ـ یکی از ارکان عبودیت این است که ما همیشه خود را بدهکار خدا بدانیم. ما هیچ وقت از خدا طلبکار نیستیم خداو اهل بیت همیشه طلبکار هستند نه بدهکار. اعمال خود را اگر مهم بدانیم ، از کیفیت آن کم میشود؛ باید همه ی اعمالمان را ناچیز بدانیم! همه ی این کارها وظیفه است ، ما كاري نکرده ایم! باید بدانیم هر چه هست تفضل خداست . |آیت الله فاطمی نیا| ـ

ـ کارساز ترین توسل، توسل به حضرت زهرا(س) است

ـ 🔺علیرضا پناهیان: کاش با خطبۀ حضرت زهرا(س) آشناتر بودیم که یک‌ دوره آگاهی از اهم معارف دینی است. اولیاء خدا به فرزندان خود خطبۀ فدکیه را آموزش می‌دادند و آنها حفظ می‌کردند. اگر کسی می‌خواهد جمع‌بندی فاطمه(س) را از دین اسلام بداند و از علت غربت دین پس از رسول خدا(ص) آگاه شود، این خطبه را بخواند ـ

ـ چهل مرد در مقابل یک زن:) 💔 ـ

|بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ|

" اللّهمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَهَ وَ ابیها وَ بَعلِها و بَنیها وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها بِعَددِ ما احْاطَ بِه عِلْمُکَ" #کتاب_نور

➕محبوبه پیامبر(ص) حضرت خدیجه(س) با وجود آن که سنش پانزده سال از پیامبر بیشتر بود¹ ولی حضرت شدیداً به او محبت می ورزید و او را دوست می داشت تا بود. جایی که مورد حسد دیگران همچون عایشه واقع شد. مسلم به سندش از عایشه نقل می کند که گفت: بر هیچ یک از همسران رسول خدا همانند خدیجه حسرت نمی بردم... حضرت زیاد نام او را می برد. چه بسا حضرت گوسفندی را قطعه قطعه می کرد و برای دوستان خدیجه می فرستاد.² 📌۱_تاریخ الخمیس، ج۱،ص۲۶۴؛البدایة و النهایة، ج۲،ص۲۹۵ ۲_صحیح مسلم، حدیث۴۳۵،باب فضائل خدیجه

عایشه می گوید: «روزی رسول خدا را به غضب درآوردم و با تصغیر کلمه خدیجه او را مسخره کردم. حضرت مرا از این کار منع کرد و فرمود: خداوند له من محبت خدیجه را روزی کرده است.» 📌صحیح مسلم، حدیث۲۴۳۵،باب فضائل خدیجه

عالم بخاری به سند خود از حضرت على(ع) نقل کرده که فرمود: از رسول خدا شنیدم که می فرمود: «بهترین زنان از بنی اسرائیل، مریم دختر عمران و بهترین زنان این امت خدیجه دختر خویلد است.» 📌صحیح بخاری، ج۵،ص۴۷

➕موقعیت خدیجه(س) خدیجه از بهترین زنان قریش از حیث شرف بود، از حیث مال از همه ثروتمندتر و از حیث جمال از همه زیباتر بود. در عصر جاهلیت او را به لقب «طاهره»¹ و «بزرگ قریش» صدا می زدند. تمام قوم بر این حرص داشتند که قدرتی داشته باشند تا بتوانند به او نزدیک شوند. ² 📌۱_الاصابة، ج۴،ص۲۸۱؛البدایة و النهایة، ج۲،ص۲۹۴ ۲_البدایة، ج۲،ص۲۹۴