"دستتنها" کلمه جالبیه، غم و استقلالِ زیادی توشه، انگار میتونی آستینت رو بکشی رو چشمات، اشکات رو پاک کنی و بعد کوه رو بذاری رو دوشت و به جلو حرکت کنی، دست تنها، دست تنها، دست تنها…
گفت؛ ”مرگ برای آدمی خوبه که تنهاست“. گفتم؛ ”آدمی که تنهاست، اگر بمیره هم تنهاست. پس چه فرقی داره زنده باشه یا مرده؟“. جواب داد؛ ”حداقل دیگه از تنها بودنش درد نمیکشه!“