بغض خفه ام میکرد ، باز سرم را میان پالشت و پتو بردم از از شدت درد اشکم روان شد ، آری دباره دلم یادی از زخم هایش کرد و تنگ شد
هدایت شده از ستاره ها!
درد، زایش روح است؛ بدون رنج هیچ انسانی خودش را نمیشناسد.
https://eitaa.com/Gilaseman