"آن کس که ترا نقش کند او تنها
تنها نگذاردت میان سودا
در خانه تصویر تو یعنی دل تو
بر رویاند دو صد حریف زیبا... "
در غیاب تو کوهی از کتاب را ورق زدم، نیچه را چنان دوره کردم که به برادر تنیِ من بدل شد. در غیاب تو ترانه های تکان دهنده نوشتم، به تماشای کشور های جهان رفتم، خانه خریدم، مردِ خانه شدم. اما هنوز جای تو در تک تک دقیقه ها خالی ست، شعر ها برای زیبا شدن به تکه ای از تو محتاجند و نوشتن پلی است که من را به تو می رساند..