eitaa logo
🇮🇷 حَنــــون¹¹⁰
332 دنبال‌کننده
208 عکس
179 ویدیو
20 فایل
﷽ ـ و برآنیم که بی حب علی(ع) شیخ شدن جایز نیست♡ ـ حَنون: دلسوز و مهربان....✨ ـ دنیا مهربان تر از امیرالمؤمنین(ع) را به خود ندیده و نخواهد دید.... ـ کپی هم واجبه:)🤝🏻 ـ حجره طلبگیِ ما☕ @hojre_110_b
مشاهده در ایتا
دانلود
قبول دارم یکم شاید محفل ها طولانی باشن. هرچند سعی میکنم درحد امکان کوتاه بگم. ولی ما شیعه ایم. نباید فکر کنیم خب شبهه به چه کارمون میاد... ما برای دفاع از اهل بیت باید دقیق راجبشون بدونیم✨یعنی وظیفمونه پس انشاالله نیم ساعت از شب رو بزاریم برای یادگیری در مورد اهل بیت:)))
📍۱۵تا شبهه داریم... تقریبا شبیه یکی رو میگیم اگه کوتاه باشن شبیه۲تا بعدش میریم سراغ حضرت خدیجه(س) بعد بخش دردناک کتاب💔ماجرای هجوم یه خانه حضرت زهرا(س) تا شهادت ایشون و بعدهم راجب تحریف حقایق راجب ایشون و سوزاندن احادیث مربوط بهشون میگیم و بعدم پایان کتاب.... فکر کنم بخش دردناک میوفته تو دهه دوم یا به عبارتی دهه سوم فاطمیه.
|بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ|
" اللّهمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَهَ وَ ابیها وَ بَعلِها و بَنیها وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها بِعَددِ ما احْاطَ بِه عِلْمُکَ"
اعتراض به حزن حضرت زهرا(س) ❌شبهه👇🏻 ابن تیمیه در اعتراض به حزن حضرت زهرا(س) در سوگ پدرش و مقایسه آن با حزن ابوبکر در غار می گوید:«شیعه و دیگران از فاطمه (س) حکایت می کنند که به حدی در سوگ پیامبر حزن داشته که قابل توصیف نیست و اینکه او بیت الاحزان ساخته است و این کار را مذمت برای او به حساب نمی آورند با اینکه او در امری حزن داشته که فوت شده و باز نمی گردد ولی ابوبکر در زمان حیات پیامبر از ترس اینکه حضرت کشته شود خوف داشته است و آن حزنی است که متضمن حراست است و لذا چون حضرت فوت کرپ هرگز چنین حزنی را ابوبکر نداشت زیرا بی فایده است نتیجه اینکه حزن ابوبکر بدون شک کامل تر از حزن فاطمه است.» 📌منهاج السنة، ابن تیمیه، ج۸، ص۴۵۹،۴۶۰
✅پاسخ👇🏻 ❇️اولا: حزن ابوبکر ناشی از ضعف ایمان او به نصرت الهی بوده است. و لذا پیامبر در غار به او فرمود:«غم مخور خدا با ماست.»[سوره توبه آیه ۴۰] و نیز خداوند متعال در آیه ۶۲ سوره یونس میفرماید:« آگاه باشید دوستان و اولیای خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می شوند...»
❇️ثانیا: حزن در فراغ محبوب و گریه کردن بر او نه تنها امری جایز و راجح است بلکه خود پیامبر(ص) نیز چنین کرده است. انس بن مالک از پیامبر(ص) نقل کرده که فرمود:« همانا چشم می گرید و قلب محزون می شود ولی غیر از آنچه رضایت پروردگار ماست نمی گوییم و به طور حتم ای ابراهیم در فراق تو محزونیم...»¹ چرا ابن تیمیه به پیامبر اعتراض نمی کرد که چرا به امری که گذشته و فوت شده محزونی؟! بخاری و مسلم نقل کردند:« هنگامی که خبر شهادت زید بن حارثه و جعفر بن ابی طالب و عبدالله بن رواحه در غزوه موته پیامبر اکرم(ص) رسید در حالی که آثار حزن بر ایشان هویدا بود جلوس نمود..»²
بخاری از انس بن مالک نقل کرده که گفت:« هنگامی که قاریان قرآن در کنار بئر معونه به شهادت رسیدند یک ماه حضرت با مردم سخن نمی گفت و هرگز دیده نشد که پیامبر(ص) به این شدت ناراحت شده باشد.» ³ 📌۱_صحیح بخاری، ج۲،ص۸۵/صحیح مسلم، ج۴،ص۱۸۰۷ ۲_صحیح بخاری، ج۱،ص۴۳۷،باب من جلس عندالمصیبة یعرف فیه المحزون/صحیح مسلم، ج۲،ص،۶۱۴ ۳_صحیح بخاری، ج۲،ص۸۴
❇️ثالثا: حزن و اندوه حضرت زهرا(س) بعد از وفات پیامبر(ص) تنها در فراق پدرش نبود بلکه حزن و اندوه و گریه او بر ارتداد امت و به فراموشی سپردن تمام زحمات و سفارشات پدرش و خانه نشین کردن خلیفه به حق رسول خدا(ص) یعنی حضرت علی(ع) و دیگر امور نیز بوده است. حضرت زهرا(س) چنان از این امور محزون و ناراحت بود که عبدالله بن حارث می گوید:« فاطمه بعد از پیامبر شش ماه زنده بود و این در حالی بود که بدنش در این مدت آب می شد.» 📌سیر اعلام النبلاء، ج۲،ص۱۲۸
❇️رابعا: چه کسی گفته که ابوبکر در سوگ پیامبر محصور نشده و نگریسته است بلکه مطابق نص طیاسی بر پیامبر نوحه سرایی نیز کرده است. او می گوید:«بعد از وفات پیامبر چون بر حضرت وارد شد لبانش را بین دو چشمان حضرت گذاشته و دو دستش را به دو گیجگاه او آنگاه فریاد برآورد: وای ای نبی خدا وای ای دوست خدا وای انتخاب شده خدا.» 📌مسند احمد، ج۶،ص۳۱
❇️خامسا: چگونه انسان در فراق رسول خدا(س) محزون نگردد در حالی که حضرت(ص) فرمود:« هر کس به مصیبتی گرفتار آمد باید مصیبت مرا به یاد آورد زیرا که مصیبت من از بزرگ ترین مصیبت هاست.»¹ سلمان و ابوالدرداء دائما در فراق رسول خدا(ص) محزون بودند و لذا از آن دو رسیده که می گفتند:« سه چیز مرا به حدی محزون کرده که به گریه واداشته است یکی فراق محمد(ص)....»² 📌۱_سیراعلام النبلاء، ج۷،ص۳۲ ۲_صحیح ابن خزیمة، ج۳،ص۱۴۰
اعتراض به شکوه حضرت زهرا(س) ❌شبهه👇🏻 ابن تیمیه در اعتراض به علامه حلی(رحمة الله) می گوید:« و همچنین آنچه را ذکر کرده که زهرا با ابوبکر و صاحب او(عمر) آمد سخن نگفت تا آنکه به ملاقات پدرش رفت و به او شکایت کرد این مطلب امری است که لایق شأن فاطمه(س) نیست که درباره او گفته شود، زیرا شکایت و شکوه را نزد رسول خدا(ص) بردن امری لایق بر او نیست بلکه شکوه را باید نزد خدا برد...» 📌منهاج السنة، ج۴،ص۲۴۳ و۲۴۴