گفتارگاه
📖 متن کامل پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای رهبر انقلاب اسلامی بهمناسبت عید غدیر، سی و هفتمین
🚩چند محور مهم پیام دیروز رهبر معظم انقلاب:
🔘برگ اول
🔸گفتارگاه: ۱ـ راز ماندگاری انقلاب، مردماند. در این پیام، دوباره همان حقیقتی تکرار میشود که امام خمینی آغازگرش بود و رهبر شهید انقلاب ادامهاش داد؛ اعتماد به مردم. نه مردمِ تماشاگر، بلکه مردمِ میدان. مردمی که صاحب کشورند و منشأ قدرت نظاماند.
۲ـ مکتب امام و رهبر شهید، مکتب «ما میتوانیم» است. یکی از برجستهترین فرازهای پیام، تأکید بر روحیه خودباوری است. رهبر انقلاب در این پیام میگویند ایرانِ امروز، محصول ملتی است که یاد گرفته به جای نگاه به دست دیگران، روی پای خودش بایستد.
✍🏻 ۱۵/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
گفتارگاه
🚩چند محور مهم پیام دیروز رهبر معظم انقلاب: 🔘برگ اول 🔸گفتارگاه: ۱ـ راز ماندگاری انقلاب، مردماند. در
🚩چند محور مهم پیام دیروز رهبر معظم انقلاب:
🔘برگ دوم
🔸گفتارگاه: ۳ـ شهادت رهبر، پایان راه نبود؛ آغاز یک بعثت تازه بود. شاید مهمترین جمله پیام همین باشد که جامعه ایرانی پس از آن حادثه بزرگ، به سطح تازهای از آمادگی و بلوغ رسید و «بعثت ملت ایران» شکل گرفت. یعنی دشمن به دنبال شکستن ستون خیمه بود اما با ملتی روبهرو شد که خودش به ستون تبدیل شد.
۴ـ دشمن روی دو نقطه متمرکز شده: مردم و محاسبات مسئولان. پیام، نقشه دشمن را خیلی روشن توضیح میدهد؛ ضربه به تابآوری مردم و ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان. ابزارش هم چیز پیچیدهای نیست: ترس، یأس، بدبینی، تردید و اختلاف.
✍🏻 ۱۵/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
گفتارگاه
🚩چند محور مهم پیام دیروز رهبر معظم انقلاب: 🔘برگ دوم 🔸گفتارگاه: ۳ـ شهادت رهبر، پایان راه نبود؛ آغاز
🚩چند محور مهم پیام دیروز رهبر معظم انقلاب:
🔘برگ آخر
🔸گفتارگاه: ۵ـ نسخه مقابله با دشمن، وحدت است نه تسویهحساب داخلی. هر صدایی که بذر بدبینی، اختلاف و ناامیدی بکارد، عملاً در زمین دشمن بازی کرده است. حفظ انسجام ملی و اعتماد متقابل، یک توصیه اخلاقی نیست؛ یک ضرورت راهبردی است.
۶ـ مسئولان هم در این میدان تکلیف دارند پیام فقط مردم را مخاطب قرار نمیدهد؛ مسئولان را هم هشدار میدهد که هر اقدامی که موجب سرخوردگی و بدبینی مردم شود، کمک به دشمن محسوب میشود.
✍🏻 ۱۵/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🚩نسخههای پرحرارت، محاسبات کمعمق
🚩آرزو به جای تحلیل؛ بیماری مشترک ترامپ و تئوریبافان داخلی
🔸گفتارگاه: این روزها بازار «نسخهنویسی از راه دور» حسابی داغ است؛ از ترامپ گرفته که آرزوهایش را به اسم توافق روی میز میگذارد، تا بعضی کانالدارها و اساتید خودخواندهای که هرچه در ذهنشان میگذرد، بهعنوان راهبرد جنگ و مذاکره عرضه میکنند.
🔺ترامپ خیال میکند اگر خواستههایش را بلندتر فریاد بزند، تبدیل به واقعیت میشود. این طرف هم عدهای به محض حمله اسرائیل به ضاحیه، فوری نقشه حمله به ابوظبی میکشند و برای نیروهای مسلح نسخه میپیچند؛ انگار اداره میدان جنگ، کانال تلگرامی است و تصمیمات راهبردی را میشود با چند پست هیجانی گرفت!
🔺مشکل اینجاست که بعضیها مرز میان آرزو و تحلیل را گم کردهاند. آنچه دوست دارند اتفاق بیفتد را به جای آنچه ممکن، عقلانی و متناسب با صحنه است، جا میزنند.گویی فقط یک خواسته وجود دارد که صاحبش اصرار دارد آن را به نام عقلانیت، شجاعت یا انقلابیگری به دیگران بفروشد. حال آنکه جنگ، میدان تحقق آرزوها نیست؛ میدان محاسبه است.
🔺صحنه را باید آنگونه که هست دید، نه آنگونه که دوست داریم باشد. جنگ با آرزو اداره نمیشود. میدان، جای محاسبه است، نه جای تخلیه هیجانات و تبدیل تمنیات شخصی به نسخههای ملی.
✍🏻 ۱۷/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🚩عراقچی و قالیباف؛ هدف آسانِ یک نقد سخت
🚩این همه خشم برای مأموران، چرا؟
🔸گفتارگاه: بعضی دوستانِ منتقدِ مذاکره، این روزها چنان توپخانهشان را روی سرِ تیم مذاکرهکننده خالی میکنند که اگر کسی از بیرون صحنه را ببیند، گمان میکند تصمیم جنگ و صلح، آغاز و پایان مذاکره، پذیرش یا رد آتشبس، همه و همه در اتاق کار عراقچی و قالیباف گرفته میشود!
🔺یک سؤال ساده اما مهم؛ این آقایان را «مأمور» میدانید یا «آمر»؟ اگر معتقدید مأمورند، پس این حجم از حمله و عتاب برای چیست؟ چرا طوری سخن میگویید که انگار تمام اختیارات کشور در جیب این چند نفر است و هیچ مرجع بالادستیای در کار نیست؟
🔺سازوکار تصمیمگیری در جمهوری اسلامی روشن است. خود رهبر شهید انقلاب تصریح کردهاند که سیاستهای کلان، از جمله در حوزه سیاست خارجی، در مجاری مشخص نظام تعیین میشود و دستگاه دیپلماسی مجری آن سیاستهاست. حالا چطور میشود همان کسانی که این واقعیت را بهتر از همه میدانند، ناگهان آن را فراموش میکنند و همه تیرهایشان را به سمت مجریان نشانه میروند؟
🔺البته یک احتمال دیگر هم وجود دارد؛ احتمالی که شاید پاسخ بسیاری از این رفتارها باشد. شاید بعضیها نمیخواهند یا نمیتوانند مخاطب اصلی انتقادشان را صریح نام ببرند؛ بنابراین ترجیح میدهند تمام خشم و اعتراض خود را بر سر کسانی خالی کنند که در خط مقدم اجرا ایستادهاند.
وگرنه مگر میشود کسی همزمان معتقد باشد اختیار مذاکره و عدم مذاکره، جنگ و صلح، در سطوح عالی نظام تعیین میشود، اما در عمل چنان رفتار کند که گویی همه این تصمیمها محصول اراده چند مقام اجرایی است؟ این تناقض را قبل از هر چیز باید برای خودشان حل کنند.
✍🏻 ۱۸/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🔸گفتارگاه: اگر قرار است هر روز از تریبونها و رسانهها و تجمعات به دولت حمله شود، پس آن همه سفارش به وحدت و پرهیز از نزاع برای چه کسی است؟
🔺این روزها بعضیها چنان سرگرم حمله به دولتاند که انگار سفارش به وحدت و پرهیز از نزاع شامل حال آنها نمیشود! نقد حق است، اما تخریب چیز دیگری است.
🔺پزشکیان را میتوان نقد کرد، اما انصاف هم لازم است. مردی که با شعار شنیدن صدای همه آمد، حالا کار به جایی رسیده که حتی او هم نسبت به این حجم از تخریب و بیانصافی گلایه میکند.
🔺مسعود پزشکیان از پاکدستترین مدیران این کشور است، گاهی هم زحمت دفاع از رئیسجمهور به عهدهی ما حزباللهیها باشد بد نیست؛ بهویژه درباره دولتی که بارها مورد حمایت و تأکید رهبر شهید انقلاب و رهبر معظم انقلاب قرار گرفته است.
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🚩یک سؤال، دو پاسخ
🚩ترامپ دست خالی؛ منتقدان عصبانی!
🔸گفتارگاه: ترامپ در جنگ به اهدافی که برای خودش ترسیم کرده بود نرسید، یک سؤال روشن از منتقدان مذاکره دارم: آیا ترامپ توانسته در میز مذاکره به همان خواستههایی برسد که در میدان جنگ از رسیدن به آنها ناکام ماند؟
🔺پاسخ این سؤال بیشتر از دو حالت ندارد. اگر پاسخ «بله» است، لطفاً شفاف بگویید کدام خواستهها؟ کدام امتیازها؟ فهرست کنید تا همه بدانند دقیقاً از چه سخن میگویید.
اما اگر پاسخ «خیر» است و ترامپ هنوز به اهدافش نرسیده، آن وقت یک پرسش جدیتر مطرح میشود؛ این حجم از حمله به تیم مذاکرهکننده برای چیست؟ وقتی طرف مقابل هنوز نتوانسته خواستههایش را تحمیل کند، آیا این واقعیت نشانه آن نیست که مذاکرهکنندگان دستکم تا اینجا بر خطوط و اصول نظام ایستادهاند؟
🔺بعضیها چنان درباره مذاکره سخن میگویند که انگار نتیجه از قبل واگذار شده و همهچیز از دست رفته است؛ در حالی که معیار قضاوت، واقعیت صحنه است، نه پیشداوریها. اگر قرار است نقد کنیم، اول باید به این سؤال پاسخ دهیم که دشمن تا این لحظه چه چیزی به دست آورده است که اینچنین جشن شکست به راه افتاده؟
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🔸گفتارگاه: یکی از آفتهای این روزها، همین قضاوتهای برقآسا و احکام قطعی بر پایه چند خبر تأییدنشده است. هنوز اصل یک خبر روشن نشده، هنوز ابعاد ماجرا مشخص نیست، اما بعضیها چنان حکم صادر میکنند که گویی خودشان پای میز مذاکره بودهاند و متن توافق را هم امضا کردهاند! یک رسانه خارجی خبری منتشر میکند؛ بلافاصله عدهای نتیجه میگیرند «لبنان فروخته شد»، «خون شهدا معامله شد» و «همه چیز بر سر چند میلیارد دلار حراج شد»! سؤال اینجاست؛ بر اساس کدام سند قطعی؟ بر پایه کدام اطلاع دقیق؟ اما نکته مهمتر چیز دیگری است. دوستانی که اینگونه با قاطعیت سخن میگویند، بد نیست یک بار بدون تعارف بگویند مخاطب اصلی اتهامشان چه کسی است؟ وقتی از «فروش لبنان» حرف میزنید، وقتی از «معامله خون شهدا» سخن میگویید، دقیقاً چه کسی را متهم میکنید؟ دولت؟ نیروهای مسلح؟ دستگاه دیپلماسی؟ نهادهای عالی تصمیمگیر؟ یا کل ساختار تصمیمسازی کشور؟ مشکل فقط کمبود اطلاعات نیست؛ مشکل آنجاست که بعضیها با حداقل دادهها، حداکثر اتهام را تولید میکنند. به نام انقلابیگری، سنگینترین داوریها را مطرح میکنند، اما وقتی نوبت به شفاف کردن مخاطب اتهام میرسد، ناگهان همهچیز مبهم میشود. اگر ادعایی دارید، صریح بگویید مخاطب شما کیست و سندتان چیست. نمیشود هم تیر انداخت و هم وانمود کرد کسی را هدف نگرفتهاید. این شیوه نه روشنگری است و نه مطالبهگری؛ فقط تولید سوءظن و ابهام در افکار عمومی است.
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah