من یه رفیقم برام مرام بذاره تا عمر دارم فراموش نمیکنم. حزب‌الله همه جوره برادریشو ثابت کرده. الان وقتشه که ما براش سنگ تموم بذاریم. نمیشه که برادرامونو بزنن و ما تماشا کنیم. مخصوصا برادرانی که بخاطر ما وارد دعوا شدن. @fraame     ☫رسانه فریم☫

شما تصور کن شما ایران در مرز با رژیم صهیونیستی هستید کشور دیگری مورد هجوم رژیم صهیونیستی قرار میگیره شما برای حمایت از اون کشور وارد جنگ میشی میلیون ها شهروندت اواره میشن رزمنده هات تو مرز همینجوری تانک میزنن و به شهادت میرسن بعد اون کشور وارد اتش بسی میشه که هیچ چیزی از کشور شما توش نیست... بعد رژیم صهیونیستی همینجوری به شما حمله میکنه بنظرتون رزمندگان حزب‌الله چه حسی دارن؟ @fraame     ☫رسانه فریم☫

برادر شلیک کن دیگه

همچنان دشمن درحال اتش هست و ما در حال بس هستیم

آتش‌بس عقد ازدواج نیست که برهم زدنش صرفاً در اختیار یک طرف باشد. بلکه معامله‌ای هست که در مقابل خُلف وعده، هر طرف می‌تواند به تنهایی آن را فسخ کند. ظاهرا آمریکا و اسرائيل قائل به آتش‌بس نیستند. حمله به لاوان و قتل عام شیعیان لبنان بی‌تردید نشان‌دهنده مرگ این قرارداد است./حجةالاسلام طباخیان

_ شیرینیِ نقض _ . تلویزیون روشن است. تعداد قابل توجهی از زنان و مردان در ورزشگاهِ سبزِ بزرگی نشسته‌اند. بارسلونا و اَتلِتیکو مادرید ، در دو جبهه روی به روی هم بازی می‌کنند. همممه‌ی آن هزار و اندی نفر آدم به توپی خیره شده و خدا خدا می‌کنند که آن گردِ محبوب‌شان در آغوش تور جا بگیرد. . خواهران و برادران ما در لبنان امّا ، چشم به آسمان دوخته اند و خدا خدا می‌کنند که توپّ و موشکِ سگِ قلّاده شکسته‌ی آمریکا ، مبادا تنِ نازنینِ محبوبشان را ... بگذریم. . اَتلِتیکو مادرید بعد از کلی بدو بدو ، گل می‌زند. نیمی از جمعیت به هوا می‌پَرَند. دخترکی مو بِلوندِ خداداد را ، پدرش مححححکم در آغوش می‌کشد. از شدت شادی قلب هایشان گرومپ گرومپ می‌کوبد و صدایِ جیغ‌شان را عالَم برداشته. . در آسیا ، لبنانی ها به زیبایی معروف اند. کارهای دنیا را ببین ... اتفاقا لبنان هم امشب توپ خورد. اتفاقا پدری ، دخترک مو بلوندِ خدادادش را محححکم در آغوش گرفته است. ازقضا قلب پدر هم گرومپ گرومپ می‌کوبد. از خشم ، از غم ، از نفرت آنقدر می‌کوبد که اگر دنده‌های قفسه‌ی سینه در انجام وظیفه‌ی نگهداریش کم کاری کنند ، از جا کنده شده و بیرون می‌پَرَد. قلب دختر اما گویا از اثر این توپ خوردن ، دیگر نمی‌تپد. با ضربانی ضعیف هم نمی‌تپد چه برسد به اینکه... اتفاقا پدر هم فریاد می‌کشد. دخترک را به سینه می‌فشارد و فریاد می‌کشد. اما گوشِ جهان کَر است. گوش کدخدایان جهان برای شنیدنِ فریاد اهالی آسیا ، کَر است. نمی‌دانم چه فرقی‌ست بین آن موی بِلوند و این موی بِلوند ... . دودوتا چهارتای دنیا کمی با حساب و کتاب ریاضیات متفاوت است. در این عالم می‌توانی ۲ را در ۲ ضرب کنی و سر از هزار در بیاوری. تهِ این بازی ، یا بارسِلونا می‌بَرَد یا اتلِتیکو مادرید. یا این جام می‌گیرَد یا آن. اما در آسیا ... در ایران در لبنان در غزه در عراق یا به طور کلی بگویم ، در [حِزبُ‌الله] پیروزی فقط مختص به یک گروه است؛ آن هم گروهی که به [یَدُالله فَوقَ أیدیهِم] ، نه فقط به لق‌لقه‌ی زبان ، بلکه با تمامِ جان ، ایمان دارند. حتی اگر به ظاهرِ گول‌زننده‌ی دنیا ، بازنده باشند. می‌گویی نه؟ پس حتما نمیدانی سوره‌ی #فتح کِی و کُجا نازل شد ... . هرکجای جهان که بروی آدم‌ها از نقض رقم خوردن معادلاتشان غمین می‌شوند. از اینکه دو ضرب‌در دویِشان بشود یک ! بشود صفر ! ایرانی جماعت اما مثل همیشه متفاوت عمل می‌کند. خدای‌مان شاهد و ناظر است ، از ساعت ۳ بامداد امروز که عمیقا منتظر درهم کوبیدن فراعنه‌ی زمان بودیم ، اما جامِ زهرِ <آتَش‌بَس> مثل قطره‌آهن‌های دوران کودکی که بطور ناگهانی و با ضرب العجل مادر به خوردمان داده می‌شد ، از گلوی‌مان پایین رفت/نرفت ، یک چشم‌مان اشک بود و یک چشم‌مان خون ؛ تازه ، صد چشم دیگرهم قرض گرفته بودیم ... _کجای دنیا داریم همچین مردمانی را؟ تنها خدا می‌داند که ما چه کشیدیم در این چند ساعت تا شنیدن خبر ‌... . دودوتا‌چهارتای این آتَش‌بَس این بود که حداقلش چند روزی ، صدای نحس جنگده‌ها و خرابی سقف آرزوهامان را به چشم نمی‌دیدیم. اما ما ، سرِ سفره‌ی فاطمه‌ی اطهر _سلام‌الله‌علیها_ نان و نمک خورده ایم‌. بانوی‌مان هر بار که سفره پهن می‌شد می‌فرمود :[الجار ثُمَّ الدّار] چطور از ما انتظار داشتید در شادیِ این آتش‌بس کَف بزنیم درحالی که همسایه به جرم دفاع از حقّ ، قتل عام می‌شد؟ نه ‌‌... والله که پای این سفره ما درس نامردی نیاموختیم. اواسط شب بود. درتجمعاتِ دشمن سوز بودیم ، که پیامکی کام تلخ‌مان را شیرین کرد ... مردی از اهالی ما گفته بود : /پس از ۳ نقض کلیدی چارچوب مورد توافق، آتش‌بس و مذاکره بی‌معناست/ سوال؟ مگر می‌شود نقضی چنین شیرین باشد؟ | یک دست جام باده و یک دست زُلف یار نَقضی چُنین میانه‌ی میدانم آرِزوست | پ.ن¹: برنده‌ی میدان حق تا ابد حزب الله است ، اما برنده‌ی میدان بازیِ امشب ، اتلِتیکو مادرید بود. پ.ن²: نوزدهمین‌روزِهزاروچهارصدوپنج |@launcher8|

اولین کسی که در پویش جان فدا شرکت کرد: ⌯ خط بطلان | @Khate_Botlan ⌯

توییت یه برانداز :) @ali_bitarafan5

📝 پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم 📲 @rahbar_enghelab_ir

چقدر ظریف و دقیق و همه‌جانبه؛ واقعا حواسشون به همه‌چیز هست و هیچ چیز رو از قلم نینداختند. چقدر حیف که به خاطر نداشتن علم و سواد کافی نمی‌تونم عمق حرف‌هاشون رو درک کنم...