از خط مثال بزنم خطـاط در قـــدم اول باید حروف رو تک به تک و منفصل آمـوزش ببینـه؛ الـف سـه نقطـــه، از بالای خط میکشی سر خـــط تمومـش می‌کنی، آخـرش رو با یک ســوم قلـم باید بنویسی و ... حــروف «‌ع ش ق» رو جـــداگانـه تمرین می‌کنه ‌ ‌

‌ بعد اتصالات حروف رو یاد میگیره، اتصال «ع به ش» و «ش به ق» تا بتونـــه یـه کلمه‌ی «عشق» بنویسه ‌تـازه اجـــازه نداره «ش» رو بدون دندونـــه و کشیــده بنویسه ‌

‌ در این مرحلـه خطـاط با تکنیک بازی می‌کنه خـط خودش رو کنـــار خط اساتیـد بزرگ قرار میــده و می‌بینـــه کـه بلــه انــگار با دستـگاه کپــی زده از روش✍🏻 ‌

‌ از شعر هــم مثـال بزنــــم حافــظ قبــل از اینکــه بـه اون اشعـار عرفانــی برسه یه تکنیــک آموز و شاگـرد تکنیکال خواجوی کرمانی بوده، این بیــت منتسـب به خود حافظه👇🏻👇🏻👇🏻 ‌ ‌

‌ استاد سخن سعدیست پیش همه کس اما دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو 🌱 ‌

‌ برگردیم سر مثال خطاطی ‌

‌ اما هـم خطاط هـم ما می‌دونیــم کـه این عشــق اون عشــق نیست 💛❤️ به قــــول مولــوی « کـار پاکـــان را قیاس از خود مگیر / گر چه باشد در نوشتن شیر و شیر» ‌‌

‌ در اینجا خطاط به تکنیک رسیده اما به فرم نه 🔥 ‌

‌ پس میشه در تکنیک به اوج رسید ولــی به فرم نرسید❓ بله، آفرین، دقیقـا👌🏻 ‌

‌ یه جمله‌ی طلایی ⭐ «قدر مشترک تکنیک و فرم»❗ اگـر شما تکنیـک یاد نگیرید هرگــز به فــــرم نمی‌رسید و هرچه قدر هم تکنیـــک یاد بگیرید باز به فرم نمی‌رسید #‌سناریو_نویسی | عضو شوید 👇🏻 https://eitaa.com/joinchat/1815806847Cabdf73dfbb ‌

‌ گاهی یک هنرمند، مخصوصـا فیلمسـاز، آنچنـان بر تکنیـــک مسـلط میشــــه کـــه کارش از بـازی با تکنیــک می‌گذره و به شعبده بازی میرسه و تکنیـک رو به جـای فــرم به ما قالـــب می‌کنه 🎥😶 ‌