🔴 رسانههای غربی مسائل اساسی کشورهای اسلامی و جوامع محروم مسلمان در سراسر جهان را نادیده میگیرند و در مقابل، به آن دسته از مسائل سیاسی که به لحاظ اهمیت در درجۀ دوم و سوم قرار دارند، انگشت میگذارند [این مسائل را بسیار پررنگ نمایش میدهند]. مسألۀ پناهندگان روهانگیایی یا روهینگیایی میانمار (برمه) مثال مناسبی در این زمینه است. بنابر اظهار نظر عبدالصمد (1994م.) این مورد هم از نظر ماهیت و هم از نظر نوع با دیگر موارد شناخته شدۀ پناهندگان کاملاً متفاوت است، زیرا این مورد مسألۀ هویت و بومیبودن یک نژاد است که روهانگیایی خوانده میشوند و در استان آراکان سکونت دارند. این مردم بینهایت تهیدست و بدبخت هیچ تاریخ مکتوبی از خود ندارند و تاریخنگاران برمهای نیز آنان را به کلی نادیده گرفتهاند و آنها را مهاجر قلمداد میکنند، نه یک قوم بومی ساکن کشور برنامه. طبق نظر انعام الله خان، دبیرکل کنفرانس جهانی اسلام، این فرضیه «دروغی است که باید رد شود... بر خلاف مسائل پناهندگان افغانی یا فلسطینی، جامعۀ جهانی کم و بیش از این قضیه بیاطلاع است.»
◾️ هدف از طرح مطالب بالا اثبات حقوق بومی مسلمانان روهانگیایی که قرنها در این سرزمین زندگی کردهاند، نیست، بلکه پررنگ کردن این واقعیت است که چون این مسأله با جامعۀ اسلامی ارتباط دارد، رسانههای عمده و اصلی جهانی [که جملگی غربی هستند] آن را آگاهانه و عامدانه نادیده میگیرند. رنج و بدبختی این مردم را دیگرِ موضوعات سیاسی ــ دموکراتیک تحتالشعاع قرار داده است. موضوعاتی که جامعۀ بینالمللی دربارۀ وقایع برمه مطرح کرده است. عبدالصمد (1994م.) فاش میکند که حکومت بودایی برمه عملیاتی را در سال 1978م. آغاز کرد. این مردم گروه گروه به بهانۀ کنترل شناسنامههایشان به کلانتریهای محلی برده میشدند، سپس شناسنامههای آنها را پاره میکردند تا هویت قانونی مستند را از آنان سلب کنند. در خلال این عملیات سربازان برمهای قرارگاههای موقتی مجهز به مسلسل بر پا کردند و چندین بار روی مسلمانان پناهنده که میخواستند از مرز بنگلادش عبور کنند، آتش گشودند. این پناهندگان بعدها بر اساس موافقتنامهای که بین بنگلادش و برمه به امضاء رسید، به برمه بازگردانده شدند. این عمل فجیع در سال 1991م. مجدداً تکرار شد! به دنبال آن ماجراها بود که اکنون سیصدهزار نفر روهانگیایی در زمان حاضر در کمپهایی آکنده از بیماری در بنگلادش زندگی میکنند. یک زندگی توأم با بیخانمانی، محرومیت و آشفتگی.
◾️ رسانههای بینالمللی که پیوسته بر موضوع رهبر بوداییهای مخالف حکومت، آئونگ سنسو کییی متمرکز شدهاند، هیچگاه توجه جهانیان را به سوی حملات بیرحمانۀ فوقالذکر و نقض مستمر حقوق بشر، که به دست حکومت نظامی بودایی خود این کشور علیه مردم بیدفاع مسلمانش صورت میگیرد، جلب نکردند. متأسفانه گزارش سازمان عفو بینالملل در مورد برمه، که در نوامبر سال 1994م. انتشار یافت، اصلا و اساساً اشارهای به این موضوع نکرد. این مسأله در مورد دیگر گزارشها نیز صادق است؛ گزارشهایی که روی وضعیت حقوق بشر این کشور، با توجه به دموکراسی، تأکید دارند، تا بدبختی دهها هزار مردم این کشور. در اینترنت گزارشی وجود داشت (با عنوان: گزارشهای وضعیت حقوق بشر در برمه (جولای 2000م.) که تمام موارد نقض حقوق بشر و دموکراسی در برمه و تایلند را مورد بررسی قرار داده، اما دربارۀ مسألۀ آراکان [که بعداً نامش را به راخین تغییر دادند] سکوت پیشه ساخته است. وزارت امور خارجۀ آمریکا گزارش مفصل دیگری را منتشر کرد (فوریۀ سال 2000م.) که به اختصار فقط با ذکر چند کلمه به این مورد اشاره کرد.
📡🗞🗝💣⚙️🪙💰⏱️📽🎙
🔴 سوزاندن خانههای مسلمانان روهینگیایی و کشتن و آواره کردن ایشان از سرزمین مادریشان در ایالت آراکان (اخیرا: راخین) توسط دولت بودایی این کشور ☝️☝️☝️
🔴 مسلمانان مظلوم روهینگیایی که با دلخراشترین وضعی و با عبور از مرز برمه به کشور بنگلادش پناه میبرند. ☝️☝️☝️