خلیج فارس، خلیج فارس بوده خلیج فارس هست و خلیج فارس هم خواهد ماند وسلام! @SedKhareji✔️

💙🌊 برای اسمِ پر از غرورِ خلیج فارس، هر بار و هر بار غیرتی می‌شوم. اصلا غیرت و پای وطن ماندن، از طریق همین موج‌های خوش‌رنگِ این دریاست که قطره قطره تزریق می‌شود به جانِ وطن! رنگت همیشه آبی، قلبت همیشه پر موج! خاکت همیشه هرمز... بندرت همیشه آباد! مردمت همیشه مقاوم و استوار✨ ‌#خلیج_فارس ‌‌

اگه فردا کنکور داری: با تموم وجودم برات بهترینا رو میخوام و قلبا آرزو میکنم که تهش بگی بالاخره جوابِ اون‌ همه تلاش و سختی رو گرفتم♥️🫂 و اگر کنکوری نیستی: میشه لطفا برای بچه‌هایی که فردا و پس‌فردا کنکور دارن خیلیییی دعا کنی؟ ((((: ‌

‌ «نادیده گرفته شدن» احساسِ جدیدی که شاید توی ۱۸ سالگی به بعد، بیشتر خِر آدم‌‌ها را می‌گیرد. مخصوصا اگر که آن آدم‌هایش از جنسِ جزئی‌نگرهای حساس به ریزترین جزئیات باشد! اما تجربه ثابت کرده که شما جزئی‌‌نگر ترینید... دربرابر دیدگان شما نادیده گرفته شدن بی معنا ترین احساس دنیاست! شما که حتی جواب سلامِ ما را هم می‌دهید... (:♥️ #قرار‌باماه🌙

. -خاطره‌نگاری- [به مناسبت روز معلم] (زوم کنید و متنِ روی ماگ‌ها رو بخونید) این خلاقیتی که ‌می‌بینید، نتیجه‌ی کار جمعیِ هم‌کلاسی‌های کلاس یازدهممه(: جذاب ترین کادوی روز معلمی که توی عمرمون دادیم قطعااااا همینه! برای هر معلم یه ماگِ شخصی سازی شده با توجه به ویژگی‌هاشون سر کلاس🤌🏻 داشتم فکر میکردم اگر دانش‌آموزامون به این اندازه پایه نباشن باید چیکار کنم؟🥺🤣 .

دستِ معلم‌ها را بگیرید در این برهه‌ی دهشتناکِ فرهنگی... تنها هستند و پشت و پناهشان فقط شمایید (: ♥️ #قرار‌باماه🌙

‌‌ برس، که بی تو مرا جان به لب رسید، برس بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست... -عراقی- #قرارباماه🌙

‌ دانشگاه فرهنگیان تو مناسبتِ روز معلم وااااقعا خیلی جذابه(: بچه‌ها همو بغل میکنن🫂 برای همدیگه کادو میارن💝 صدا میاد خانوم معلماااا روزتون مبارک!😍 دست بچه‌ها تک و توک دسته گل می‌بینی💐 در و دیوار دانشگاه نوشته معلمی چه بهت میاد! استاد میگه همکارای عزیز روزتون مبارک!😎 سال بالاییا از کادوهاشون تعریف میکنن🗿 سلف لیموناد و ژله میده (!!!!)😂 ولی خودِ دانشگاه برنامه‌ای برای روز معلم برگزار نمیکنه!🥸 زیبا نیست؟🤌🏻 ‌‌

چهارمین کتاب‌ صفر چهار | پری‌دخت #داستان #چند_از_چند @Ghalamdokhte

‌‌‍‍ شعری از سهرابِ سپهری هست بس طولانی، در کتابِ مسافر. جایی با اوجِ غم مینویسد: ـــ و غَم؛ اشاره‌ی محوی به رَدّ وحدت اشیاست. بعد هم شعر را به انتها می‌برد و می‌گوید: ــ نه! وصل ممکن نیست؛ همیشه فاصـله‌ای هست... تمامِ کتاب پری‌دخت انگار، وصفی از این چند واژه‌ی هم آوا شده در دستانِ سهراب است. همانقدر لطیف، همان‌قدر درد آورد. گاه فکر میکنم حامد عسکری، چه کشیده که اینطور غم در قلمش خوش رقصی می‌کند و آتش می‌اندازد به جانِ مخاطب؟ ‌‌‍‍