هوای همه را داشتم و جان من، ولی نداشت کس، هوای من. به خنده درد خلق را دوا کردم، و تلخ شد به دلم شفای من. به بغض شب رسیدم و کسی نبود، به جز صدای دل خموش من. شکستم از غم بی‌دلی و بی‌کسی، نبرد هیچ‌ کس وفای من. هوای دیگران همیشه داشتم، کجا بود کسی، هوای من؟ #خودم

"🩵🫧🦋"

به این فکر میکنم که سه شنبه مدرسه دارم و بقیه بدبختیام فراموش میشه 🤡

امان از یک مهر.

کاش آدم ها ملاحظه ی قلب یکدیگر رو داشته باشن.

مامان من تو زندگیم گمشدم:)

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود...

"🩰💫"

پاییز می آید؛ همراه خود دلتنگی عاشقان را هم به ارمغان می آورد.

آقا...