eitaa logo
فِراق!🫀
1.2هزار دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
3.6هزار ویدیو
15 فایل
«بـِسـم ربــ آرام دل هاحُسـین» • از دل سخـن میگویـیم بآشـد تا یـآر بنگـرد🌱💔 •شـروع‌عـشق‌بازے:بَدوِ خِلقَـتــ✨ •شـروع‌‌مشق‌ِ فراق:1402/3/27 "کپی‌‌!؟حلالت‌‌ خادم⇩ @gharid_tos ادمین‌‌تبلیغ‌وتبادلات⇩ @Shahidch
مشاهده در ایتا
دانلود
-مۍگفـت: اگر میگویـید الگویتان حضرت زهراسلام‌الله‌علیها است باید ڪاری ڪنید ایشان از شما راضے باشند و حجاب‌شمافاطمۍباشد...🌿 🕊
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨محمدحسین✨ بعد از اینکه آب قندو زوری به خوردش دادم خودشو از توی بغلم بیرون کشید هیچ حرفی بهش نزدم رو به کسانی که اونجا بودن گفتم _لطفا همتون از اتاق برین بیرون و بی زحمت یه سینی غذا هم بیارین. بعد از اون دوباره توی بغلم گرفتمش و سرشو گذاشتم روی سینم با تمام توانی که داشت سعی کرد خودشو از توی بغلم بیرون بکشه ولی نذاشتم بعد از اینکه سینی غذارو آوردن همینجور که توی بغلم بود قاشقو برداشتم و پر برنج کردم و بردم نزدیکش بدون هیچ واکنشی با چشمای نیمه باز نگاه کرد با لحن ملتمس گفتم +خواهش میکنم بخاطر خودت بخورش لب هاشو به زور باز کرد و گذاشتم توی دهنش حتی جون اینکه غذارو بجوعه نداشت و چند دقیقه طول کشید تا خوردش هنوز قورت نداده بود که یه قاشق دیگه بردم نزدیکش آروم آروم بهش غذا دادم و بعدش بدون هیچ حرفی آروم چشماش بسته شد و توی بغلم خوابش برد به چهرش نگاه کردم دلم میخواست باهاش حرف بزنم ولی فرصتش الان نبود و نمیدونستم چی بگم آروم از زمین بلندش کردم و گذاشمتش روی تخت یه پتو برداشتم و انداختم روش و چند ثانیه بهش خیره شدم آروم دستمو بردم نزدیک صورتشو و با پشت دستم همون جایی که زده بودم رو نوازش کردم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ آروم چشمامو باز کردم و خودمو روی تختی دیدم اتفاقات دیروز یادم اومد با اینکه دوست نداشتم توی بغلش باشم ولی احساس خیلی خوبی بهم دست داد حالم بهتر شده بود اروم از تخت پایین اومدم و رفتم بیرون خانم طاهریان(مدیر پرورشگاه) منو دید اومد طرفم و گفت +بهتری؟ آخه دختر خوب چرا به خودت نمیرسی؟ -ممنون بهترم، خانم طاهریان چرا دیشب من اینجا خوابیدم؟ +تا جایی که من دیدم دیشب اصلا حالت خوب نبود و اینجا خوابت برد آقای حیدری هم گذاشتت اینجا و گفت ....حواسمون بهت باشه _خیلی ممنونم من دیگه باید برم دیروز و امروز خیلی بهتون زحمت دادم +چه زحمتی بچه ها با بودن تو خوشحالن _باید برم کار دارم +باشه عزیزم برو آماده شدم و از بچه ها خداحافظی کردم و رفتم دلم خیلی گرفته بود یه تاکسی گرفتم و رفتم گلستان شهدا وقتی رسید پیاده شدم و وارد شدم کنار اولین قبر نشستم و شروع کردم به گریه کردن انقدر گریه کردم که دیگه نفسم بالا نیومد و مجبور شدم اسپریمو بزنم ولی گریم اصلا تمومی نداشت ✨راوی✨ محمدحسین، آرام رو از در پرورشگاه تعقیب کرده بود میخواست بره باهاش حرف بزنه وقتی اونو در حال گریه کردن دید خیلی ناراحت شد و نمیدونست با این گندی که زده چیکار باید بکنه آراد چند روز بود از زندان آزاد شده بود دیگه به فکر انتقام گرفتن نبود و حدودا از کاری که با این خانواده و آرام کرده پشیمون بود درضمن خواهرش هم پیش اون خانواده زندگی میکرده پس تصمیم گرفته بود دیگه دنبال کارای بد نره کسانی که اون روز آرام رو گروگان گرفته بودن فهمیده بودن آراد از زندان آزاد شده و باز شروع کرده بودن به تهدید کردنش و گفته بودن اینبار آرامو میکشن و آراد اصلا اینو نمیخواست در تعقیب دشمنانش بود نمیتونست جلوشونو بگیره یا به پلیس اطلاع بده چون مدارک کافی برای اثباتش نداشت 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ بعد از اینکه حسابی خودمو خالی کردم پاشدم و از گلستان شهدا خارج شدم یکم راه رو پیاده رفتم و وارد یه کوچه ی خلوت شدم همینجور که داشتم میرفتم یهو یه نفر دستشو گذاشت روی دهنمو و منو وارد یه کوچه ی تنگ کرد دست و پا میزدم تا ولم کنه از ترس قلبم داشت از توی دهنم بیرون میزد یهو دستشو از روی دهنم برداشت و مچ دستمو گرفت و به شدت کشید جیغ میزدم و نمیتونستم از دستش فرار کنم همینجور که میرفتم یهو احساس چیزی توی جیبم کردم همونجور که داشت منو میکشید کلیدی از توی جیبم برداشتم و محکم فرو کردم توی دستش که آخش بلند شد و دستشو ول کرد سریع برگشتم و با تمام توانم دویدم اونم داشت پشت سرم میومد یهو یکی با فریاد گفت +آراممممممم هنوز حرفش تموم نشده بود که به شدت کشیده شدم و خوردم توی دیوار همون موقع صدای چند تا شلیک اسلحه بلند شد همون موقع چهره ی محمدحسینو جلوم دیدم که منو گرفته و تیر خورده بود با چشمای گشاد شده و دهن باز نگاش کردم زبونم بند اومده بود اون مردی که منو گرفته بود رفتش و من همینجور خیره ی محمدحسین بودم دهنم باز بود و میخواستم حرف بزنم ولی زبونم نمیچرخید یهو محمدحسین افتاد روی زمین که با اون افتادم روی زمین و گرفتمش دستام خونی شد و شروع به لرزیدن کرد بدون حرف و بدون پلک زدن پشت سرهم اشکام میریخت محمدحسین داشت با دهنش نفس میکشید و چهرش قرمز شده بود و فقط از درد چند بار "آییی" گفته بود با سختی دهنمو باز کردم و گفتم _چ..چ...چراااااااا؟؟؟؟؟؟ با درد و بریده بریده گفت _م..تاس..فم آ..رام با گریه سرمو تکون دادم و دستشو توی دستم گرفتم و پشت سرهم اشکام میریخت یهو دست های یه نفریو دیدم که داشت روی محمدحسین میکشید با گریه و فریاد گفتم _چیکارش میکنی؟؟ ول.... سرمو بردم بالا و با دیدنش حرفمو قطع کردم چشمام درشت شده بود اون...اون آراد بود 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ با صورت اشکی و چشمای درشت شده و دهن باز داشتم نگاهش میکردم، اون اینجا چیکار میکنه؟ نکنه اون گفته بود منو بدزدن؟ واییی خداااا یهو صدای محمدحسین بلند شد که چشمامو از آراد گرفتم و به محمدحسین دوختم دستام پرخون و بود و نمیدونستم باید چیکار کنم زبونمم که رسما بند اومده بود و تنها کاری که میتونستم بکنم اشک ریختن بدون صدا بود یهو صدای آراد بلند شد و گفت +اگه میخوای زنده بمونه باید بریم بیمارستان تازه اون موقع بود که یادم افتاد باید بریم بیمارستان من فقط به صورت محمدحسین داشتم نگاه میکردم که آراد سریع زنگ زد آمبولانس در همون حین که داشت حرف میزد محمدحسین بریده بریده گفت +آ..را..م _چرا این..کارو کردییی؟؟آخه..آخه چرااااا؟ +من..تورو..زود ق..قضاوت کردم...م.تاس..فم با گریه سرمو به چپ و راست تکون دادم صدای آیی محمدحسین بلند شد با با گریه گفتم _محمدحسین طاقت بیاررر الان آمبولانس میرسه +اگه..ات..فاقی ..برای .م.من..افتاد..مرا.قب .‌بچه هام..باش _نه محمدحسین نه نباید اتفاقی برات بیفته خواهش میکنممم همون موقع چند تا پرستار با یه برانکارد اومدن آرادم داشت جلوشون میومد محمدحسینو سریع گذاشتن روی برانکاردو بردنش با حال خراب داشتم دنبالشون میدویدم که به سختی راضی شدن منم سوارشم منو گوشه ای نشوندن و خودشون چند تا سرم به محمدحسین وصل کردن گریه هام تمومی نداشت 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ بعد از مدتی پیاده شدن و محمدحسینو و بردن منم پشت سرشون داشتم میدویدم اونو وارد اتاق عمل کردن و نذاشتن من داخل بشم همونجا روی صندلی نشستم و زار زار گریه کردم آراد هم چند قدم اون طرف تر من وایساده بود به سختی رفتم و پذیرش و با گریه به آوا زنگ زدم و اصلا نفهمیدم چی گفتم فقط گفتم زودتر خودشو برسونه و محمدحسین تو اتاق عمله از شدت گریه دیگه چیزی نتونستم بگم و سریع قطع کردم برگشتم سرجام نشستم و بازم گریه کردم بعد از مدتی صدای مامان رو شنیدم که اومد پیشم نشست و گفت +چیشدههه؟؟ چه اتفاقی افتادههه؟؟چرا محمدحسین تو اتاق عمله ؟ با گریه گفتم _م..ما..مااننننن فاطمه از اون طرف گفت ×آرام توروخدا بگو چیشدههههه یهو آراد از پشت سرشون گفت +تیر خورده مامان و فاطمه و آوا با دیدن اراد حسابی شوکه شدن و منم فقط نگران و دلواپس محمدحسین بودم مامان زود تر از همه گفت ×چی میگی؟؟؟ تیر براچیی؟؟ آراد کلافه جواب داد +میخواستن به آرام تیر بزنن محمدحسین خودشو انداخته جلو و اون تیر خورد صدای گریه ی من بلند شد و تندتر از قبل اشک ریختم فاطمه نشست یه گوشه و آروم گریه میکرد مامان هم کنار من نشسته بود و آوا هم از چهرش نگرانی میبارید و آراد بهش خیره شده بود بعد از چند ساعت که برای من یه عمر گذشت دکتری از اتاق عمل خارج شد مامان و اوا و فاطمه به سمتش دویدن و منم با پاهای لرزون و قدم های آروم به سمتش رفتم صدای دکترو شنیدم که گفت ×بیمارتون عمل سختی داشتند ...من تمام تلاشمو کردم ولی...متاسفانه ایشون رفتن توی کما بعد از تموم کردن حرفش به راهش ادامه داد صدای گریه ی فاطمه بلند شد و من هنوز توی شوک بودم کما؟ خدای من کما ؟ محمدحسین؟ از بس گریه کردم نفسم به زور بالا میومد با حرف دکتر چشمام تار دید و یهو سیاهی رفت احساس کردم جون از تنم رفت و پاهام توان ایستادن نداشت افتادم روی زمین و دیگه چیزی نفهمیدم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨راوی✨ با صدای افتادن چیزی همه برگشتن به سمت صدا و آرام رو پخش زمین دیدن زهرا سریع دوید سمتش و صداش میزد فاطمه داشت گریه میکرد و آراد متعجب شده بود چند تا پرستار با صدای زهرا اومدن این سمت و با دیدن آرام اونو بردن داخل اتاقیو و بهش سرم زدن زهرا داشت آروم اشک میریخت و آراد متعجب خیره ی صحنه بود عصبی بود که دشمنان اون برای ضربه زدن به خودش از آرام و خانوادش استفاده میکنن اینباد دلش با دیدن وضعیت این خانواده خنک نشد آوا توی شوک بود فاطمه و آوا بیرون اتاق عمل بودند و زهرا پیش آرام آرادم نظاره گر ماجرا بود بعد از مدتی محمدحسینو بیهوش از اتاق عمل خارج کردند و به سمت اتاقی دیگه بردن فاطمه با دیدن محمدحسین بیشتر اشک ریخت و زجه زد آواهم داشت گریه میکرد و به برادری نگاه میکرد که برادر واقعیش نبود اما حتی بیشتر از یک برادر واقعی هواشو داشته و مراقبش بوده ✨آرام✨ آروم چشمامو تکون دادم و بازش کردم همه جارو تار میدیدم با اون وضعیتم لبامو باز کردم و گفتم _محمد..حسین..محمدحسین +آرام عزیزم بیدار شدی؟ چند بار پلک زدم تا چشمام درست دید با دیدن مامان اشک چشمامو پر کرد و سریع از گوشه ی چشمم ریخت پاشدم نشستم و با گریه گفتم _مامان محمدحسین..محمدحسین چیشد؟ با این حرف من مامان آروم اشکش چکید سرمو از توی دستم در آوردم که صدای مامان بلند شد بدون توجه به خونی که داشت از دستم میرفت به سمت جایی که محمدحسین بود رفتم از پشت شیشه بهش نگاه کردم کلی دستگاه و سرم و اینجور چیزا بهش وصل بود اون موقع نه چیزی میشنیدم و نه چیزی غیر از محمدحسین میدیدم اون صحنه ای که خودشو انداخت جلو و منو گرفت از جلوی چشمام تکون نمیخورد اون زمان میتونستم برخورد گلوله هارو با بدنش حس کنم حرف هایی که بهش زدمو یادم اومد _دیر اومدی برادر من مرده...زمانی که به من تهمت دروغ زد اونو برای همیشه توی قلبم کشتم...جون کَندم تا کشتمش...دیگه هیچوقت نمیخوام ببینمت خدانگهدار آقای حیدری... زمانی توی موهام دست میکشید زمانی که منو قلقلک میداد و باهام شوخی میکرد رو یادم اومد اگه برای اون اتفاقی بیفته من میمیرم یهو آخرین حرف محمدحسینو یادم اومد +اگه..ات..فاقی..برای م.من..افتاد..مرا.قب..بچه هام..باش محمدحسین همه ی زندگی من بود یهو نفهمیدم چیشد که تکیه دادم به دیوار و نشستم روی زمین و صورتم خیس خیس بود هیچیو نمیدیدم و نمیشنیدم و هیچ چیز غیر از خاطراتم با محمدحسین و صحنه ای که غرق در خون بود فکر نمیکردم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ من مقصر تمام اون اتفاقات بودم اون روزی که محمدحسین اومد باهام حرف بزنه حتی بهش اجازه ندادم حرف بزنه ولی اون با این حال خودشو انداخت جلو و تیر خورد نمیدونم چقدر اونجا نشستم و گریه کردم که مامان اومد کنارم و با صدایی که از گریه گرفته بود گفت +آرام عزیزم آروم باش پاشو برو خونه یکم استراحت کن. حال مامان چندان هم بهتر از من نبود و باید یه نفر خودشو آروم میکرد سرمو به چپ و راست تکون دادم که نمیرم مامان کمکم کرد که بلندشم اطرافمو یه نگاهی انداختم فاطمه توی بغل آوا داشت گریه میکرد و آوا هم آروم اشک میریخت آراد هم کلافه به دیوار تکیه داده بود میخواستم برم باهاش حرف بزنم ولی من حتی توان حرف زدنم ندارم بیخیال ازش نشستم رو صندلی و فورا چشمام بسته شد با گریه چشمامو باز کردم صحنه ای رو خواب دیدم که محمدحسین خودشو انداخت جلوی تیر هایی که برای من بود آروم از جام بلند شدم و از پشت شیشه به محمدحسین خیره شدم همینجور که داشتم نگاه میکردم یهو از توی اتاق محمدحسین صدای بوق اومد و همون موقع دیدم دستگاه ضربان قلبش یه خط صاف شد یه لحظه نفسم رفت دیدم که چند تا دکتر و پرستار ریختن توی اتاق ،مامان و آوا و فاطمه اومدن پشت شیشه فاطمه داشت بلند بلند گریه میکرد و خدارو صدا میزد مامان هم داشت گریه میکرد و آوا همینجور چشمش روی دستگاه بود به طرف در اتاق رفتم تا وارد شم ولی نمیزاشتن جیغ میزدم و تقلا میکردم تا وارد شم و وقتی دیدن نمیتونن مانع من بشن رفتن کنار 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨راوی✨ آوا از شوک خارج شد و با گریه به طرف آراد رفت با کیفی که توی دستش بود دو بار زد توی صورت آراد که آراد چند قدم عقب رفت اوا همینجور که گریه میکرد و رو به آراد با فریاد گفت +عوضییی بیشعورررر از زندگیم برو بیرونننن تمومش کن دیگه شورشو در آوردی اصن تو چرا از زندان آزاد شدی؟ کی تورو از زندان کرد؟ چرا اعدامت نکردن؟ من ازت شکایت دارم الان داری چیو میبینی؟ خوشحالی که بدبختمون کردی؟ داری لذت میبری؟ بسه دیگهههههههه تو به چه حقییی این کارو کردیی آوا همینجور پشت سر هم فریاد میکشید و با کیفش به صورت و بدن آراد میزد آراد متعجب از رفتار ناگهانی آوا با تعجب به اونو رفتارش خیره شده بود آرام وارد اتاق محمدحسین شد و همون موقع دکترا دستگاه هارو در آوردن و یه پارچه ی سفید انداختن روش آرام با گریه دوید سمتشون و فریاد زد _چرا دستگاهارو قطع میکنین به چه حقی روش پارچه کشیدین برادر من زندس برین کناررر میخوام برم پیشش میگم بریننن کناررررر چند تا از پرستار ها سعی داشتن جلوی آرامو بگیرن ولی اصلا آرام در حالت عادی خودش نبود و بهش شوک عصبی وارد شده بود همش جیغ میکشید و فریاد میزد که پرستارا ولش کردن آرام به سمت محمدحسین رفت و با گریه دستگاهو رو به برق زد و پارچه رو از روش برداشت و با گریه گفت _حق نداری بری بهت اجازه نمیدم از پیشم برییی محمدحسین چشماتو باز کن توروخداااا بلندشوووو بخاطر زینبت چشماتو باز کننن بخاطر امیرحسینت برگردددد خواهش میکنمممممم محمدحسین اگه برییی منم میمیرممم اصلا قابل کنترل نبود و خودش دستگاه شوک رو برداشت و بهش میزد و با گریه به محمدحسین التماس میکرد بعد از مدتی یکی از پرستارا گفت ×آقای دکتر برگشت برگشت دکتر سریع رفت بالای سر محمدحسین و چکش کرد و گفت سریع بقیه ی دستگاه هارو وصل کنین آرام بی جون گوشه ی اتاق نشست و گریه کرد بعد از مدتی که آوا حسابی سر آراد فریاد کشید زهرا با حالی که داشت رفت طرفشون و به سختی آوا رو از آراد جدا کرد آوا به آراد بد و بیراه میگفت و گریه میکرد زهرا به سختی آوا رو نشوند روی صندلی و بلند بلند گریه کرد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨راوی✨ بعد از اینکه زهرا به زور آوا رو نشوند چند تا از پرستارا آرام رو از اتاق خارج کردن آرام به زور داشت راه میرفت و هیچ جونی توی بدنش نبود فاطمه با گریه به سمت یکی از پرستارا رفت و پرسید چیشد و حالش چطوره؟ و پرستاره هم گفت از کما خارج شده فاطمه که حالا از شدت حال بدیش کم شده بود نشست و خداروشکر کرد بعد از مدتی زهرا پاشد رفت پیش آراد و بی مقدمه گفت +لطفا از اینجا برین وضعیت مارو نمیبینین از زندگی ما برین بیرون اگه یکبار دیگه دور و اطراف خودم و بچه هام ببینمت ازت شکایت میکنم فهمیدی؟ و بدون اینکه به آراد اجازه ی حرف زدن بده دور شد آراد با خودش داشت فکر میکرد که چون این خانواده حقیقتو نمیدونن دارن اینجوری میکنن باید با آرام حرف بزنه باید بهش بگه که اونا هنوزم دنبالشن باید بهش بگه مراقب خودش باشه ولی با حالی که از آرام دید الان حتی نمیتونست نزدیکش بشه یه لحظه چهره ی آوا اومد توی ذهنش صورت اشکیش و چشمای خیسش صورت نگرانش چقدر محمدحسین برای آوا مهم بوده آوا ، آراد رو مقصر این اتفاق میدونسته با خودش فکر کرد کاش انقدر که آوا برای محمدحسین نگران بود یکمم برای آراد نگران میشد ولی بد خراب کرده بود جوری بود که حتی خواهر همخونش اونو برادر خودش نمیدونست و دوسش نداشت پوف کلافه ای کشید و آخرین نگاهشو به آوا که بعد از چهارسال میدید دوخت و از بیمارستان خارج شد باید میرفت پیش پلیس و همه چیو میگفت ولی هیچ مدرکی نداشت همون موقع یه فکری به ذهنش اومد برنامه ای رو نصب کرد که تمام مکالماتش با گوشی همراه رو ضبط کنه اگه اونا بازم دوباره زنگ زدن میتونه بره پیش پلیس و اون مکالمه رو نشون بده 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------• ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌