منظم باشش

درنهایت خودت میمونی درنهایت فقط تلاشت برای خودت میمونه شاید تنها چیزی که ارزششو داره زمان بزاری براش و سختی بکشی براش خودتو بالا بکش تا ادما برای رسیدن بهت ارزش قائل شن خودت برای خودت ارزش قائل شو وحرکت کن

گوشه دنج کتابخوندنم(((:

وقت هایی هست که از خودم فاصله می‌گیرم با رفتارهای بقیه با طردشدن ها با برچسب هایی که بهم زده میشه وشاید با القاهای نابخردانه که روان و وجدانمو و اذیت میکنه اما برمیگردم به خودم تا خودِ اصلیمو ببینم با همه ی نقص هاش میبینمش میبینم کجاها خطا کرده وبرای چی بوده ؟! من تمام خودمو یکجا میبینم نه فقط بخش هایی رو من اگه مشکلی با خودم داشته باشم سعی میکنم ببینم اون مشکله چیه وبعد نقص یا نقطه قابل بهبودمو میبینم میپذیرم که اینو دارم وبعد سعی میکنم بهترش کنم اما با صبوری نه عجله و فشار

مثلا اگه تنبلی میکنی و به کارهات نمیرسی فرار نکن از این حالت نگو نمیخام تنبل باشم من نباید تنبل باشم ببین این تنبلیو قبولش کن بگو اره تنبلم پس چون تنبلم به راه های ساده تری فکرمیکنم اینجوری شاید حتی برنامه ی واقع بینانه تری بنویسی... ببین که واقعا سحرخیز هستی یا نه؟ طبق واقعیت خودت برنامه بریز و مطمین باش قبول کردن ضعفت خیلی کمک به رشدش میکنه

همیشه روز تولدم باید حرم باشم خلوت کنم و حرف بزنم خصوصا امروزی که تولدم با تولد پسرسلطان یکی شده(((: