قهقه زدم.

فقط ۲۰ روز مونده تا فصل و اون دوره‌ای از زندگی که انگار همه‌چیزش خلاصه میشه توی مدرسه، هندزفری‌های گره‌خورده، نوشیدنی‌های گرم توی ماگ‌های ناز، شمع، دفتر، کتاب، جوراب‌های بلند، آستین‌های پایین‌کشیده و کز کردن یه گوشه برای درس خوندن، کتاب خوندن یا نوشتن؛ وقتی نور شمع فقط به کاغذ می‌رسه، صدای بارون به شیشه می‌خوره و برگ‌ها زیر پا خش‌خش می‌کنن... اکتبر و آهنگ‌هاش:)

یه جورایی دلم پاییز خواست.

هیچی فقط یکی از معایب ما اینه که کل یا بیشتر فصل بهار رو منتظر تابستونیم، کلِ تابستون یا بیشترش رو منتظر پاییزیم، کل یا بیشتر پاییز رو منتظر زمستونیم و وقتی زمستون میشه منتظر سال جدید هستیم.

What are we actually waiting for?