هدایت شده از زیرزمین
یه دیالوگی تو مجله مدام بود: "زیاد خوندن و زیاد فیلم دیدن افتخار نداره. خلوت داشتن مهمه. من امسال خودم رو به عمیقشدن دعوت کردم؛ فقط سیوششتا کتاب خوندم."
من یکزمانی واقعا اینطوری بودم، یادمه انقدر سریع و پشتسرهم فیلم میدیدم که از کارما و نهپازل که خیلی تعریفشون رو شنیده بودم هیچی نفهمیدم. درمورد کتابا هم صدق میکنه، بهخصوص کتابای روسی رو که یه دورهای میخواستم فقط بخونم و تمومش کنم. آخرش میدیدم که چیزی ازش نفهمیدم.