🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۲
✨آرام✨
بعد از اینکه آراد از اتاق رفت بیرون محمدحسین گذاشت یکم اروم بشم بعد منو از توی بغلش اورد بیرون و اشکامو پاک کرد...پاشد و از پارچ و لیوانی که توی اتاق بود لیوان ابی برام ریخت و بهم داد خوردم یکم هم آب پاشید توی صورتم و نشست کنارم کلید رو گرفت جلومو و گفت
+اینو میخوای؟
چیزی نگفتم که ادامه داد
+اینو برا چی میخوای؟ اصن چرا روزا میایی اینجا؟ مگه این خونه برات مامان میشه؟ مگه این خونه برات آب و غذا میشه؟ نزدیک دو ماهه که از فوت مامان گذشته ولی تو هنوز نتونستی کنار بیایی تا کی میخوای به این کارات ادامه بدی؟ فکر کردی با گریه کردن تو و غذا نخوردنت مامان زنده میشه؟...چرا به اون بچه ای که چند وقت دیگه قراره بیاد فکر نمیکنی؟ اون میفهمه همه چیو میفهمه چرا اینجوری میکنی؟ اراد هم حق داره اینجوری کنه منم بودم کم میوردم باور کن مامان هم راضی نیست وضعیت تو اینه...چند وقت دیگه بچه ی خودت هم به دنیا میاد این بچه مامان میخواد یه مامان سرحال و شاداب و باحال مثل گذشته هات نه یه مامان افسرده...مامانمون مُرده دیگه بهت حق میدم ناراحت باشی راجب این موضوع ولی دیگه داری از حد خارج میشی...تو اصلا به خودت فکر میکنی؟ به اون بچه فکر میکنی؟ اصلا به آراد فکر میکنی؟ اصن میدونی این مدت چی کشیده؟ تو زنده ای باید زندگیتو بکنی تا کی میخوای به این رفتارت ادامه بدی؟ این چند وقت هممون باهات راه اومدیم تا خودت با این موضوع کنار بیایی ولی انگار خودت نمیخوای...میدونی دکترا چی میگن؟ میگن تو خطر سقط جنین داری دوست داری بچت هم بمیره؟ تو قاتل بچت میشی اگه بچت سقط بشه مقصرش تویی بخاطر تو اون داره سقط میشه...حالا بشین اینجا و به کارات ادامه بده بشین اینجا و گریه کن ببینم تهش به کجا میرسی
بعد از حرفاش کلید رو گذاشت جلوم و از اتاق رفت بیرون
حرف های محمدحسین حقیقت بود ولی نمیخواستم قبول کنم نمیخواستم به نبود مامان عادت کنم نمیخواستممممم خودمم خسته شده بودم خودمم نمیدونستم چِمه حوصله نداشتم نه حوصله خودمو داشتم نه حوصله کس دیگه ایو...اشکامو پاک کردم یه نگاه به قاب عکس گوشه ی اتاق که عکس من و مامان خندون بود نگاه کردم اشکام دوباره روی صورتم ریخت دستی به شکمم کشیدم و یکم با بچه ای که قرار بود من توی این شرایط مامانش باشم حرف زدم
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۳
✨آراد✨
مدتی همونجا نشستم که محمدحسین از اتاق اومد بیرون نشست کنارم و دستشو گذاشت روی شونم و گفت
+تو خوبی؟
کلافه دستی به چشمام کشیدم سرمو بلند کردم و گفتم
_انتظار داری خوب باشم؟...دارم روانی میشم نمیدونم باید چیکار کنم خسته شدم دیگه...باید به زور غذا به خوردش بدم، باهام زوری حرف میزنه، همش یه گوشه نشسته داره گریه میکنه، مشاوره بردمش اما دریغ از یه کلمه که حرف بزنه...چند روز یبار حالش بد میشه میبرمش بیمارستان اونام کلی قرص و دارو دادن ولی لب به هیچکدومش نمیزنه...باهام لجبازی میکنه نمیدونم باید چیکار کنم...امروزم که این ماجرارو درست کرده...کم اوردم دیگه طاقت ندارم چقدر باهاش راه بیام؟ چقدر بزارم هر کاری میخواد بکنه؟؟
کلافه دستی به چشمام کشیدم که محمدحسین نفسشو یجا بیرون داد و گفت
+درست میشه یکم بهش زمان بده...ارام به زمان نیاز داره...اون ادم شکننده ایه من خیلی خوب میشناسمش اون خودشم از این وضع خسته شده اون خودشم حال خودشو نمیفهمه خودشم نمیدونه داره چیکار میکنه کارهاش دست خودش نیست...میدونم خیلی سخته ولی بهش یکم زمان بده تا بتونه با خودش کنار بیاد
از جاش بلند شد و گفت
+من برم دیگه...لطفا امشب هم همینجا بمون و هیچ کاری بهش نداشته باش اصلا نزدیک اتاق نرو
_ولی....
حرفمو قطع کرد و گفت
+اینجوری که من میگم خیلی بهتره
_باشه
خداخافظی کرد و از خونه رفت بیرون منم کلافه روی زمین دراز کشیدم...امیدوارم همینجور که محمدحسین میگه باشه و بتونه با این ماجرا کنار بیاد...نمیدونم چند ساعت همونجا دراز کشیدم که خوابم برد
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۴
✨آرام✨
تا نصف شب همونجا گوشهاتاق نشستم و فکر کردم داشتم روانی میشدم دیگه...از اتاق اومدم بیرون و دیدم اراد توی سالن روی زمین خوابیده یکم جلو رفتم و با بغض بهش نگاه کردم این مدت اصلا حواسم بهش نبوده و اون این همه با من راه اومده...جلو رفتم و نشستم کنارش موهاش پریشون بود، دستمو کشیدم توی موهاش و اروم لب زدم
_ببخشید
دستشو بین دستام گرفتم و دراز کشیدم و دستشو گذاشتم زیر سرم و به چهرهی آشفتش نگاه کردم و لب زدم
_خیلی دوستت دارم
انگار ارامشی بهم وصل شده بود و سریع خوابم برد
✨آراد✨
صبح وقتی بیدار شدم خواستم دستمو تکون بدم که متوجه شدم چیزی روشه... چشامو باز کردم و دیدم ارام به طرز خیلی قشنگی کنارم خوابیده و دستمو گذاشته زیر سرش...لبخندی زدم که تکون ریزی خورد و چشماشو باز کرد و با دیدن چشمای باز من کمی جا خورد و از جاش بلند شد و دستمو ول کرد تک خنده ای کردم و منم بلند شدم خواست از جاش بلند شه که بازوشو گرفتم و گفتم
_چرا از من فرار میکنی؟ چرا باهام حرف نمیزنی؟
برگشت به طرفم و یهو خودشو انداخت توی بغلم...یه لحظه شوکه شدم ولی بعدش لبخند رضایت بخشی زدم و دستمو کشیدم روی سرش و نفس عمیق کشیدم...بعد از چند دقیقه از بغلم بیرون اومد سرش پایین بود دستمو بردم طرفش و چونشو گرفتم و اروم اوردم بالا که توی چشمام نگاه کرد و من لب زدم
_چرا نگام نمیکنی؟ چرا باهام حرف نمیزنی؟
مکثی کرد و آروم گفت
+ببخشید...این مدت خیلی اذیت شدی
یکم باهم حرف زدیم و بعد از خونه مامان اومدیم بیرون بهش گفتم باید به شرکت یه سری بزنم که گفت باهام میاد رفتم شرکت و یه سری کارهارو انجام دادم و بعد از اون باهم برگشتیم خونه... متوجه میشدم خیلی داره تلاش میکنه تا زیاد بد خلقی نکنه برای ناهار و شاممون میفهمیدم هیچ میلی نداره ولی غذاشو خورد...شب بود که دیگه به خونه برگشتیم رفتیم توی اتاق موهاشو براش باز کردم موهاش تا پایین کمرش بود و خیلی خوشگل بود دراز کشیدیم روی تخت و انقدر براش حرف زدم تا جفتمون خوابمون برد
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۵
🍃یکماهبعد🍃
✨آرام✨
از صبح که از خواب بیدار شدم دلم درد میکرد ولی توجهی بهش نکردم و نزدیکای ساعت ۱۱ بود که دردم خیلی زیاد شد نشستم روی مبل و دستمو گذاشتم روی دلم و خم شدم خیلی دلم درد میکرد ولی قابل تحمل بود...به نظرم چیز خاصی نبود برا همین به آراد زنگ نزدم
دو ساعت دیگم گذشت ولی دردم کم نشد هیچی بیشتر هم شد از درد اشکم در اومده بود و به مبل چنگ میزدم و ناله میکردم انقدر دردم زیاد بود که نمیتونستم از جام بلندشم و حتی یه زنگ به اراد بزنم...داشتم از درد میمُردم و تنها کاری که از دستم بر میومد چنگ زدن به مبل و گریه کردن بود...عرق کرده بودم از بس درد کشیده بودم
نمیدونم چقدر گذشت و من چقدر درد کشیدم که یهو صدای اراد رو شنیدم که گفت
+آرام خوبی؟؟؟
نمیتونستم جوابشو بدم و فقط به مبل چنگ میزدم و ناله و گریه میکردم...انگشتام میسوخت از بس به مبل چنگ زدم آراد شونه هامو گرفت و همونجور که ماساژ میداد گفت
+پاشو بریم بیمارستان فک کنم امشب اون کوچولو به دنیا میاد
بی اختیار از درد جیغی کشیدم که اراد هول کرد رفت لباسامو اورد و کمک کرد تا بپوشم انقدر درد داشتم که هیچ کاری نمیتونستم بکنم اراد دو طرف بازوهامو گرفت و اروم از جام بلند شدم و به طرف در میرفتیم از درد خم شده بود و فقط ناله میکردم آراد هم منو گرفته بود تا نیفتم زمین به سختی راه میومدم سوار ماشینم کرد و خودشم سوار شد و استارت زد و حرکت کرد...به صندلی ماشین چنگ میزدم و گریه میکردم لب پایینم رو گاز گرفتم تا صدام در نیاد و اراد با سرعت میروند...بعد از مدتی رانندگی و درد کشیدن من رو به روی بیمارستان نگه داشت فوری پیاده شد و اومد در سمت منو باز کرد و کمک کرد تا پیاده شم و تا داخل بیمارستان بریم یکی از پرستارا با دیدن من متوجه وضعیتم شد و سریع ویلچری اورد و گفت منو روش بشونن و داشت کارهاشو انجام میداد اراد جلوی پام نشست و دستمو بین دستش گرفت و گفت
+یکم دیگه تحمل کن قربونت برم...الان راحت میشی
پرستاره برگشت و منو وارد اتاقی کرد تا بچه رو به دنیا بیارن منو خوابوندند روی تخت و بیهوشم کردن
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۶
✨آراد✨
پرستارا گفتن که به یه همراه خانم نیازه هیچکس به غیر از اوا به ذهنم نمیرسید زنگش زدم که گفت الان خودشو سریع میرسونه...نمیدونم چرا نگران بودم میترسیدم اتفاقی برای ارام و اون بچه بیفته...اوا هم رسید...
مدتی بعد اومدن خبر دادن که بچه به دنیا اومده و حال هردوشون خوبه خیالم راحت شد بچه رو از اتاق اوردن بیرون دستمو دراز کردم و گرفتمش یه پسر فسقل کوچولو ولی بیشتر شبیه سیب زمینی بود...لبخندی زدم که ارام رو بیهوش از اتاق اوردن بیرون بی حال و رنگ پریده روی تخت چشماش بسته بود دستمو کشیدم روی سرشو و انتقالش دادن به یه اتاق دیگه...بچه رو هم ازم گرفتن و بردن اوا هم دنبالشون رفت بعد از مدتی اومدن گفتم میتونم ببینمش...وارد اتاق شدم و جلو رفتم ارام تازه بهوش اومده بود و بچه سرش روی بازوی ارام بود...ارام رنگش پریده بود و بی جون بود
✨آرام✨
چشمامو که باز کردم صدای گریهی بچه رو شنیدم...چشمام تار میدید ولی بچه رو گذاشتن کنارم که بی جون لبخندی از سر ذوق زدم و اروم دستمو کشیدم روی صورتش...چند دقیقه بعد اراد وارد اتاق شد لبخند بی جونی بهش زدم که سرشو اورد جلو و نزدیک گوشم گفت
+مبارکمون باشه
به بچه نگاهی انداختم که اراد بغلش کرد و یه نگاهی به من انداخت و گفت
+این که شبیه سیب زمینیه این همه درد کشیدی یه سیب زمینی به دنیا بیاری
بی حال اخم کردم و لب زدم
_بی ادب...نکن بچمو
+کاریش که نکردم بعدم واقعا شکل سیب زمینه خب مگه دروغ میگم؟؟
حدود یک ساعت بعد محمدحسین و فاطمم اومدن حالم بهتر شده بود محمدحسین تا بچه رو دید ذوق کرد و کلی باهم حرف زدیم یهو گفت
×خب حالا اسم این فندق کوچولو چیه؟؟
منو اراد بهم نگاه کردیم اصلا فکرشم نکرده بودم آراد بچه رو گذاشت کنارم و گفت
+اسمشو تو انتخاب کن
بهش نگاهش انداختم و یکم فکر کردم و گفتم
_مهراد...دوست دارم اسمش مهراد باشه
اراد گفت
+اوممم مهراد؟ اسم قشنگیه...به اسم منم میاد آراد، مهراد...واییی خداا
خندیدم و یکم دیگم حرف زدیم و فرداش منو مرخص کردن
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
~•بسماللهالرحمنالرحیم•~
ادامــہرمان؏شقبہطعمانتقام🌸
پنجپارتنـــوشکـــنـید🪐⚡️
پنج پارتم جبرانی/؛