غمگینم، مثل اون زن عمویی که با صدای بلند داشت تو عروسی غیبت میکرد و یهو صدای آهنگ کم شد.
نمیدونم مثلا یه عکس از خودت تو حیاط تیمارستان برام بفرست بگو آخرش نبودنت روانیم کرد.
هدایت شده از 𝗻𝗲𝗚𝗮𝗿
من از پسرایی که شلوار کوتاه نمیپوشن و مچ پاهاشون و بیرون نمیندازن تشکر میکنم.
دوستان؛ ممکنه یک روز آب رفته به جوی برگرده، اما صمیمیت از دست رفته هیچوقت برنمیگرده.