💌 #می‌نویسم_برای_پدر_شهیدم | مبعوث‌شدگان 🔰 تک‌نگاری‌هایی به قلم زنان ایرانی از روزهای پس از شهادت #آقاجان ما، شهید سیدعلی خامنه‌ای و دفاع مقدس ملت ایران در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی؛ اسفند ۱۴۰۴، فروردین ١۴٠۵ 🔻 روی تخت بیمارستانی، عقب ون ‌دراز کشیده بود و تجمع مردم را نگاه می‌کرد. بلندگوها بار دیگر فریاد زدند: «ای رهبر شهیدم، راهت ادامه دارد» جلو رفتم: «نظامی جانباز هستین؟» هیچ دلیل دیگری برای حضور او با آن شرایط به ذهنم نمی‌رسید. گفت: «آدم معمولی‌ام اما اگر لایق باشم خودمو سرباز سید‌علی می‌دونم» بعد دست چپ مشت شده و لاغرش را بالا آورد تا دوستانش ون را خالی کنند. سرم را خم کردم و لبه‌ی ون نشستم. گفت: «دیدی چی شد آبجی. عشق ما رو گرفتن. من توی این پونزده سال که از نخاع آسیب دیدم، شادیمو حفظ کردم اما الان پر از غمم». 🔻 چشم‌های مرد آب گرفت. به جمعیت پرچم‌گردان با مشت‌های بلند شده زل زده بود. انگار داشت تابلو‌ی عصر عاشورای فرشچیان را می‌دید. نیم‌خیز بلند شدم تا صدایش را بین فریادهای مرگ بر آمریکا بهتر بشنوم. گردنم کج به سقف ون چسبیده بود. گفت: «اما امیدم از بین نرفت. رهنمودهای سیدعلی ما رو به مهدی(عج) می‌رسونه. الحمدالله کما هو و اهله». 🔻 به تن بدون حرکت مرد نگاه کردم. گردنش به یک بالشت سرخابی تکیه داشت. چند دستگاه به او وصل شده بود و یک پتوی پلنگی رویش انداخته بودند. گفتم: «چند سالتونه؟ چی شد که اینجوری شد؟» برادرانه نگاهم کرد: «یک ماهه دیگه چهل‌ساله می‌شم. سال ۹۰ تصادف کردم.» شقیقه‌ها و برخی از موهایش سفید شده بودند. گفتم: «به خدا نگفتید چرا من؟» گفت: «هیچ‌کس بیشتر از امام حسین(ع) سختی نکشیده. خدایا هرچی دادیو گرفتی شکرت. دست‌و‌پا ندارم اما یه پسر شونزده‌ساله و یه همسر خیلی خوب دارم.» 🔻 صدای مردم بلندتر از قبل شد «حتی کفن بپوشیم، وطن نمی‌فروشیم» مرد گفت: «آبجی به نظرم سیدعلی رفت تا شفاعت کنه، گناهامون رو ببخشن، تا توفیق پیدا کنیم بیایم سوار کشتی حق بشیم. اول از همه خودمو می‌گم. آخه گناه به دست و پا نیست، همه‌چی از فکر شروع می‌شه». 🔻 زل زد به مردم. لبش لرزید گفت: «کاش مردم فقط به شکست دشمن راضی نشن. به خدا بگن به جای چیز باارزشی که از ما گرفتی، مهدی(عج) رو به ما بده» بلندگوها می‌خواندند: «اللهم عجل الولیک الفرج». من به چهل‌سالگی مرد فکر کردم و به آن کسی که چند وقت پیش گفت مردم‌مان مبعوث می‌شوند. ✍🏻 شکوفه‌سادات مرجانی 🗓 شماره ١۴٧ 🇮🇷 مجموعه‌روایت «می‌نویسم برای پدر شهیدم» فراخوانی است از حضور در قلب خیابان‌های ایران. متن یا فیلم خود از حضورتان در تجمعات این شبهای سوگ و حماسه را برای ما بفرستید به این شناسه: @reyhaneh_contact رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

با تشکر از جکسون هینکل بابت خلق این تصویر🤣🤣

🔸امثال هدی نیکو لایق اسم ایران تو شناسنامه‌شون نیستند. واقعا تو کل زندگیم برای هیچ کس انقدر متاسف نبودم. واقعا برات متاسفم خانم هدی نیکو. شما یک وطن فروش احمق بزدل بیشتر نیستی. یه خائن بی‌وجدان که تو جمجمش چیزی جز پشکل اسب نیست. برای تو و امثال تو حتی نباید تاسف خورد. برای اون‌هایی که هدی نیکو رو نمی‌شناسند👈🏻 یک مدل و هنرپیشه مثلا ایرانی در کره‌جنوبی است. #سلبریتی_بی‌شرف @media_secret

خانم هدی نیکو! وقتی در جایگاهی قرار گرفتی که اسم «ایرانی» رو یدک می‌کشی و توی یه کشور دیگه، به عنوان نماینده ایران معرفی می‌شی، خیلی باید مراقب حرف‌هات باشی. چرا حرفی که شما زدی حرف دشمن این سرزمین بود؟ چرا حرف شما، همون چیزی بود که قاتل بچه‌های ایرانی میخواست بشنوه؟

سوزان ابوالهوی، نویسنده و فعال حقوق بشر فلسطینی-آمریکایی: باورکردنی نیست که ایران موشکی را به یاد و به احترام «آرون بوشنل» شلیک کرد دیروز هم آن‌ها همین کار را برای انتقام «ریچل کوری» انجام دادند. ایران تنها حکومتی است که از این قهرمانان آمریکایی تجلیل می‌کند؛ کسانی که مرگشان توسط طبقه سیاسی و رسانه‌ای «اپستین» آمریکا نادیده گرفته شده است.

می خواهید سندی ببینید که دشمن ملت ایران؛ ایران و همه مردمش را هدف گرفته همین عکس کافی است؛ پاکبانانی که شب به شب شهر ما را تمیز می کنند نیز هدف بمباران آنها هستند….

هر جا زنی هست که به خاطر عدالت ‌می‌جنگد، آن‌جا عطری پیچیده است ‌‌شیرین و شورانگیز و بهشتی🤍✨ ‌نادر ابراهیمی ‌