#امامحسین ع' یعنی تبلورِ #عشقِ محض به
معشوقِ ازلی، تا جایی که برای رسیدن به او،
از همه چیزش #گذشت. 🔖
-
←خودمونیما ، #خداکیه❔
بخش ِ نهم : #باطنوظاهر : ( پنهان در عین ِ آشکار بودن )
این شاید کمی #پیچیده باشه، ولی حس کردنیه. خدا همهجا هست؛ تویِ نظمِ ستارهها ( ظاهر )، و همزمان تویِ عمقِ قلبِ تو و حسهایِ #درونیت ( باطن ). 📨
-
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۷
✨آرام✨
از بیمارستان اومدیم بیرون، مهراد بغل اراد بود و پتویی دورش بود هوا سرد بود یه ساک هم دست من...سوار ماشین شدیم مهراد رو از اراد گرفتم و اراد تا خونه رفت مهراد هم توی بغل من خواب بود وقتی رسیدیم همین که درو باز کردم اراد خودشو زودتر رسوند و دستشو دراز کرد که بچه رو بگیره بهش دادم خودم اروم پیاده شدم باهم رفتیم توی خونه اراد، مهراد رو گذاشت روی تخت و منم نشستم روی مبل اومد نشست کنارم و گفت
+بایدم یه روز بریم سیسمونی بگیریم این مدت اینقدر درگیر بودیم که اصلا حواسم نبود
سرمو تکون دادم که اراد از جاش بلند شد و با دسته گلی برگشت و گرفت جلوم ازش گرفتم و عمیق بو کردم...
وقتی اوردم پایین اراد گفت
+یه هدیم برات قایم کردم
_واقعاااا؟؟ کجا؟
+همین نزدیکیه
به مبل دست کشیدم و زیر مبل رو هم نگاه کردم و با خنده گفتم
_کجاس؟
+اوممم یه راهنمایی میکنم خیلی بهت نزدیکه
یهو به گُل توی دستم نگاه کردم و گفتم
_اینه؟
خندید و گفت
+این که هست یکی غیر اینه؟
گل رو اوردم بالا و گفتم
_توی این قایم کردی؟
سرشو به معنی اره تکون داد و چشمکی زد که دست گل رو تکون دادم...هیچ جای قایم کردن هدیه نبود یعنی کجا قایم کرده یهو از زیر گلبرگ های گل رز قرمز یه انگشتر طلا خیلی قشنگ اوردم بیرون لبخندی زدم و گفتم
_واییی چقدر این قشنگههه
+قابلتو نداره
انگشتر رو دستم کردم که اراد لبخندی زد؛ صدای گریهی مهراد بلند شد از جام بلند شدم و به طرف اتاق رفتم بغلش کردم و با صدای بچگونه گفتم
_جونم مامانی؟؟ گریه نکن قشنگمممم
گشنش بود بهش شیر دادم و دوباره خوابوندمش دستمو میکشیدم روی سرش مامان شدن حس فوق العاده ای بود حاضر نبودم با هیچی تو دنیا عوضش کنم
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۸
🍃چندروزبعد🍃
✨آرام✨
چند شب بود مهراد نمیذاشت بخوابم فقط گریه میکرد و من طول سالن رو طی میکردم و براش لالایی میخوندم هر وقتم خوابش میبرد و میخواستیم بزاریمش روی تختش بیدار میشد و دوباره گریه میکرد چند شب بود نه من خواب داشتم نه آراد...الانم مهراد داشت گریه میکرد نمیدونم چش بود که اینقدر گریه میکرد... نزدیکای صبح بود توی بغل اراد خوابش برد و اراد هم از خستگی روی صندلی گوشهی اتاق نشستنی خوابش برد و منم از خستگی افتادم روی تخت و خوابیدم...
با صدای مهراد از خواب بیدار شدم اراد روی صندلی خواب بود و مهراد روی پاهاش چشماش باز بود و داشت دست و پا میزد...بلند شدم و به سمتشون رفتم اروم مهراد رو از روی پاهای اراد برداشتم که اراد چشماش باز شد چشماش از خستگی قرمز بود قبل از اینکه چیزی بگه گفتم
_یکم استراحت کن این کوچولو با من
از اتاق اومدم بیرون و رفتم پایین تا اراد یکم بخوابه نشستم روی مبل و گفتم
_جونم عزیزممم؟؟
یکم باهاش بازی کردم و بعد از اون بهش شیر دادم و اون توی بغلم خوابش برد...به صورت بچگونهی قشنگش نگاه کردم که قشنگ توی بغلم خوابش برده بود
یه چند ساعت بعد اراد رو دیدم که از پله ها پایین میومد با تکون دادن سرم ازش پرسیدم کجا میره دستشو دراز کرد و لب خونی کرد
+بدش من
اروم بچه رو گذاشتم توی دستشو اراد رفت بچه رو گذاشت روی تخت و برگشت، پرسیدم
_کجا میری؟
+میرم شرکت توم برو یکم بخواب تا این یکم اروم شده
با لبخند سرمو به معنی باشه تکون دادم خداحافظی کرد و رفت منم از خستگی رفتم روی تخت و خوابیدم
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•