‌

بباف دارم را و روزگارم راسیاه کن آنگاه مرا بکش بالا چنان که خرخره ام جریحه دار شود*

اصرار من بیهوده بود خاکسترت با باد رفت من سوختم تا سوختم خاکسترم از یاد رفت...*

دوستت "داشتم" با تمام وجودم...

من در چشمانش نگاه کردم...

چه شبا که با خودم جنگیدم بلکه سرنوشتمو عوض کنم عشق با من متولد شده بود نمیشد سرشتم‌و عوض کنم کاش مهرت به ولم نمی‌نشست تا که مبتلای پاییز نشم عشق من، کاش ندیده بودمت تا با تنهایی گلاویز نشم...*

مثل چشمه ها نبود مثل آسمون نبود اونکه دیوونم کرد لایق جنون نبود همچی دروغ بود همچی نقاب بود بخت خوش خیال من خواب خواب خواب بود**

سه روزه رفتیُ سی روزه حالا زمستون رفتیُ نوروزِ حالا...💔*

عشق من عشق به دست آوردنت با همه دنیا گلاویزم کرد*

بین این اومده ها و رفته ها هیچکس مثل تو اذیتم نکرد**

الهی من بمیرم برای زندگیم......*💔

جاوید شاه نجف