خیابان؛ مکتب بعثت اجتماعی ✍ رسول حسن زاده حضور مستمر و حماسی در خیابان، طلیعه‌دار یک حرکت بزرگ تمدنی است. اگر این سرمایه راهبردی به درستی هدایت نشود، در خطر استهلاک و فرسایش قرار می‌گیرد. امتداد حضور باید در نظام اندیشه امام شهید در چهارچوب مفهومی «مردم آیه عظمای الهی» فهم و تبیین شود تا بتواند ایام‌الله‌ شبهای سرنوشت‌ساز را در بستر تمدنی امتداد دهد. جامعه‌ای که مشتاقانه و مجاهدانه مکرر در میدان حاضر می‌شود اگر این حضور را به حلقه‌ای از شبکه‌سازی، مسئولیت‌پذیری و پیشرفت عینی پیوند نزند، سرمایه‌ی معنوی و تاریخی خود را مصرف می‌کند بی‌آنکه آن را بازتولید نماید. در این حرکت بزرگ تمدنی، جامعه بیش از هر چیز به فهم مشترک نیاز دارد. تمدن‌ها صرفا‌ً بر پایه‌ی ابزارها بنا نمی‌شوند، بلکه بر شانه‌های افق‌های معناییِ مشترک قامت می‌کشند. از این رو، خیابان باید از فضای خطابه‌های یک‌سویه، به میدانِ گفت‌وگو، پرسش و تبیین ارتقا یابد. حرکت‌های فکریِ تمدن‌ساز، از جنس شنیدن، تبیین و تفاهم‌اند. در این میان، حضور مؤثر اندیشمندان در متن خیابان یک ضرورت حیاتی است. اندیشمندِ میدان، باید در کنار مردم و با زبان جامعه سخن بگوید، ابهام‌ها را باز کند و شور حماسی را به شعور تاریخی پیوند می‌زند. در چنین بستری است که «مکتب امام شهید» به عنوان یک مکتب جامع و تمدن‌ساز، پیش چشم جامعه قرار می‌گیرد. اگر امروز بخشی از جامعه نادمانه به جهت حق نشناسی و قدرنشناسی امام شهید در کنار دلدادگان ایشان، حضور محزونانه‌ دارند، این خود می‌تواند نقطه‌ی آغاز شکل‌گیری یک پیوستگی اجتماعی حول این مکتب باشد. خیابانِ گفت‌وگو محور، مجالی است تا جامعه از خود بپرسد استمرار بیعت با این مکتب در پهنه‌ی علم، معنویت عدالت و مقاومت چگونه محقق می‌شود. تنها با چنین بازتعریفی است که حضور خیابانی پویایی و اثرگذاری خود را حفظ می‌کند. در این افق، خیابان دیگر صرفاً صحنه‌ی تجمع نیست، بلکه «میعادگاه مبعوثین» است؛ جایی که کنشگران عرصه‌های علم، فرهنگ، خدمت و جهاد گرد هم می‌آیند، تجربه‌ها و دستاوردهای خود را با جامعه در میان می‌گذارند و افق‌های مشترک آینده را صورت‌بندی می‌کنند. چنین خیابانی می‌تواند به مکتب بعثت اجتماعی تبدیل شود؛ مکتبی که در آن شور حماسی با شعور تاریخی درهم می‌آمیزد و از دل آن نسل تمدن‌ساز برای ادامه‌ی مسیر تاریخی جامعه تربیت و سامان می‌یابد. @Hasanzadeh

در آیه ۱۴ سوره حشر، قرآن با عبارتی کلیدی، هسته‌ی مرکزیِ ماهیتِ دشمن را آشکار می‌کند تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ» (آنان را متحد می‌پنداری، حال آنکه دل‌هایشان پراکنده است به آن دلیل است که آنان قومی هستند که تعقل نمی‌کنند ). این آیه به ما می‌آموزد که ظاهرِ یکپارچه‌ی دشمن، فاقدِ اصالت است و آنچه در میدانِ واقعیت وجود دارد، یک گسستِ عمیق و متشتت است. قرآن کریم، تشتتِ درونی (قلوبهم شتی) را مستقیماً به «عدمِ تعقل» پیوند می‌دهد. دشمن چون از درون گسیخته است، توانِ پردازشِ صحیحِ واقعیت‌ها را ندارد. این خطای راهبردی، باعث شده که او نتواند جایگاه حقیقی انسجام را در قدرتِ یک جامعه درک کند. او در محاسبه‌یِ خود دچارِ خطاست؛ زیرا نمی‌فهمد که قدرتِ اصلی، ناشی از اتصالِ قلوب است نه صرفاً ابزارهایِ مادی. انسجامِ ملی و وحدت بر محورهایِ اصلی، بالاترین تجلیِ «عقلانیت» در جبهه‌یِ ماست. وقتی جامعه بر اشتراکاتِ خود پافشاری می‌کند، عملاً دشمن را در «جهلِ محاسباتی» نگه می‌دارد. بنابراین، هرچه ما منسجم‌تر باشیم، او در تحلیلِ خود بیشتر به بن‌بست می‌خورد. انسجام ما، دشمن را در حبس توهمات خودش زمین‌گیر می‌کند. خطرناک‌ترین اقدامِ ما، کمک به دشمن برای خروج از این وضعیتِ «بی‌خردی» است. وقتی با رفتارهایِ خود، تصویرِ «گسست» را مخابره می‌کنیم، در واقع داریم به دشمنِ فاقدِ عقلانیت کمک می‌کنیم تا خود را در موقعیتِ برتر ببیند. ما نباید به او اعتمادبه‌نفسِ کاذب بدهیم؛ او باید در همان وضعیتِ سردرگمی و بی‌خردی باقی بماند. رسول حسن زاده @Hasanzadeh

🏴 رهبر شهید انقلاب: امام باقر علیه‌السلام در مقابل افراد خبیثِ ظالمِ هتاکِ بنی‌امیه و بنی‌مروان توانستند افزایش قدرت تأثیرگذاری، توسعه تفکر و تعدد افراد شیعه را انجام دهند. ۱۴۰۴/۳/۱۳ سالروز شهادت حضرت امام محمد باقر علیه‌السلام تسلیت باد. @Hasanzadeh

⚠️ آیا امام باقر (علیه‌السلام) به گریه ما نیاز دارد؟ 〰 مجالس عزا را دست کم نگیرید ⚫️ شهادت امام محمد باقر (علیه‌السلام) را تسلیت عرض می‌کنیم ✅ @EMAM_COM @Hasanzadeh