eitaa logo
فِراق!🫀
1.2هزار دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
3.6هزار ویدیو
15 فایل
«بـِسـم ربــ آرام دل هاحُسـین» • از دل سخـن میگویـیم بآشـد تا یـآر بنگـرد🌱💔 •شـروع‌عـشق‌بازے:بَدوِ خِلقَـتــ✨ •شـروع‌‌مشق‌ِ فراق:1402/3/27 "کپی‌‌!؟حلالت‌‌ خادم⇩ @gharid_tos ادمین‌‌تبلیغ‌وتبادلات⇩ @Shahidch
مشاهده در ایتا
دانلود
ِاِلهۍ‌عَظُمَ‌الْبَلاء .. ُوَبَرِحَ‌الْخَفآءُ .. وَانْڪَشَفَ‌الْغِطآء .. وَانْقَطَعَ‌الرَّجآء .. ُوَضاقَتِ‌الاَْرْضُ .. ُوَمُنِعَتِ‌السَّمآء .. وَاَنْتَ‌الْمُسْتَعانُ .. ُوَاِلَیْڪَ‌الْمُشْتَڪۍ .. وَعَلَیْڪَ‌الْمُعَوَّلُ‌فِۍالشِّدَّةِوَالرَّخآء .. ِاَللّهُمَّ‌صَلِّ‌عَلۍ‌مُحَمَّدوَالِ‌مُحَمَّد .. اُولِۍالاَْمْر .. الَّذینَ‌فَرَضْتَ‌عَلَیْنا‌‌طاعَتَهُمْ .. وَعَرَّفْتَنابِذلِڪَ‌مَنْزِلَتَهُمْ .. فَفَرِّجْ‌عَنّابِحَقِّهِمْ‌فَرَجاًعاجِلا‌قَریباً .. ڪَلَمْحِ‌الْبَصَرِاَوهُوَاَقْرَب .. ُیامُحَمَّدُیاعَلِۍیاعَلِۍُیامُحَمَّدُ .. اِکْفِیانۍ‌فَاِنَّکُماڪافِیانِ .. وَانْصُرانۍ‌فَاِنَّکُماناصِرانِ .. یامَوْلانایاصاحِبَ‌الزَّمان .. ِالْغَوْثَ‌الْغَوْثَ‌الْغَوْثَ .. اَدْرِکْنۍاَدْرِکْنۍاَدْرِکْنۍ .. السّاعَةَالسّاعَةَ‌السّاعَة .. الْعَجَلَ‌الْعَجَلَ‌الْعَجَل .. َیااَرْحَمَ‌الرّاحِمینَ .. بِحَقِّ‌مُحَمَّد‌وَالِہ‌الطّاهِرین ..
🖊 شیخ شوشترے ؛ هرگاه نتوانستے حریف وسوسه شیطان شوے ۷ بار بگو: بسم الله الرحمن الرحیم، لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم 📚 خرمن معرفت ۱۹۸
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ همینجور که گریه میکردم در باز شد و اراد سریع اومد سمتم ،نشست کنارم و گفت +خوبی عزیزم؟ سرمو اورم بالا و نگاهش کردم که چشمای اشکیمو دید بغلم کرد و گفت +باز که داری گریه میکنی قربونت برم...اروم باش یکم توی بغلش موندم و وقتی کمی اروم شدم صاف نشستم اراد بلند شد و چند دقیقه بعد غذایی گذاشت جلوم و گفت +خواهش میکنم بخور من روی مبل نشسته بودم و اراد بالای سرم وایساده بود سرمو بلند کردم و گفتم _میخوام برم سر خاک مامانم +بخورش بعد میبرمت یه نگاهی به غذا کردم اصلا اشتها نداشتم لب زدم _نمیخوام نشست کنارم دستمو گرفت و گفت +آرامم ضعف میکنی اینجوری بخور بعدش میبرمت چند قطره اشک ریخت روی صورتم و در همون حالت گفتم _نمیخوام اراد نمیخوام اشتها ندارم...میخوام برم سر خاک مامانم چرا اذیتم میکنیی؟؟؟ +اذیت چیه اخه؟ بخاطر خودت دارم میگم بخور بعد بریم _نمیخوام اینو گفتم و خواستم از جام بلند شم که اراد مچ دستمو گرفت و منو نشوند سرجام و با لحن محکمی گفت +بشین سرجات غذاتو بخور بعد میریم صدامو یکم بردم بالا و گفتم _نمیخوام اراد بفهمممم نمیخوام...میخوام برم پیش مامانم چرا نمیبریممم؟؟ چرا نمیزاری برمممم؟؟ +من نگفتم نمیبرمت گفتم بخور بعد میبرمت نالان ادامه دادم _نمیخوام بخدا نمیخواممم محکم گفت +تا نخوری نه میبرمت نه میزارم خودت بریییی نمیدونم چرا یهو فَوَران کردم دستمو کشیدم روی میز و با یه حرکت بشقاب غذای جلومو انداختم روی زمین که با صدای خیلی بدی شکست و تمام برنجاش ریخت روی زمین و با صدای بلندی گفتم _اینم غذا خوب شد؟؟؟میخوامممم برمممم انگار عصبیش کردم که بلند شد و اونم فریاد زد + تو هیجا نمیرییی میفهمی تا زمانی که چیزی نخوری حق نداری جایی بریییی...تو خودخواهی چرا با خودت و اون بچه لج کردی؟ چرا داری با من لجبازی میکنی؟؟ به فکر خودت نیستی حداقل به فکر اون بچه باش اگه تو غذا نمیخوای اون بچه غذا میخواد میفهمی اینووو؟؟ از فریادش توی خودم جمع شده بودم و اشکام پشت سر هم میریخت..‌.اراد نفسشو کلافه بیرون داد و چند دیقه بعد به سمتم اومد منو در آغوش گرفت و لب زد +توروخدا بسه دیگه ارام گریه نکن...جانِ من تمومش کن.‌..باور کن مامانتم راضی نیست این همه داری خودتو عذاب میدی...یکم به فکر خودت و بچه باش...خواهش میکنم تمومش کن از بغلش اومدم بیرون اشکامو با انگشتش پاک کرد و رفت یه لیوان اب اورد و یکمش رو ریخت کف دستشو و پاشید توی صورتم بعدش هم لیوان رو اروم اورد نزدیک دهنم و چند قلپ زوری آب بخوردم داد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ یکم که ارومتر شد از جاش بلند شد و رفت یه بشقاب دیگه غذا اورد گذاشت جلوم و دوباره نشست کنارم با چشمای اشکیم خیره به بشقاب بودم که اراد قاشق رو پر کرد و جلوم گرفت بی حرکت بهش نگاه کردم که یکم دستشو تکون داد و گفت +بخور لب پایینمو به دندون گرفتم که حرصی گفت +ارام کاری نکن به زور به خوردت بدم قشنگ بگیر بخور با همون حالت نگاش کردم و اروم لب زدم _نمیخوام یکم نگاهم کرد و سریع دستشو اورد جلو و فکمو با دستش گرفت و محکم فشار داد و که بی اختیار دهنم باز شد و قاشق رو خالی کرد توی دهنم‌...از درد صورتم جمع شده بود میخواستم سرمو بکشم عقب ولی محکم گرفته بود تا قورت بدم‌ خواستم دستمو بیارم بالا تا دستشو جدا کنم که با اون دستش دستمو گرفت و نذاشت...هیچ کاری نمیتونستم بکنم زوری قورت دادم که دوباره فکمو فشار داد و یه قاشق دیگه غذا ریخت توی دهنم‌...هیچ کاری نمیتونستم بکنم و از درد اشکم در اومده بود...فکمو ول نمیکرد چند بار دیگم حرکتشو تکرار کرد و حدود نصف بشقاب رو به خوردم داد...حتی حرفم نمیذاشت بزنم که حداقل بهش بگم ولم کن خودم بخورم‌...بعد از اینکه نصف بیشتر بشقاب رو با همین روش زوری به خوردم داد فکمو ول کرد که سرمو خم کردم و دستمو گذاشتم جای دستش...فکم خیلی درد میکرد...اراد نفسشو یجا بیرون فرستاد و گفت +حالا بلند شو تا ببرمت با صورت گرفته ای از درد گفتم _آیییی خدا لعنتت کنه آراد حق به جانب شونه هاشو انداخت بالا و گفت +من که قبلش بهت گفتم میخواست خودت قشنگ بخوری اخمی بهش کردم و از جام بلند شدم و به طرف در رفتم که پشت سرم اومد از خونه اومدیم بیرون و سوار ماشین شدیم...منو برد سر خاک مامانم رفتم نشستم سر مزارشو اشکام تند تند میریخت...اراد هم تنهام گذاشت تا راحت باشم...گریه میکردم و حرف میزدم _مامان...چرا رفتی؟ چرا تنهام گذاشتی؟؟ چرا تو این شرایط منو ول کردی؟ اخه تو که بی معرفت نبودی...حالا من باید چیکار کنممم؟؟ گریه میکردم و با مامانم حرف میزدم نفهمیدم چقدر گذشت و چقدر گریه کردم که اراد اومد نشست کنارم و نگران لب زد +خوبی؟ جوابی بهش ندادم خیره ی عکس مامانم بودم...بازومو گرفت و اروم لب زد +پاشو بریم دیگه بسه مقاوت میکردم نمیخواستم باهاش برم میخواستم بیشتر اینجا بمونم...با صدای گرفته ای گفتم _نمیام...یکم دیگه اینجا بمونم +نه پاشو بریم دیگه کافیه منو از روی زمین بلند کرد و اروم منو تا ماشین برد و سوار کرد دیگه هیچ جونی توی بدنم نمونده بود...سرمو به صندلی تکیه دادم و چشمامو بستم اراد سوار ماشین شد استارت زد و حرکت کرد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ وقتی ماشین توقف کرد چشمامو باز کردم ماشین جلوی در خونه خودمون بود آراد پیاده شد و اومد در سمت منو باز کرد اروم دستمو گرفت و از ماشین پیادم کرد، در ماشین رو بست و همونجور که منو گرفته بود در خونه رو باز کرد...به زور راه میومدم منو برد توی اتاق خواب و با مانتو و روسری خوابوند روی تخت و پتویی کشید روم پرده هارو کشید و به طرف من اومد پشت دستشو گذاشت روی پیشونیم و بعد پشت دستمو لمس کرد...نشست لب تخت و سرمو نوازش کرد و من سریع خوابم برد ✨آراد✨ به شدت نگرانش بودم دکترا گفته بودن خطر سقط جنین داره اصلا نمیدونستم باید چیکار کنم وضع روحی و جسمی ارام اصلا خوب نیست نگرانم اتفاقی برای اون بچه بیفته...ارام رو خوابوندم و از فرصتی که خواب بود استفاده کردم و از خونه اومدم بیرون یه کلید از کلید هایی که محمدحسین بهم داده بود گرفتم و رفتم کلیدشو بهش برگندوندم...بعد از اون یه سر رفتم شرکت از روز فوت مامان به اونجا نرفتم یه سر رفتم اونجا و یه سری کارهارو انجام دادم...دیگه ساعت ۹ شب بود که برگشتم برام تعجب اور بود که ارام بهم زنگ نزد...سر راهم غذا گرفتم و رفتم خونه ،در رو با کلید باز کردم و داخل خونه شدم خونه تاریک تاریک بود لامپ رو روشن کردم و یه نگاهی به دور و اطراف کردم غذارو گذاشتم روی میز و به طرف اتاق خواب رفتم...در رو باز کردم و لامپ رو روشن کردم ارام از ظهر که خوابوندمش هنوز خواب بود نگرانش شدم نکنه اتفاقی براش افتاده؟جلو رفتم و لبه تخت نشستم و صداش زدم تکونش دادم و دوباره صداش زدم که اروم پلک هاش باز شد و بی حال بهم نگاه کرد...حتما ضعف کرده بود یه لیوان آب قند درست کردم نشوندمش و سرشو به بازوم تکیه دادم و دستمو گرفتم دورش و با اون دستم اروم آب قند رو بهش دادم با چندتا خرما خورد...بعد از اون گفتم _بهتری؟ جوابی ازش نشنیدم...مکثی کردم و گفتم _جاییت درد نمیکنه؟ باز چیزی نگفت...چشمامو روی هم فشار دادم تا کمی اروم بشم و صدامو بلند نکنم دوباره گفتم _اصن میشنوی صدامو؟؟ سکوت کرده بود مکثی کردم و دوباره گفتم _چرا حرف نمیزنییی؟؟ باز چیزی نگفت که کلید خونه مامان رو از توی جیبم در اوردم و همونجور که سرش روی بازوم بود گذاشتم جلوش و گفتم _کلید خونه مامانته یکی از روش گرفتم...مال تو به کلید خیره شده بود و چیزی نمیگفت 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 🍃پنجاه‌روزبعد🍃 ✨آراد✨ این مدت ارام هنوز بیقراری هاشو داشت ولی خداروشکر کمتر از قبل شده بود مشاوره میبردمش ولی دریغ از یه کلمه که اونجا حرف بزنه حتی با من هم زیاد حرف نمیزد ،غذا زیاد نمیخورد و گاهی اوقات به زور به خوردش میدادم...داشتم کم میوردم دیگه...بیشتر روزها میرفت خونه مامانش و منم چیزی بهش نمیگفتم خیلی باهاش راه میومدم تا کمتر لجبازی کنه و بهونه بگیره...شده بود عین بچه ۵ ساله ها که همش بهونه میگیرن شاید بخاطر وضعیتش بود چون رفته توی ماه های اخر بارداری برا همین زیاد بهش ایراد نمیگیرم تا هرکاری میخواد بکنه ساعت ۶ عصر بود که از شرکت بیرون زدم رفتم خونه درو با کلید باز کردم ولی آرام خونه نبود کل خونه رو گشتم ولی پیداش نکردم یعنی کجا باز گذاشته رفته؟ حداقل پیامی نوشته ای هیچی نذاشته بود... بهش زنگ زدم که جواب نداد چند بار دیگم بهش زنگ زدم که جواب نداد...با نگرانی از خونه اومدم بیرون سوار ماشین شدم و به طرف خونه مامان رفتم کلیدش دست ارام بود و من کلید نداشتم زنگ خونه رو زدم که بی جواب موند چند بار دیگم زنگ رو فشردم که اتفاقی نیفتاد داشتم از نگرانی میمردم نمیدونستم کجا رفته دو بار دیگم به گوشیش زنگ زدم که جواب نداد فوری سوار ماشین شدم و رفتم گلستان شهدا ببینم پیداش میکنم یا نه همه ی اونجاهارو گشتم ولی پیداش نکردم کلافه بودم یعنی کجاست؟ نکنه اتفاقی براش افتاده؟؟ احتمال داره خونه مامان باشه و حالش بد شده باشه اِیی خدا چیکار کنمممم؟؟ تنها راهی که به ذهنم رسید این بود که برم از محمدحسین کلید خونه مامان رو بگیرم ببینم اونجا هست یا نه رفتم در خونه محمدحسین و وقتی بهش گفتم چیشده اونم نگران شد و باهام همراه شد وقتی رسیدیم نگران در خونه رو باز کردم...امیدوار بودم همینجا باشه چون اگه نباشه واقعا نمیدونم کجا باید دنبالش بگردم با نگرانی وارد خونه شدیم و شروع کردم بلند بلند اسمشو صدا زدم ولی جوابی نمیومد با محمدحسین دونه دونه در اتاق هارو باز میکردیم و صداش میزدیم یهو در یه اتاق رو باز کردم و دیدم گوشه ی اتاق پاهاشو توی دلش جمع کرده و داره گریه میکنه...بخاطر نگرانی که بابتش کشیده بودم عصبانی شدم این همه بهش زنگ زدم و زنگ در خونه رو زدم جواب نداده و اینجا نشسته داره گریه میکنه...واقعا گاهی اوقات به عقلش شک میکنم اخه یکم به فکر خودش و اون بچه نیست بی اختیار صدام بلند شد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آراد✨ بی اختیار صدام بلند شد _تو اینجا چیکار میکنییی؟؟؟ تو اصن منو ادم حساب میکنیییی؟؟ اصن منو به عنوان شوهرت قبول دارییی؟؟ یعنی نمیتونستی یه پیامی، نوشته ای کوفتی برا من بدی که میایی تو این خراب شده؟؟ حتما باید منو دق بدی...اون مغزتو یکم به کار بنداز از آکبندی درش بیار بسه دیگه هر روز افتادی اینجا امروزم که دیگه شورشو در اوردی...خستم کردی بسه دیگه کلید خونه روی کنسول بود با عصبانیت به سمتش رفتم و برش داشتم و با عصبانیت گفتم _از این به بعد با خودم میایی اینجا با خودمم برمیگردیییی از جاش بلند شد و با گریه اومد جلوم و با صدایی لرزون گفت +نه نه بهم بده کلیدو بهم بده تُن صدام بلند بود و کنترلش دست خودم نبود _نمیدم بهت...چرا باید بهت بدم؟ که بیایی اینجا یه بلایی سر خودت بیاریییی؟؟ همین که گفتم با خودم میایی با خودم برمیگردی نمیدونم فریادام اذیتش کرده بود یا برای دادن کلید میخواست بهم التماس کنه دو زانو افتاد جلوم و مثل بچه هایی که اسباب بازیشونا ازشون گرفتن گریه میکرد و گفت +بهم بده توروخدا کلیدو بهم بده خواهش میکنم بهم بدههه _نمیدم بهت ارامممم نمیدم یهو صدای محمدحسین از پشت سرم اومد ×چه خبرتونه؟؟ بسه دیگههههه اونوخ تا حالا اصلا متوجه نبودم محمدحسینم توی اینم خونس با شتاب به طرف ارام رفت و کنارش نشست و بغلش کرد و گفت ×آروم باش آبجی اروم باش عزیزم ارام هم توی بغل محمدحسین هق هقش بلند شده بود همونجور که گریه میکرد بریده بریده گفت +داداش...بهش بگو..بگو..کلیدو بهم بده...بگو کلیدو بم بده محمدحسین دستشو کشید روی سر ارام و گفت ×باشه باشه تو اروم باش بعد از اون نگاهشو به سمت من اورد و گفت ×کلیدو بده +نمیدم...چرا باید بدم که بیاد اینجا بشینه گریه کنه و یه بلایی سر خودشو و اون بچه بیاره؟ محمدحسین صداشو بلند کرد و گفت ×میگم کلید رو بدهههههه عصبانی کلید رو گذاشتم کف دستش و اونم با عصبانیت گفت ×از اتاق برو بیرون همونجا وایسادم که دوباره گفت ×نشنیدی چی گفتم؟؟؟ عصبانی و حرصی از اتاق خارج شدم روی اولین مبل نشستم و ارنج دستامو گذاشتم روی پاهام و سرم رو گرفتم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آرام✨ بعد از اینکه آراد از اتاق رفت بیرون محمدحسین گذاشت یکم اروم بشم بعد منو از توی بغلش اورد بیرون و اشکامو پاک کرد...پاشد و از پارچ و لیوانی که توی اتاق بود لیوان ابی برام ریخت و بهم داد خوردم یکم هم آب پاشید توی صورتم و نشست کنارم کلید رو گرفت جلومو و گفت +اینو میخوای؟ چیزی نگفتم که ادامه داد +اینو برا چی میخوای؟ اصن چرا روزا میایی اینجا؟ مگه این خونه برات مامان میشه؟ مگه این خونه برات آب و غذا میشه؟ نزدیک دو ماهه که از فوت مامان گذشته ولی تو هنوز نتونستی کنار بیایی تا کی میخوای به این کارات ادامه بدی؟ فکر کردی با گریه کردن تو و غذا نخوردنت مامان زنده میشه؟...چرا به اون بچه ای که چند وقت دیگه قراره بیاد فکر نمیکنی؟ اون میفهمه همه چیو میفهمه چرا اینجوری میکنی؟ اراد هم حق داره اینجوری کنه منم بودم کم میوردم باور کن مامان هم راضی نیست وضعیت تو اینه...چند وقت دیگه بچه ی خودت هم به دنیا میاد این بچه مامان میخواد یه مامان سرحال و شاداب و باحال مثل گذشته هات نه یه مامان افسرده...مامانمون مُرده دیگه بهت حق میدم ناراحت باشی راجب این موضوع ولی دیگه داری از حد خارج میشی...تو اصلا به خودت فکر میکنی؟ به اون بچه فکر میکنی؟ اصلا به آراد فکر میکنی؟ اصن میدونی این مدت چی کشیده؟ تو زنده ای باید زندگیتو بکنی تا کی میخوای به این رفتارت ادامه بدی؟ این چند وقت هممون باهات راه اومدیم تا خودت با این موضوع کنار بیایی ولی انگار خودت نمیخوای...میدونی دکترا چی میگن؟ میگن تو خطر سقط جنین داری دوست داری بچت هم بمیره؟ تو قاتل بچت میشی اگه بچت سقط بشه مقصرش تویی بخاطر تو اون داره سقط میشه...حالا بشین اینجا و به کارات ادامه بده بشین اینجا و گریه کن ببینم تهش به کجا میرسی بعد از حرفاش کلید رو گذاشت جلوم و از اتاق رفت بیرون حرف های محمدحسین حقیقت بود ولی نمیخواستم قبول کنم نمیخواستم به نبود مامان عادت کنم نمیخواستممممم خودمم خسته شده بودم خودمم نمیدونستم چِمه حوصله نداشتم نه حوصله خودمو داشتم نه حوصله کس دیگه ایو...اشکامو پاک کردم یه نگاه به قاب عکس گوشه ی اتاق که عکس من و مامان خندون بود نگاه کردم اشکام دوباره روی صورتم ریخت دستی به شکمم کشیدم و یکم با بچه ای که قرار بود من توی این شرایط مامانش باشم حرف زدم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻 🌱 ✨آراد✨ مدتی همونجا نشستم که محمدحسین از اتاق اومد بیرون نشست کنارم و دستشو گذاشت روی شونم و گفت +تو خوبی؟ کلافه دستی به چشمام کشیدم سرمو بلند کردم و گفتم _انتظار داری خوب باشم؟...دارم روانی میشم نمیدونم باید چیکار کنم خسته شدم دیگه...باید به زور غذا به خوردش بدم، باهام زوری حرف میزنه، همش یه گوشه نشسته داره گریه میکنه، مشاوره بردمش اما دریغ از یه کلمه که حرف بزنه...چند روز یبار حالش بد میشه میبرمش بیمارستان اونام کلی قرص و دارو دادن ولی لب به هیچکدومش نمیزنه...باهام لجبازی میکنه نمیدونم باید چیکار کنم...امروزم که این ماجرارو درست کرده...کم اوردم دیگه طاقت ندارم چقدر باهاش راه بیام؟ چقدر بزارم هر کاری میخواد بکنه؟؟ کلافه دستی به چشمام کشیدم که محمدحسین نفسشو یجا بیرون داد و گفت +درست میشه یکم بهش زمان بده...ارام به زمان نیاز داره...اون ادم شکننده ایه من خیلی خوب میشناسمش اون خودشم از این وضع خسته شده اون خودشم حال خودشو نمیفهمه خودشم نمیدونه داره چیکار میکنه کارهاش دست خودش نیست...میدونم خیلی سخته ولی بهش یکم زمان بده تا بتونه با خودش کنار بیاد از جاش بلند شد و گفت +من برم دیگه...لطفا امشب هم همینجا بمون و هیچ کاری بهش نداشته باش اصلا نزدیک اتاق نرو _ولی.... حرفمو قطع کرد و گفت +اینجوری که من میگم خیلی بهتره _باشه خداخافظی کرد و از خونه رفت بیرون منم کلافه روی زمین دراز کشیدم...امیدوارم همینجور که محمدحسین میگه باشه و بتونه با این ماجرا کنار بیاد...نمیدونم چند ساعت همونجا دراز کشیدم که خوابم برد 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•