←خودمونیما ، #خداکیه❔
بخش ِ نهم : #باطنوظاهر : ( پنهان در عین ِ آشکار بودن )
این شاید کمی #پیچیده باشه، ولی حس کردنیه. خدا همهجا هست؛ تویِ نظمِ ستارهها ( ظاهر )، و همزمان تویِ عمقِ قلبِ تو و حسهایِ #درونیت ( باطن ). 📨
-
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۷
✨آرام✨
از بیمارستان اومدیم بیرون، مهراد بغل اراد بود و پتویی دورش بود هوا سرد بود یه ساک هم دست من...سوار ماشین شدیم مهراد رو از اراد گرفتم و اراد تا خونه رفت مهراد هم توی بغل من خواب بود وقتی رسیدیم همین که درو باز کردم اراد خودشو زودتر رسوند و دستشو دراز کرد که بچه رو بگیره بهش دادم خودم اروم پیاده شدم باهم رفتیم توی خونه اراد، مهراد رو گذاشت روی تخت و منم نشستم روی مبل اومد نشست کنارم و گفت
+بایدم یه روز بریم سیسمونی بگیریم این مدت اینقدر درگیر بودیم که اصلا حواسم نبود
سرمو تکون دادم که اراد از جاش بلند شد و با دسته گلی برگشت و گرفت جلوم ازش گرفتم و عمیق بو کردم...
وقتی اوردم پایین اراد گفت
+یه هدیم برات قایم کردم
_واقعاااا؟؟ کجا؟
+همین نزدیکیه
به مبل دست کشیدم و زیر مبل رو هم نگاه کردم و با خنده گفتم
_کجاس؟
+اوممم یه راهنمایی میکنم خیلی بهت نزدیکه
یهو به گُل توی دستم نگاه کردم و گفتم
_اینه؟
خندید و گفت
+این که هست یکی غیر اینه؟
گل رو اوردم بالا و گفتم
_توی این قایم کردی؟
سرشو به معنی اره تکون داد و چشمکی زد که دست گل رو تکون دادم...هیچ جای قایم کردن هدیه نبود یعنی کجا قایم کرده یهو از زیر گلبرگ های گل رز قرمز یه انگشتر طلا خیلی قشنگ اوردم بیرون لبخندی زدم و گفتم
_واییی چقدر این قشنگههه
+قابلتو نداره
انگشتر رو دستم کردم که اراد لبخندی زد؛ صدای گریهی مهراد بلند شد از جام بلند شدم و به طرف اتاق رفتم بغلش کردم و با صدای بچگونه گفتم
_جونم مامانی؟؟ گریه نکن قشنگمممم
گشنش بود بهش شیر دادم و دوباره خوابوندمش دستمو میکشیدم روی سرش مامان شدن حس فوق العاده ای بود حاضر نبودم با هیچی تو دنیا عوضش کنم
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۸
🍃چندروزبعد🍃
✨آرام✨
چند شب بود مهراد نمیذاشت بخوابم فقط گریه میکرد و من طول سالن رو طی میکردم و براش لالایی میخوندم هر وقتم خوابش میبرد و میخواستیم بزاریمش روی تختش بیدار میشد و دوباره گریه میکرد چند شب بود نه من خواب داشتم نه آراد...الانم مهراد داشت گریه میکرد نمیدونم چش بود که اینقدر گریه میکرد... نزدیکای صبح بود توی بغل اراد خوابش برد و اراد هم از خستگی روی صندلی گوشهی اتاق نشستنی خوابش برد و منم از خستگی افتادم روی تخت و خوابیدم...
با صدای مهراد از خواب بیدار شدم اراد روی صندلی خواب بود و مهراد روی پاهاش چشماش باز بود و داشت دست و پا میزد...بلند شدم و به سمتشون رفتم اروم مهراد رو از روی پاهای اراد برداشتم که اراد چشماش باز شد چشماش از خستگی قرمز بود قبل از اینکه چیزی بگه گفتم
_یکم استراحت کن این کوچولو با من
از اتاق اومدم بیرون و رفتم پایین تا اراد یکم بخوابه نشستم روی مبل و گفتم
_جونم عزیزممم؟؟
یکم باهاش بازی کردم و بعد از اون بهش شیر دادم و اون توی بغلم خوابش برد...به صورت بچگونهی قشنگش نگاه کردم که قشنگ توی بغلم خوابش برده بود
یه چند ساعت بعد اراد رو دیدم که از پله ها پایین میومد با تکون دادن سرم ازش پرسیدم کجا میره دستشو دراز کرد و لب خونی کرد
+بدش من
اروم بچه رو گذاشتم توی دستشو اراد رفت بچه رو گذاشت روی تخت و برگشت، پرسیدم
_کجا میری؟
+میرم شرکت توم برو یکم بخواب تا این یکم اروم شده
با لبخند سرمو به معنی باشه تکون دادم خداحافظی کرد و رفت منم از خستگی رفتم روی تخت و خوابیدم
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۰۹
🍃دهماهبعد🍃
✨آرام✨
مهراد کوچولوی من بزرگ شده بود چهار دست و پا راه میرفت و من ذوق میکردم...خیلی بچه دوست داشتم و تازه داشتم طعم یه زندگی خوب رو تجربه میکردم...زندگیم با اراد هم خوب بود شبا میومد و کلی با مهراد بازی میکرد و با منم حرف میزد این مدت هم به مهراد وابسته شدم و هم آراد چهرهی بچگونه ی مهراد خیلی خوشگل شده بود برعکس چندماه پیش که اراد گفت شبیه سیب زمینیه، قشنگ بود...صورتش شبیه من بود و اراد بهم میگفت خیلی خوشحاله که مهراد به من رفته
غذامو پختم که مهراد از خواب بیدار شد بلندش کردم و نشستیم روی مبل گذاشتمش روی پاهام و باهاش بازی میکردم...اونم میخندید و هر وقت میخندید انگار دنیارو به من میدادن
شب اراد در خونه رو باز کرد و اومد داخل...مهراد با دیدن اراد دستاشو باز کرد و تقلا میکرد تا به سمت اراد بره با لبخند گذاشتمش زمین و اونم چهار دست و پا به طرف اراد رفت و همونجور که میرفت گفت
×بَ بَ
بار اولش بود که این کلمه رو میگفت اراد با لبخند و ذوق زده خم شد و مهراد رو از روی زمین برداشت و گرفتش تو هوا و گفت
+سلام عشق بابا! جونمممم عزیزمممم
همونجور که اراد، مهراد رو گرفته بود بالا باهم میخندیدند اومدن نشستن کنار من که با لبخند بهش سلام کردم و اون جوابمو داد نشست روی مبل که مهراد دوباره گفت
×بَ بَ
اراد ذوق کرد و گفت
+وایییی ببین اراممم میگه باباااااا
منم خندیدم و با شوخی دستمو کشیدم روی دماغ مهراد و گفتم
_وروجک میگی بابا ولی مامان نمیگییییی دستم درد نکنهههههه
اراد لپمو کشید و گفت
+حسود خانمممممم
_عههه اراد ینی چی خب من تاحالا کسی بم نگفته مامان خب دوست دارم یکی بم بگه مامان...الان عدالت برقرار نیست این میگه بابا ولی مامان نمیگهههه
اراد با خنده گفت
+غصه نخور قشنگم خودم بت میگم مامان
خندیدم که اراد صداشو بچگونه کرد و گفت
+مامان ارام میشه لطفا پاشی دوتا چایی بیاری
قهقهه زدم از خنده آراد هم داشت میخندید بعد که یکم اروم شدم لپ اراد رو کشیدم و گفتم
_تو بچهی خودمی
+توم مامان خودمی
باهم خندیدیم که بلند شدم دوتا چایی ریختم و اومدم نشستم کنارشون...داشتن باهم بازی میکردن رو به اراد گفتم
_اراد جدی گفتمااااا تو بچهی خودمی...نی نی کوچولو
خندیده ی بلندی کرد و گفت
+ارام جانم چیجوری من بچه ی توم وقتی من ازت بزرگترم؟؟
_من نمیدونم دیگه تو بچهی خودمی هیچ حرفیم نباید توش باشه
لپمو گاز گرفت که سرمو بردم عقب گفتم
_عههه اراد نکن
+دوج دالم مامانمو داز بجیلم
(دوست دارم مامانمو گاز بگیرم)
خندهی بلندی کردم و دستمو بردم جلو و روی پیشونی و دماغش کشیدم و گفتم
_آقونش بیااااااد...نی نی کوچولوووووو
انقدر خندیدیم که دلم درد گرفت شاممون رو هم با خنده خوردیم و بعد از اون اراد ازم خواست تا خودش مهراد رو بخوابونه...قشنگ مهراد رو خوابوند و اومد پیش من روی تخت دراز کشید و باهم حرف زدیم تا خوابمون برد
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐---------•
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻🌱🌻
🌱🌻🌱🌻
🌻🌱🌻
🌱🌻
🌻
🌻#عشق_به_طعم_انتقام
🌱#پارت۳۱۰
🍃دوسالبعد🍃
✨آرام✨
مهراد بزرگ شده بود تقریبا دو سال و ده ماهش بود و چند ماه دیگه سه سالش میشد...آوا هم چند وقت پیش یه دختر خوشگل به اسم ریحانه به دنیا اورد خداروشکر زندگی خوبی داشتم، مهراد میتونست کلمات رو بگه و راه هم میتونست بره براش ذوق میکردم و باهاش بازی میکردم اصلا هم خسته نمیشدم زندگی واقعی رو داشتم تجربه میکردم خیلی خوب بود
با آراد و مهراد اومده بودیم مسافرت ...مهراد توی بغل من خوابش برده بود اراد همینجور که رانندگی میکرد گفت
+دستت درد نگیره؟
به مهراد نگاهی انداختم و گفتم
_نه راحتم
+میخوای بزاریش عقب؟
_نه خوبه همینجوری
اراد ماشینو یه گوشه نگه داشت که با تعجب نگاش کردم اخه اینجا همش جاده بود و حتی سوپری هم نبود پیاده شد و من با تعجب نگاش کردم اومد در منو باز کرد که با تعجب گفتم
_چیکار میخوای بکنی؟
دستشو دراز کرد و گفت
+بده من بچه رو
_اراد میگم جاش خوبه دیگه
+بده میگم میدونی چقد وقت دیگه توقف میکنیم هم تو خسته میشی هم بدن این بچه درد میگیره گناه داره ...بدش من
مهراد رو اروم دادم دست اراد و اون اروم خوابوندش صندلی عقب و پتویی روش کشید و دوباره اومد نشست
باهم حرف میزدیم و من داشتم میوه پوست میگرفتم چاقو رو کردم توی میوه و گرفتم سمتش که دهنشو باز کرد خوردش خندیدم و یکی دیگم گرفتم سمتش که اونم خورد
دو ساعت بعد رسیدیم اول رفتیم توی یه هتل و چند ساعت خوابیدیم بعد از اون بلند شدیم و رفتیم لب دریا آراد، مهراد رو بلندش کرد باهم از اونجا اومدیم بیرون...تا رسیدن به لب دریا کلی باهم حرف زدیم و وسطاش مهراد هم یه چیزی میگفت که من قربون صدقش میرفتم
رسیدیم لب دریا صدای موج هایی که پشت سرهم میومد واقعا دلنشین بود و برام لذت بخش بود
ساعت ۶ عصر بود که دیگه برگشتیم هممون خسته بودیم و مهراد ذوق زده هی کلماتی میگفت که تلفظنش درست نیست و من و اراد میخندیدیم به این شیرین زبونیش
وقتی رسیدیم هتل هممون از خستگی سریع خوابمون برد
🌻نویسنده؛مصباح الهدی
کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029
•--------࿐✿࿐--------•