🔸گفتارگاه: اگر قرار است هر روز از تریبونها و رسانهها و تجمعات به دولت حمله شود، پس آن همه سفارش به وحدت و پرهیز از نزاع برای چه کسی است؟
🔺این روزها بعضیها چنان سرگرم حمله به دولتاند که انگار سفارش به وحدت و پرهیز از نزاع شامل حال آنها نمیشود! نقد حق است، اما تخریب چیز دیگری است.
🔺پزشکیان را میتوان نقد کرد، اما انصاف هم لازم است. مردی که با شعار شنیدن صدای همه آمد، حالا کار به جایی رسیده که حتی او هم نسبت به این حجم از تخریب و بیانصافی گلایه میکند.
🔺مسعود پزشکیان از پاکدستترین مدیران این کشور است، گاهی هم زحمت دفاع از رئیسجمهور به عهدهی ما حزباللهیها باشد بد نیست؛ بهویژه درباره دولتی که بارها مورد حمایت و تأکید رهبر شهید انقلاب و رهبر معظم انقلاب قرار گرفته است.
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🚩یک سؤال، دو پاسخ
🚩ترامپ دست خالی؛ منتقدان عصبانی!
🔸گفتارگاه: ترامپ در جنگ به اهدافی که برای خودش ترسیم کرده بود نرسید، یک سؤال روشن از منتقدان مذاکره دارم: آیا ترامپ توانسته در میز مذاکره به همان خواستههایی برسد که در میدان جنگ از رسیدن به آنها ناکام ماند؟
🔺پاسخ این سؤال بیشتر از دو حالت ندارد. اگر پاسخ «بله» است، لطفاً شفاف بگویید کدام خواستهها؟ کدام امتیازها؟ فهرست کنید تا همه بدانند دقیقاً از چه سخن میگویید.
اما اگر پاسخ «خیر» است و ترامپ هنوز به اهدافش نرسیده، آن وقت یک پرسش جدیتر مطرح میشود؛ این حجم از حمله به تیم مذاکرهکننده برای چیست؟ وقتی طرف مقابل هنوز نتوانسته خواستههایش را تحمیل کند، آیا این واقعیت نشانه آن نیست که مذاکرهکنندگان دستکم تا اینجا بر خطوط و اصول نظام ایستادهاند؟
🔺بعضیها چنان درباره مذاکره سخن میگویند که انگار نتیجه از قبل واگذار شده و همهچیز از دست رفته است؛ در حالی که معیار قضاوت، واقعیت صحنه است، نه پیشداوریها. اگر قرار است نقد کنیم، اول باید به این سؤال پاسخ دهیم که دشمن تا این لحظه چه چیزی به دست آورده است که اینچنین جشن شکست به راه افتاده؟
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🔸گفتارگاه: یکی از آفتهای این روزها، همین قضاوتهای برقآسا و احکام قطعی بر پایه چند خبر تأییدنشده است. هنوز اصل یک خبر روشن نشده، هنوز ابعاد ماجرا مشخص نیست، اما بعضیها چنان حکم صادر میکنند که گویی خودشان پای میز مذاکره بودهاند و متن توافق را هم امضا کردهاند! یک رسانه خارجی خبری منتشر میکند؛ بلافاصله عدهای نتیجه میگیرند «لبنان فروخته شد»، «خون شهدا معامله شد» و «همه چیز بر سر چند میلیارد دلار حراج شد»! سؤال اینجاست؛ بر اساس کدام سند قطعی؟ بر پایه کدام اطلاع دقیق؟ اما نکته مهمتر چیز دیگری است. دوستانی که اینگونه با قاطعیت سخن میگویند، بد نیست یک بار بدون تعارف بگویند مخاطب اصلی اتهامشان چه کسی است؟ وقتی از «فروش لبنان» حرف میزنید، وقتی از «معامله خون شهدا» سخن میگویید، دقیقاً چه کسی را متهم میکنید؟ دولت؟ نیروهای مسلح؟ دستگاه دیپلماسی؟ نهادهای عالی تصمیمگیر؟ یا کل ساختار تصمیمسازی کشور؟ مشکل فقط کمبود اطلاعات نیست؛ مشکل آنجاست که بعضیها با حداقل دادهها، حداکثر اتهام را تولید میکنند. به نام انقلابیگری، سنگینترین داوریها را مطرح میکنند، اما وقتی نوبت به شفاف کردن مخاطب اتهام میرسد، ناگهان همهچیز مبهم میشود. اگر ادعایی دارید، صریح بگویید مخاطب شما کیست و سندتان چیست. نمیشود هم تیر انداخت و هم وانمود کرد کسی را هدف نگرفتهاید. این شیوه نه روشنگری است و نه مطالبهگری؛ فقط تولید سوءظن و ابهام در افکار عمومی است.
✍🏻 ۱۹/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🚩نه این، نه آن
🔸گفتارگاه: اقتصادِ امروز ایران را نمیشود با یک جمله توضیح داد. نه همه تقصیر پزشکیان است، نه همه تقصیر جنگ و تحریم. کشوری که سالها با تورم مزمن، ناترازی بانکی، کسری بودجه و مشکلات انباشته دستوپنجه نرم کرده، طبیعتاً یکشبه به این نقطه نرسیده که یکشبه هم از آن خارج شود. اشتباه دولت را باید گفت؛ اما بیانصافی است اگر جنگ، تحریم و ناامنیها را از معادله حذف کنیم. همانطور که بیانصافی است اگر همه ضعفهای مدیریتی را پشت این عوامل پنهان کنیم. ملاک قضاوت، دعواهای سیاسی نیست؛ سفره مردم است. دولت اگر بتواند تورم را مهار کند، ثبات را به بازار برگرداند و امید را به اقتصاد بازگرداند، موفق است؛ و اگر نتواند، هیچ توجیهی جای نتیجه را نمیگیرد. در این میان، آنچه بیش از هر چیز به کشور ضربه میزند، تبدیل اقتصاد به میدان تسویهحسابهای جناحی است؛ جایی که هر طرف فقط بخشی از حقیقت را میبیند و از بخش دیگر چشم میبندد.
✍🏻 ۲۰/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah
🔸گفتارگاه: جماعتی که سالها بخش مهمی از کارنامه نداشتهشان را با متلکپرانی به شهید لاریجانی پُر کردهاند، حالا توپخانه را دوباره روی قالیباف تنظیم کردهاند. بهانه هم که الحمدلله جور است؛ مذاکره! و چه فرصتی بهتر از این که مسئولیت این میدان به نام قالیباف گره خورده باشد. از صبح تا شب میزنند و شب تا صبح هم لابد برای هم میخوانند: «بزن که خوب میزنی!»
اما یک نکته این وسط وجود دارد. این جماعت، هرچه از قالیباف خوششان نیاید، هرچه برای حذف سیاسی او خواب دیده باشند، بعید است شهادتش را بخواهند. نه از سر علاقه به قالیباف، چون مسئله بعضیها بودن یا نبودن اشخاص نیست؛ مسئله این است که نمیتوانند ببینند کسی خارج از دایره مطلوب ذهنشان، صاحب اعتبار باشد. پس همانطور که بعضیهایشان از شهادت شهید لاریجانی نه داغدار شدند و نه متأثر؛ بلکه بیشتر عصبانی شدند، اگر شهادت برای قالیباف مقدر شود باز هم عصبانی میشوند. آری، شاید دوست داشته باشند قالیباف در صحنه نباشد؛ اما اگر نبودنش به قیمت شهادت باشد، باز هم ناراضی خواهند بود. چرا که آنچه آنان را میآزارد، صرفاً یک فرد نیست؛ روایتِ یک فرد است. و با شهادت، آن روایت نه کمرنگتر، که پررنگتر میشود.
✍🏻 ۲۰/خرداد/۱۴۰۵
🔹@GoftarGah