عباس عراقچی: مذاکرات به خوبی پیش می‌رود.

ما که جنگ رو دوست نداریم. ولی با یه ذره فکر کردن میشه فهمید توافقی که بوی عقب نشینی بده چه نتایجی خواهد داشت.

امام خمینی:«آنهایی که خواب آمریکا را می‌بینند، خدا بیدارشان کند.»

دچار شرم نیابتی شده‌ام. به جای آن سردار دیپلماسی دارم خجالت می‌کشم که سه ماه بعد از ترور رهبر مسلمانان جهان، حالا چشم به دهان قاتلش دوخته که آیا پیشنهاد صلح را قبول می‌کند یا نه. عرق شرمی که باید بر پیشانی حضرات بنشیند، بر پیشانی من نشسته. شرم از تکرار اعتماد به آنکه در طول یکسال عاملِ قتل حداقل ۸ هزار ایرانی شد و به نابودی تمدن تهدیدمان کرد. عمیقا احساس خفت و خواری میکنم که داریم به متجاوز پیشنهادهای صلح می‌دهیم و به دست خودمان حریص‌ترش می‌کنیم برای تکرار تجاوز. می‌خواهید اهداف اعلامی روز اول جنگ را برایمان ردیف کنید و بعد بگویید ترامپ به این اهداف نرسید و ما پیروزیم؟ هم اهداف اعلامی ترامپ را از بَرَم، هم خوب می‌دانم به آن اهداف اعلامی نرسیده‌. مسأله اما این است که پروژه‌ی کلنگی کردن ایران یک پروژه چندساله است. با این عینک اگر نگاه کنی، عملیات‌شان فقط در یک صورت امکان شکست خوردن داشت.‌ اینکه نوع مواجهه ایران، جنگ را به نبرد آخر تبدیل کند و از این طریق ایران را از چرخه‌ی مرگبار و معلقِ «مذاکره، جنگ، آتش‌بس»، خارج کند. حالا با شوق و اشتیاقِ یک عده برای تامین رضایت ترامپ، آن یک امکان هم از بین رفت. درست است، ترامپ جنگ تکنیکال را باخت. به اهداف چهارگانه‌اش نرسید. اما با گرفتن سیگنالِ «نیاز به توافق» از سمت ایران، عملا توانسته در راهبرد کلانش - یعنی نگه داشتن ایران در تعلیقِ بین جنگ و صلح - موفق باشد. در این فقره فرقی نمی‌کند توافق شود یا جنگ چرا که توافق در وضعیتِ نه جنگ نه صلح، صرفا فصل مهیا شدن برای حمله‌ی بعدی است. منبع: https://ble.ir/naneveshteha

محورهای توافق احتمالی: • پایانِ جنگ در تمامیِ جبهه‌ها • بازگشایی تنگه توسط ایران در ازای رفع محاصره تنگه از طرف آمریکا • آزادسازیِ بخشی از اموال بلوکه شده ایران (۱۲ میلیارد دلار از ۲۵ میلیارد دلارِ بحث شده) • کم‌رنگ شدن حضور نظامی آمریکا در اطرافِ ایران (مبهم) • فرصت ۳۰ روزه برای مذاکره در باب هسته‌ای

پیش‌شرط‌های ایران برای ورود به مذاکره(در تاریخ ۱۹ فروردین ادعا شده بود تا تمام پیش‌شرط‌ها محقق نشود، حتی مذاکره‌ای هم در کار نخواهد بود): •توقف کامل هرگونه تجاوز به ایران و گروه‌های مقاومت هم‌پیمان. •خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه، ممنوعیت هرگونه حمله از پایگاه‌ها به ایران و خودداری از اتخاذ آرایش رزمی. •عبور محدود روزانه کشتی از تنگه هرمز به مدت دو هفته، تحت عنوان پروتکل عبور امن که تحت نظارت و قواعد مشخص این کشور. •لغو کلیه تحریم‌های اولیه، ثانویه و تحریم‌های سازمان ملل. •تامین خسارات ایران با ایجاد صندوق سرمایه گذاری و مالی. •تعهد ایران مبنی بر عدم ساخت سلاح هسته‌ای. •پذیرش حق غنی سازی ایران توسط آمریکا و مذاکره درباره سطح غنی‌سازی. •موافقت ایران برای مذاکره درباره پیمان‌های صلح دوجانبه و چندجانبه با کشورهای منطقه در راستای منافع خود. •تسری عدم تجاوز به همه متجاوزین علیه تمام گروه‌های مقاومت. •خاتمه یافتن همه قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت و تصویب همه تعهدات در قطعنامه رسمی سازمان ملل

هیچ‌کدام از پیش‌شرط‌ها محقق نشد، مذاکرات هم بدون توجه به پیش‌شرط‌های ایران و چارچوب اعلامی ایران انجام شد؛ از سوی اعضای هیئت مذاکره‌کننده، اعلام شد هم شروط و هم خط قرمزهای رهبری زیر پا گذاشته شد. بندهای توافق احتمالی هم اولا هیچ تضمینی برای اجرایی شدنش از سوی آمریکا وجود نداره. ثانیا آمریکا سابقه عهدشکنی در تمام توافقات رو داره. ثالثا حتی اگر به صورت تمام و کمال اجرایی بشه، باز هم این توافق، از حقوق حقه ایران پشتیبانی نمی‌کنه.

بعضی از مسئولین، وقتی بحث مذاکره با غرب میشه:

نمی‌دونم شاید هم کلا کتاب‌های آسیب‌دیده و ضرب‌خورده رو انداختن بهم

واقعا یه وقت زشت نباشه پیش‌شرط‌های مذاکره به عنوان دستاورد به مردم قالب بشه؟

زیرنویس شبکه خبر، صبح روز ۱۹ فروردین