3️⃣ابن ابی الحديد میگوید: ... عمر با جماعتی آمد... به خانه هجوم آوردند فاطمه فریاد کشید......» 💔 📌شرح نهج البلاغه، ج6،ص47

«نه فریادش را شنیدند، نه وقارِ قدم‌هایش را دیدند. حرمتِ دختر پیامبر(ص) را نگاه نداشتند، و زمین، از شرم لرزید...»😭💔

4️⃣ او همچنین نقل میکند: « بیرون از خانه جماعت زیادی با خالد بودند. ابوبکر آنها را برای تقویت آن دو (خالد و عمر) فرستاده بود. آنگاه عمر وارد شد و به علی(ع) گفت برخيز. على درنگ کرده امتناع ورزيد عمر دستش را گرفت و گفت: برخیز على خودداری کرد. عمر او را بلند نمود و مانند زبیر او را بیرون کشید. خالد آن دو را با طناب بست عمر و همراهانش آن دو را با شدت میکشیدند💔. مردم جمع شده بودند و می گریستند. کوچه های مدینه پر از جمعیت شده بود. فاطمه(س) چون اعمال عمر را دید فریاد برآورد و شیون سر داد....😭 📌شرح نهج البلاغه، ج6،ص49

بمیرم برا دل امیرالمؤمنین(ع) :)))))

5️⃣او همچنین نقل می کند: ... جز علی کسی از بیعت خودداری نکرده و به خانه فاطمه(س) پناه جست، انها هم اطرافش را گرفته، به زور او را از خانه بیرون کشیدند.»

6️⃣ابوالفداء می گوید:« ابو بكر، عمر بن خطاب را فرستاد تا علی و کسانی را که گرد او جمع شده بودند. از منزل فاطمه بیرون آورد و به او چنین گفت: اگر نپذیرفت با آنها بجنگ.» 📌تاریخ ابی الفداء، ص165

این کتاب نگفته ولی توی کتاب الغارات اومده امیرالمؤمنین(ع) در دوران خلافتش از هیچکس به زور بیعت نگرفت:) ولی خلفای دیگه چی؟؟؟؟ اومدن به زور از مولامون بیعت بگیرن:) حرمت مولارو نگه نداشتن:) 💔💔

7️⃣ابن شحنه در تاریخ خود نقل می کند: عمر آمد خانه علی را با همه کسانی که در آن بودند به آتش بکشد،💔 فاطمه او را دید عمر گفت: چیزی را که همه امت پذیرفتند پذیرا باشید. 📌تاریخ ابن شحنه در حاشیه کامل ابن اثیر، ج7،ص164

مردم دیدن این صحنه هارو ولی سکوت کردن:)))) 💔

بلاذری نقل می کند: « ابو بكر عمر بن خطاب را به سوی علی فرستاد، چون از بیعت با او سر باز زده بود و به او گفت: بی هیچ ملاحظه و نرمش و با کمال خشونت علی را بیاور 😭چون او را آورد میان على و عمر مشاجره در گرفت. على به او فرمود تا میتوانی بدوش، تو هم سهم می بری به خدا سوگند اشتیاق تو به ولایت و سرپرستی ابوبکر، فقط به سبب این است که فردا تورا امیر سازد.» 📌انساب الاشراف، ج1،ص587

آتش زدن به خانه‌ مولا بهانه بود مقصود خصم‌ کشتن بانوی خانه‌ بود💔

از آن به باب وحی لگد زد عدو که دید جان رسول پشت در آستانه بود