هدایت شده از قابِ مَهیار
هزار جهد بكردم كه يار من باشى
مرادبخش دل بىقرار من باشى
چراغ ديدۀ شبزندهدار من گردى
انيس خاطر امّيدوار من باشى
چو خسروان ملاحت به بندگان نازند
تو در ميانه خداوندگار من باشى
از آن عقيق كه خونيندلم ز عشوۀ او
اگر كنم گلۀ غمگسار من باشى
در آن چمن كه بتان دست عاشقان گيرند
گرت ز دست برآيد نگار من باشى
شبى به كلبۀ احزان عاشقان آئى
دمى انيس دل سوگوار من باشى
شود غزالۀ خورشيد صيد لاغر من
گر آهوئى چو تو يكدم شكار من باشى
سه بوسه كز دو لبت كردۀ وظيفۀ من
اگر ادا نكنى قرضدار من باشى
من اين مراد ببينم به خود كه نيمشبى
بجاى اشك روان در كنار من باشى
من ار چه حافظ شهرم جوى نمىارزم
مگر تو از كرم خويش يار من باشى
#حافظ