" اللّهمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَهَ وَ ابیها وَ بَعلِها و بَنیها وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها بِعَددِ ما احْاطَ بِه عِلْمُکَ" #کتاب_نور

➕سوزاندن احادیث ذهبی از عایشه نقل می کند که گفت:« پدرم پانصد حدیث از رسول خداﷺ جمع نمود. یک شب تا به صبح در رختخواب خود زیاد می غلطید ناراحت شدم به او گفتم: آیا به جهت بیماری می غلطی ؟ یا خبر ناگواری به تو رسیده است؟ صبح که شد به من خطاب کرد و گفت ای دخترکم احادیثی را که نزد تو است بیاور نزد او آوردم و مشاهده کردم که آتشی را طلب نموده و همه آنها را سوزاند. 📌تذکرة الحفاظ، ج۱،ص۵/کنزالعمال، ج۱،ص۱۷۴

ابن سعد در ترجمه قاسم بن محمد بن ابوبکر نقل می کند که فرمود:احادیث در عصر عمر بن خطاب زیاد شد. او مردم را قسم داد تا آنها را نزدش حاضر کنند. همین که حاضر نمودند، دستور داد تا همه را به آتش کشند.... ¹در میان این گونه احادیث چه حقایق تاریخی و فضایل اهل بیت و مطاعن خلفا بوده خدا می داند. 📌۱_الطبقات الکبری، ج۵،ص۱۸۸

احمد بن حنبل می گوید: «ابو عوانه - صاحب صحیح کتابی را تألیف کرده و در آن عیب ها و بلاهای اصحاب رسول خداﷺ را جمع کرده است. سلام بن ابی مطیع به نزد او آمد و گفت: ای اباعوانه! آن کتاب را به من بده هنگامی که کتاب را گرفت آن را به آتش کشید.¹ 📌۱_کتاب العلل والرجال، احمدبن حنبل، ج۱،ص۶۰

آنگاه از عبدالرحمن بن مهدی نقل می کند که گفت: من در کتاب ابی عوانه نظر کردم، و من از آن به خدا پناه می برم.¹ ذهبی در ترجمه ابراهيم بن حكم بن زهیر کوفی از ابو حاتم درباره او نقل می کند که گفت: در مطاعن معاویه روایاتی نقل کرده است و ما آنچه را که در این باره نوشته بود پاره کردیم.² 📌۱_کتاب العلل و الرجال، احمدبن حنبل، ج۳،ص۹۲،چاپ جدید ۲_میزان الاعتدال، ج۴،ص۳۲۲

نکته ای که قابل توجه است این که علمای رجال اهل سنت در شرح حال برخی از رجال احادیث صحاح سته نقل کرده اند که آنان ابوبکر و عمر را دشنام می دادند!!

و این مطلب در ترجمه اسماعيل بن عبد الرحمن سدی،¹ تليد بن سليمان،² جعفر بن سلیمان ضبعی³ و بسیاری دیگر می توان مشاهده کرد. 📌۱_تهذیب التهذیب، ج۱ص۲۷۴ ۲_تهذیب الکمال، ج۴،ص۳۲۲ ۳_تهذیب التهذیب،ج۲،ص۸۲و۸۳

چرا این افراد عمر و ابوبکر را دشنام می دادند؟ مگر آن دو چه کرده بودند که حتی بزرگان اهل سنت نیز آن دو را سب و شتم نموده اند؟! افراد دیگری را نیز می توان نام برد که از رجال صحاح سته بوده اند و در عین حال در کتاب های رجال اهل سنت آنها را رافضی دانسته اند و درباره برخی نیز گفته اند که دشنام دهنده ابوبکر و عمر بوده اند. اینک به برخی دیگر از این افراد که توثیق نیز شده اند، اشاره میکنیم و برای بررسی بیشتر خوانندگان را به کتابهای رجال و تراجم اهل سنت در ترجمه و شرح حال هر یک از آنان ارجاع می دهیم: 👇🏻

۱ - بكير بن عبد الله طائی معروف به ضخم ۲ - جميع بن عمير ۳- حارث بن عبد الله همدانی ۴ - حمران بن أعين ۵ دينار بن عمر اسدی ۶_زیاد بن منذر ۷_سعد بن طریف کوفی ۸- سليمان بن فرم نحوى ۹- عباد بن يعقوب اسدی رواجنی کوفی ۱۰ - عبد الله بن عبدالقدوس رازی ۱۱ - عبد الله بن صالح هروى

۱۲ - عبد الملك بن أعين كوفي. ۱۳ - عبيد الله بن موسى. ۱۴ - عثمان بن عمیر بجلی کوفی ۱۵ - علی بن زید تیمی بصری ۱۶ - عمار بن رزيق كوفى ۱۷ - عمرو بن ثابت بکری ۱۸ - عمرو بن حماد قناد. ۱۹ - عمرو بن عبد الله بن عبيد كوفى ۲۰ غالب بن هذيل كوفى

۲۱ - محمد بن راشد خزاعی ۲۲- موسى بن قیس حضر می ۲۳ - ميناء بن ابی ميناء فرشی ۲۴- ناصح بن عبد الله كوفى. ۲۵- نفیع بن حارث كوفى ۲۶- هارون بن سعد عجلی ۲۷ - هاشم بن بريد کوفی ٢٨ - وكيع بن جراح ٢٩ - يونس بن حباب أسيدى. ۳۰ - ابو حمزه ثمالى ۳۱ - ابو عبد الله بجلی

📌«رافضی» لقبی است که بعضی اهل‌سنت به شیعیان (به‌ویژه دوازده‌امامی‌ها) می‌دهند، و معنایش «کسی که رد می‌کند یا کنار می‌زند» است؛ چون گفته می‌شود آنان برخی خلفا را نپذیرفتند.