداحافظی کردم و رفتم توی اتاقم و دراز کشیدم نصف شب بود که خوابم برد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ صبح با صدای مامان چشمامو باز کردم همین که چشمامو باز کردم استرس همه ی وجودمو گرفت من امروز قرار بود آرادو ببینم مامان با دیدن من گفت +پاشو سریع آماده شو الان محمدحسین میاد به سختی از جام بلندشدم که مامان از اتاق رفت بیرون با دست و پاهای لرزون موهامو جمع کردم و لباس پوشیدم و از اتاق اومدم بیرون مامان توی آشپزخونه بود آوا پشت میز نشسته بود ولی چیزی نمیخورد مامان با دیدن من گفت +بشین یه چیزی بخور تا بریم حوصله ی حرف زدن نداشتم برا همین نشستم ولی هیچی از گلوم پایین نمیرفت آیفون که زده شد از جام بلند شدم و گفتم _من باز میکنم درو باز کردم و رفتم بیرون محمدحسین با دیدن من گفت +نگران نباش مشکلی پیش نمیاد من خودم هواتو دارم بهش لبخندی زدم که مامان و آوا هم اومدن بیرون نشستیم تو ماشین محمدحسین ماشینو روشن کرد و راه افتاد سرمو به پنجره تکیه دادم و چشمامو بستم بعد از مدتی محمدحسین ماشینو نگه داشت و پیاده شد آوا و مامان هم پیاده شدن منم با پاهای لرزون پیاده شدم همگی باهم رفتیم داخل و جلوی در روی صندلی منتظر نشسته بودیم همینجور که نشسته بودم یه نفر جلوم وایساد سرمو آوردم بالا و با دیدن آراد جون از تنم رفت بلندشدم وایسادم اون توی چشمام نگاه میکرد غیر از آراد توی اون وضعیت هیچی نمیدیدم که یهو صدامون زدن محمدحسین منو آروم به طرف اتاق کشوند آراد هم پشت سرمون اومد بعد از نشستن قاضی پرونده رو یه نگاهی کرد و گفت +خانم آرام حیدری در جلسه حضور دارن؟ با استرس پاشدم وایسادم و گفتم _من هستم +خانم حیدری توی پرونده نوشته شده شمارو ۱۶ سال پیش آقای آراد رادمهر دزدیدن درسته؟ _بله +میشه تشریف بیارید و جلو و تمام ماجرارو بگین با پاهای لرزون جلو رفتم و شروع کردم با صدای لرزون که سعی داشتم کنترلش کنم همه ی ماجرا رو با جزئیات گفتم تمام اون خبرایی که آراد با فیلم بهم میداد زمانی که من گروگان یه سری آدما بودم اون روزی که منو به خاکسپاری برد و اون شبی که دستمو برید همه رو با جزئیات گفتم و اشک ریختم بعد از اون قاضی گفت +خیلی خب شما میتونین برین بشینین رفتم نشستم قاضی به آراد گفت که بلند بشه وقتی بلند شد قاضی گفت +آقای رادمهر چرا شما اون دخترو دزدین؟ آراد جواب داد ×چرا از خودش نمپرسین؟ +شما اونا دزدیدین خودتونم باید جواب بدین آراد عصبانی جواب داد ×اون خانواده تمام خانواده ی منا نابود کردن باعث شدن پدرم زندانی بشه و خونمون آتیش گرفت و مادر و خواهرم توی آتیش سوزی کشته شدن همین چند وقت پیش فهمیدم خواهر من توی این خونواده بزرگ شده کنار خانواده ی دشمنش + اون خانواده چطور باعث مرگ خانوادت شد؟ 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ اراد جواب داد ×پدر من قاچاقی لوازم بیمارستان وارد میکرده طی یه قرارداد با پدر این دختر آقای علی حیدری؛ علی این موضوعو میفهمه و به پدر من تذکر میده ولی پدر من توجهی نمیکنه اون عوضی میره به پلیس اطلاع میده و پدر منو بازداشت میکنن همون شب خونه ی ما آتیش میگیره مادرم منو با یه مقدار پول و طلا از خونه میندازه بیرون ولی خودش توی آتیش گیر میفته خواهرم هم اون زمان خواب بوده و من تمام اعضای خانوادمو بخاطر این خانواده ی عوضی از دست دادم قاضی بعد از صحبت های آراد گفت +پدر شما اشتباه کرده چه ربطی به خانواده ی حیدری داره بعد رو به مامان ادامه داد +خانم زهرا رحمانی شما همسر مرحوم علی حیدری هستین از اون آتیش سوزی چی میدونید؟ _آقای قاضی اون آتیش سوزی کار همسر من نبوده همسر من هیچ اطلاعی هم از اون نداشته و وقتی متوجه شد سریع خودشو به اون محل رسوند و خواهر آقای آراد رادمهر رو از توی آتیش نجات داد ما فکر میکردیم برادرش هم توی آتیش سوزی کشته شده ولی الان بعد از این همه سال پیداش شده و دختر منو و خانواده ی منو نابود کرده من خواهر ایشونو مثل دختر خودم بزرگش کردم و دوستش داشتم حتی وقتی فهمیدم که تمام مشکلات ما زیر سر این آقا بوده ما اصلا آوا رو سرزنش نکردیم من از آقای آراد رادمهر شکایت دارم و نمیتونم به هیچ وجه ایشونو ببخشم بعد از حرفای مامانم قاضی گفت +بسیار خب خانم آوا حیدری اینجا هستن؟ آوا بلند شد که قاضی گفت +همونجور که خودتونم شنیدین شما اهل خانواده ای توش بزرگ شدین نیستین و خواهر آقای آراد رادمهر هسین شما و آقای رادمهر بعدا باید آزمایش بدین تا ثابت بشه خواهر و برادرین ولی از اونجایی که این خانواده زحمت زیادی برای بزرگ کردن شما کشیده و خودتونم به سن قانونی رسیدین انتخاب با خودتونه که بعد از این تصمیم بگیرین کجا زندگی کنید البته اینم باید بهتون بگم که برادرتون جرمش سنگینه و حداقل چند سال حبس داره آوا یه نگاه به مامان کرد و با صدای لرزون گفت ×من.... نمیتونم قبول کنم که چنین آدمی... برادر منه اگه..... خانواده ای... توش بزرگ شدم... منو قبول... کنن میخوام... پیش اونا ....باشم +بسیار خب آقای رادمهر شما میدونین چقدر جرمتون سنگینه؟ دفاعی از خودتون ندارین؟ آراد از جاش بلند شد گفت _برای من هیچ اهمیتی نداره که حکمم چیه من زمانی که تصمیم گرفتم اون خانوادرو نابود کنم خودمو برای مُردن آماده کردم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ آراد از جاش بلند شد و گفت _برای من هیچ اهمیتی نداره که حکمم چیه من زمانی که تصمیم گرفتم اون خانوادرو نابود کنم خودمو برای مُردن آماده کردم اما من نمیزارم که خواهرم پیش اون خانواده بمونه اون خانواده، خانوادشو نابود کرده من حتی حاضرم بمیرم ولی خواهرم پیش اون خانواده نباشه محمدحسین عصبانی بلند شد و محکم گفت ×بفهم داری چی میگی ما خواهر تورو مثل اعضای خانواده ی خودمون دوست داریم درحالی تو خواهر منو سکته دادی دکتر میگفت ناراحتی قلبی داره، افسرده شده ،چند تا از دنده هاست آسیب دیده، بازوش بریده شده، خواهر من تا مرز کما رفت میفهمی ارادم میخواست داد بزنه که قاضی گفت +لطفا نظم جلسه رو حفظ کنین بفرمایین بعد از اینکه نشستن قاضی گفت +سه روز دیگه حکم صادر میشه خانم آرام حیدری لطفا بلند شید حالم اصلا خوب نبود و تنگی نفس داشتم با این حال بلند شدم که قاضی گفت +نظر شما در مورد این پرونده خیلی مهمه چون بیشترین کسی که توی این ماجرا آسیب دیده شما بودید یه نگاه به آراد کردم چشمام پر اشک شد رو به قاضی گفتم _من....من نمیتونم....من نمیتونم ببخشمش ...نمیتونم..... ازش ب..بگذرم +بسیار خب آقای محمدحسین حیدری شما چطور؟ محمدحسین بلند شد و گفت ×من هیچ وقت اونو نمیبخشم اون باید تاوان اشتباهاتشو پس بده اون باعث دستگیری پدرم و در نتیجه توی زندان در اثر درگیری کشته شد بود اون دختر منو دزدید و شرکت پدرمو ورشکست کرد و منو زندانی کرد خواهرمو تا سرحد مرگ پیش برد آقای قاضی نمیتونم از گناهش بگذرم +بسیار خب پایان جلسه رو اعلام میکنم از جامون بلند شدیم و از اتاق رفتیم بیرون آرادم پشت سر ما اومد چشمام تار میدید و قلبم درد گرفته بود بدون اینکه به پشت سرم نگاه کنم با اوا ومامان و محمدحسین رفتیم بیرون 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ به سختی رفتم سوار ماشین شدم حالم اصلا خوب نبود قلبم درد گرفته و نفسم بالا نمیومد چشمامم تار میدید ولی هیچ حرفی نزدم هیچ کس اعصاب درستی نداشت...محمدحسین اخماش تو هم بود و رانندگی میکرد وسط های راه بود که دیگه نتونستم نفس بکشم دهنما برای جذب اکسیژن باز کرده بودم و صورتم کبود شده بود آوا کنار من نشسته بود و حواسش نبود مامان و محمدحسینم هیچ کدومشون حواسشون نبود یه لحظه آوا برگشت و با دیدن من با ترس گفت +آرام؟ آرام خوبی؟ میتونی منو ببینی ؟ سریع محمدحسین و مامان برگشتن طرف من دستمو برده بودم بالا و سینمو فشار میدادم و دهنم باز بود مامان سریع گفت ×خاک به سرم آرام؟ آرام چیشدی تو یهو؟ محمدحسین سریع یه گوشه نگه داشت و پیاده شد و اومد در سمت منو باز کرد وقتی دید کاری از دستش بر نمیاد سریع سوار شد و رانندگی کرد چشمام سیاهی میرفت که آوا گفت +آرام چشماتو نبندیااا باز نگهشون دار چشمام داشت بسته میشد که محمدحسین ماشینو نگه داشت پیاده شد و اومد منو بلند کرد و برد توی بیمارستان پرستارا با دیدن من گفتن +سریع ببریدش به اون اتاق و اتاقیا نشون دادن محمدحسین سریع به طرف اتاقی که پرستارا گفته بودن رفت و فقط فهمیدم یه ماسک اکسیژن و چندتا سرم بهم وصل کردن بعد از اینکه به آرام سرم و ماسک اکسیژن وصل کردند محمدحسینو بیرون کردند وقتی رفت بیرون زهرا و آوا پشت در اتاق منتظرش بودند زهرا به طرف محمدحسین رفت و گفت +چیشد؟ حالش چطوره؟ چرا اینجوری شد؟ محمدحسین اومد حرف بزنه که یه پرستاری از پشت سرش گفت ×ببخشید شما همراه خانمی هستین که توی این اتاقه؟ +بله ×لطفا تشریف ببرین اتاق دکتر باهاتون کار داره بعد از اینکه وارد اتاق شدند و نشستند دکتر رو به محمدحسین گفت ×ببینین آقا بیمارتون وضع جسمانی و روحی خوبی نداره اینجوری که توی پروندش نوشته شده چند وقت پیش سکته کرده و مدتی قبل دنده هاشون آسیب دیده احتمالا خودتون هم اطلاع دارین که ایشون دچار ناراحتی قلبی هستن اگه یکم دیرتر آورده بودینش امکان یه سکته ی دیگه رو هم داشت محمدحسین با صدایی که سعی داشت نلرزه گفت +خب آقای دکتر ما باید چیکار کنیم؟ ×استرس و اضطراب برای ایشون سَمه هیجانات اصلا براشون خوب نیست چند تا دارو مینویسم اینارا حتما در ساعت مخصوص خودش، مصرف کنه برای قلبه ،اسپری هم مینویسم این اسپری همیشه باید دنبالش باشه و زمانی که تنگی نفس گرفت استفاده کنه آوا چشماش پر اشک شد با خودش فکر کرد چقدر آراد اون دخترو اذیت کرده اگه خودش جای آرام بود تا حالا مُرده بود و چقدر آرام محکمه که حتی آوارو هم سرزنش نمیکنه زهرا نتونست جلوی اشکاشو بگیره و سرازیر شدن بعد از تشکر کردن از اتاق دکتر اومدن بیرون و رفتن به طرف اتاق آرام محمدحسین به زهرا گفت +مامان اشکاتو پاک کن جوری رفتار کن که حالش عوض بشه ×باشه و داخل اتاق شدند 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ حالم بهتر شده بود ولی هنوزم بهم ماسک اکسیژن و سرم وصل بود همینجور که روی تخت دراز کشیده بودم در اتاقم باز شد و محمدحسین و مامان و آوا اومدن داخل مامان اومد کنارم نشست و سعی داشت خودشو کنترل کنه که گریه نکنه محمدحسین اومد تو و بالای سرم وایساد و گفت + چرا تو اینجوریی دختر حسابی نگرانمون کردیا؟ میخواستم ماسکو از روی صورتم بردارم که محمدحسین دستشو گذاشت رو دستم و با شیطنت گفت +دستا نزن به اون بچه برا همینه که همیشه باید بیایی بیمارستان دیگه از پشت همون ماسک بهش لبخند زدم آوا ساکت یه گوشه نشسته بود بهش نگاه کردم میتونستم حدس بزنم چرا حالش اینه اون فهمیده که آراد با من چیکارا کرده برای همین حالش بده بعد از اون یکم محمدحسین شوخی کرد و سِرُمام که تموم شد و درآوردن از بیمارستان اومدیم بیرون یه پلاستیک پر قرص و دارو دست محمدحسین بود بدون هیچ حرفی سوار ماشین شدیم و حرکت کرد تا خونه بعد از پیاده شدن و رفتن داخل خونه آوا بدون هیچ حرفی رفت توی اتاقش محمدحسین میخواست بره دنبالش که دستشو گرفتم برگشت طرفم که گفتم _بزا تنها باشه اینجوری بهتره محمدحسین فقط نگاهم کرد و بعد از خداحافظی کوتاه و دادن داروهام بهم از خونه رفت بیرون منم رفتم توی اتاقمو لباسامو عوض کردم نشستم روی تختم بعد از مدتی صداهایی از بیرون میومد رفتم بیرون که آوا و مامانو دیدم آوا یه چمدون دستش بود و میخواست از در اتاق خارج بشه مامانم جلوی در وایساده بود و مانعش میشد رفتم جلوتر که صداهاشون واضح شد مامان داشت میگفت +آواجان برگرد توی اتاقت اخه کجا میخوای بری؟ آوا گریه میکرد و گفت ×مامان توروخدا بزار برم دیگه نمیتونم اینجا بمونم اصلا مهم نیس من کجا قراره برم فقط میخوام برم من متعلق به این خونواده نیستم من...... گریش شدت گرفت و ادامه داد ×من..... من دشمن شما هستم شما چطور میتونید دشمن خودتونو دوست ببینین من خواهر کسی هستم که باعث دستگیری بابا شد و توی زندان کشته شد خواهش میکنم بزار برم مامان التماس میکنم بزار برم آوا دیگه نتونست بایسته و نشست رو زمین و گریه میکرد سریع دویدم سمتشا و بغلش کردم توی بغلم زار میزد و گفت × آرام چطور میتونی منو بغل کنی؟ چطور میتونی باهام خوب باشی؟ من خواهر کسی هستم که تورو ۱۶ سال از خانوادت دور کرده و این مدت تورو عذاب داده ولی تو الان بجای سرزنش کردن من داری منو بغل میکنی اینکارو نکن اینکارو و محبت کردنتون به من باعث عذاب من میشه آرام خواهش میکنم منو سرزنش کن منو اذیت کن تا آروم بشی ولی بغلم نکن نمیدونستم باید چیکار کنم این اتفاقا هیچ ربطی به آوا نداره چرا اون خودشو مقصر میدونه چرا انقدر خودشو داره عذاب میده همینحور که توی بغلم گریه میکرد سرشو نوازش کردم و گفتم _آوا چرا اینجوری میکنی؟ چرا داری خودتو عذاب میدی؟ چرا خودتو مقصر میدونی؟ درسته که تو خواهر آراد هستی ولی مقصر این اتفاقات تو نیستی تو خودتم تا اون روزی که من بیام اینجا هویت واقعی خودتو نمیدونستی چرا میگی که به این خانواده تعلق نداری درسته که تو و آراد خواهر و برادرین ولی تو توی این خونواده بزرگ شدی هیچ چیزیت شبیه آراد نیست انقد خودتا عذاب نده آوا بیشتر گریه کرد و گفت ×نگو آرام خواهش میکنم نگو اینجوری داری منو با حرفات نابود میکنی منو سرزنش کن ولی این حرفارو نزن . دیگه واقعا نمیدونستم باید چیکار کنم و مامان همونجور مات و مبهوت نگاه میکرد بهش اشاره کردم که بره به محمدحسین زنگ بزنه چون هیچ کاری از دست ما برنمیاد محمدحسین تنها کسیه که میتونه توی شرایط سخت زندگیت تورو آروم کنه و به نظرم محمدحسین میتونه آوا رو قانع کنه مامان رفت سریع زنگ زد به محمدحسین و برگشت پیش ما آوا بلند شده بود و میخواست از خونه بره منم داشتم مانعش میشدم که مامان رسید و آوا رو گرفت و نشوندش میتونستم شرایط آوا رو درک کنم در وضع روحی خوبی نبود و هیچ کدوم از کارهاش دست خودش نبود چمدون افتاده بود وسط سالن من و مامان جلوی در بودیم و آوا روی زمین نشسته بود و گریه میکرد و التماس میکرد که بزاریم بره در همین حین آیفون زده شد مامان سریع آیفونو زد و محمدحسین اومد داخل 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ محمدحسین اومد داخل و مات و مبهوت به آوا و اون چمدونش نگاه میکرد حال آوا اصلا خوب نبود و این به وضوح مشخص بود انگار مامان پشت تلفن برای محمدحسین نگفته که چه اتفاقی افتاده و محمدحسین پرسید +اینجا چه خبره؟ اوا همونجور که روی زمین نشسته بود شروع کرد التماس کردن ×توروخدا بزارین من برم من دیگه نمیتونم اینجا بمونم چرا نمیزارین من برم؟ چرا باهام اینجوری رفتار میکنین؟ کارهاتون داره منو میکشه اگه میخوایین عذابم بدین یه جور دیگه عذاب بدین ولی منو دوست نداشته باشین به من محبت نکنین خواهش میکنم لطفا بهتون التماس میکنم و اشک میریخت محمدحسین حسابی تعجب کرده بود فک نمیکنم تا حالا اوا رو تو این وضعیت دیده باشه به سختی از جاش بلند شد و چمدونشا برداشت و به طرف در رفت دستشو دراز کرد که دستگیره ی درو بگیره که محمدحسین مچ دستشو گرفت و آوا دوباره شروع کرد به التماس کردن ×محمدحسین برو کنار بزار برم ولم کن دستمو ول کن بهت الماس میکنم بزار برم اینجوری عذابم نده هرجوری میخوای عذابم بدی بده ولی اینجوری نده محمدحسین برو کنار برو کنار بزار برم دستمو ول کن تا برم من متعلق به این خانواده نیستم من دشمن شما هستم من کسی هستم که برادرش این خانواده رو داغون کرد محمدحسین بزار برم خواهش میکنم بهت التماس میکنم نمیتونم دیگه نمیتونم محمدحسین باورش نمیشد که دختری که رو به روش وایساده و داره التماس میکنه آوا باشه و حسابی گیج شده بود و معلوم بود که نمیتونه کاری بکنه مامانم حسابی نگران آوا داشت نگاهش میکرد آوا با گریه روی زمین نشست و زجه میزد و میگفت بزارین برم مامان نشسته بود و کنارش و سعی داشت آرومش کنه یهو همینجور که آوا گریه میکرد چشماش بسته شد و افتاد توی بغل مامان مامانم با نگرانی گفت +خاک به سرم آوا مامان؟ چی شدی تو چشماتو باز کن آوا ؟ آوا؟ میشنوی صدامو؟ چشماتو باز کن تو دختر منی باز کن اون چشماهاتو همه در شوک بودند و خودم بیشتر از همه بهم شوک وارد شد محمدحسین سریع رفت توی آشپز خونه و یه لیوان آب آورد و نشست، دستشو کرد توی لیوان و چند قطره آب پاشید تو صورت آوا که هیچ اتفاق خاصی نیفتاد دوباره اینکارو تکرار کرد که چشماش تکون خوردند اینبار من سریع رفتم براش آب قند آوردم چشماش باز شده بود و توی بغل مامان داشت آروم اشک میریخت محمدحسینم با نگرانی بهش نگاه میکرد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌿بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم🌿 رمان‌؏شق‌بہ‌طعم‌انتقام✨❣ پانزده‌پارت‌تقدیم‌نگاهتون🫀
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
من برای تو آخرش میمیرم کوثر خانم خب...😭🖤