بعدا به خودت میای میبینی بزرگ شدی.. دیگه ناراحت نمیشی و بیشتر سرت تو کار خودته..

یه وقتایی از شدت فکر کردن به یه موضوع خسته می‌شی، بعد می‌بینی هنوز هیچ جوابی براش پیدا نکردی؛ فقط کلی سناریوی مختلف ساختی که شاید هیچ‌کدومشون اتفاق نیفته..

خستگی و پوچی رو همه‌جام‌ احساس میکنم

نمی‌دونم

خودمم نمی‌دونم چطوری

ولی فکرشو نمی‌کردم انقدر بهم فشار بیاد که جلو همه گریه کنم..

تازه شروع شده‌‌‌.. صبح بلند میشی میری ساعت ها کلاس ظهر میای استراحت نکرده میری سراغ درس تا موقع خواب

رسماً سخت به کارای روزمره عادیم میرسم

ولی هنوزم کافی نیست

انگار هیچ کار نکردی ، هیچ کاار

نتیجه میده.. درسته؟؟؟؟؟؟؟؟

گول زدن خودم فایده نداره باید بیشتر از خودم بذارم