یه لحظه بخند! کنار لبت ، درست در میان چال گونه‌ی زیبایت مرا دفن کن …

چجوری باید باور کنم این حرفا رو؟(:

- مدرسه كِ ميرفتيم . . هربار كِ دفتر مشقمون رو جا ميذاشتيم معلممون ميگفت: ‹مواظب باش خودتو جا نذارى › و ما ميخنديديم و فكر ميكرديم نميشه خودمونو جا بذاريم ؛ بزرگ كِ شديم بارها و بارها يه قسمت از خودمون رو جاگذاشتيم ؛ توى يه خيابون ، توى يه خاطره :)!

گاهی فقط باید گذشت و فراموش کرد :)

اگر فردایی نبود بدان که بودنِ کنارت را بارها آرزو کردم:)

و قسم به تمام لحظاتی که به یاد او گریستم .

" دلتنگم ُدیدار تو درمان من است "

کاش میشد چشماتو ببوسم که نشونم داد دنیا هر چقدرم بزرگ باشه ، میتونه تو چشمای تو خلاصه بشه (:

' واضح است که دوستت دارم ؛ وگرنه در این جهان ِمغموم و خسته چگونه می‌توانستم دوام بیاورم:)؟

جانا چه گویم ؟ شرح فراقت .. چشمی ُصد نم ، جانی ُ صد آه ؛

باباعلی:) من اون یه نفر رو از خودت میخواماآ❤️‍🩹.

به یادِ خنده‌هایت ساعت‌ها گریه کردم ...