__ داشتم به پیری خودم فکر میکردم دیدم زمانی شروع میشه که طبیعت توی زندگیم سرزندگی رو از دست بده . یا دقیقا زمانی که توی چاردیواری‌های بی رنگ و افسرده محصور بشم؛ یا زمانی که تعلقم به این دنیا بیشتر و بیشتر بشه . . . [ #حامیم‌نویس ]

- و پرودگار دلخوشی‌های کوچک .

؛ به وقت خواندن آن نامه‌های خون آلود بخوان ز ِجانب این آشنا سلام ُعلیک؛ [ #مولانا ]

- شب ِپنجم ِچلهء زیارت عاشورا -

- یامُنشی‌َالسَحاب‌ِالثَقال .

- کسی را نمی‌بینم جز تو .

__ از اولی که پا به دنیای علم می‌ذاریم به جای سر و کله زدن با کتاب " هنر " که بنظرم فقط برگه‌هاش حیف شده و هیچ برآورد مثبتی نداره باید یه کتابی با عنوان " هنر خوب زندگی کردن " تدریس بشه، چیزی که بزرگترین هدف اسلامه ولی توی یکی از کشورای اسلامی جهان هیچ رنگ و بویی نداره، نه برای پدر مادرامون، نه برای بچه‌ها و نه برای نوجوون‌ها .

پیکاسو هم باشیم ولی بلد نباشیم از زندگی لذت ببریم چه فایده‌ای داره بهترین شغل و حرفه‌ی‌ دنیا رو داشته باشیم ولی بلد نباشیم با ادمای اطرافمون درست رفتار کنیم به چه دردی میخوره؟!

برای همینه که این نسل تا نسل‌های آینده، باید امثال شاهین نجفی و تتلو و نیکا فلاحی و کریمی و ... رو تحمل کنه .

برای همینه که حتی اگر با بهترین شرایط توی یک کشور آزاد و بدون محدودیت زندگی کنیم بازم یه چیزی کمه چون بلد نیستیم زندگی‌ کنیم .