؛
هنگام تولد قمربنیهاشم ،
او را در دامان خودگذاشت،
و بعد در گوش راست او اذان
و در گوش چپ او اقامه گفت.
بعد دستهایش را بوسید!
و گریه کرد.
امالبنین دلیل گریه را پرسید:
فرمود: میبینم روزی را که دستهایش
در کنار فرات، برای یاری حسینم؛
از بدنش جدا خواهد شد . .
ذولفقارِ دو دَم امروز سه دم خواهد شد ؛
بس که در خانهی مولا شده کرار زیاد. . !
- عباسبنعلیعلیهالسلام -