نوشتن و روضه‌گفتن‌ و گریه برای تو کار ما نیست دختر کوچک حسین. کاش عرضه میکردیم امشبی را چند دینار شامی به جیب دربان حرامی حرمت که با دشداشه‌ای چرک و ریش‌هایی بلند و شپش‌زده روی صندلی مقابل ورودی لمیده می‌گذاشتیم که فقط دوساعتی چراغ‌های حرم کوچکت را روشن کند. کاش سکه‌ای پر شالش می‌گذاشتیم و از شیعیان دمشق چند عروسک برای حرمت رد می‌کردیم. امشب را نباید تنها و در تاریکی می‌گذراندی عزیزکم. بمیرم برای آن تاریک‌خانه میان بازار دمشق…

ندارم‌ دست‌ و پایی‌ تا‌ عروسی‌ را‌ بگردانم حنابندان‌ قاسم‌ شد‌ قبولم‌ کن‌ به‌ قربانی .. -تازه‌ داماد‌ کربلاء؛

شب هشتم جون بدیم برات علی اکبرِ حسین./۳۳۳

*شد شد ، نشد از دم شارع العباس ؛ تا خود حرم ابوفاضل داد میزنم : - انت عَباس .