مثلا ما هرماه ارزیابی داریم و اقدامات جدیدمون و مینویسیم همین یاداوری باعث میشه یادت بیاد چه قولهایی به خودت دادی

یه روز تصمیم گرفت اهداف جاه‌طلبانه بزاره برای خودش اما همش شکست خورد پس...

نیستم؟ چون‌ساعت دو بیدار میشم تا شش صبح مشغولم

و شش صبح تا شب

شاید شما توی یه کاری از بند نتیجه رهاشید و به استمرار برسید

مثلا یادته گفتم من کارهامو به قدمای کوچیک تقسیم کردم و ردیاب درست کردم که حواسم به استمرار باشه و نتیجه برام مهم نیست؟؟؟؟

وقتی ارزیابی کردم دیدم دوباره من توی تله کمالگرایی افتادم دوباره توی ذهنم اومده،این اقدامات فایده نداره یا باید زمانش زیاد شه یا بدرد نمیخوره و کم کم اثرش و گذاشته و منم خیلی کم کم کارهام و متوقف کردم

خواستم بگم شاید ما از کمالگرایی دراومده باشیم اما باید مدام مراقبش باشیم و مدام استمرار و اهمیتشو برای خودمون مرور کنیم چون دوباره یه سری افکار برمیگرده خصوصاااا وقتی چند ماه استمرار داری میاد گولت میزنه،میگه تو که تاالان خوب پیش رفتی،پس اگع میخوای زودتر به نتیجه برسی یکم زمانشو بیشتر کن و همینجاست که کارهات متوقف میشه

احساسی ترین دعا وجود نداره؟

آدمیزار طومار طولانی انتظار است