جانِ نصفه نیمه ای بود و دوبار از من گرفت..

من دیگه هیچ جایی منتظر هیچ کسی نیستم و دنبال کسی هم نیستم، فقط سعی میکنم تا یه حدی خودم رو با بقیه هم مسیر کنم و هرجایی حس کردم مسیرشون با من متفاوته، راهم رو جدا کنم و برم دنبال مسیر خودم.. من تو راهی قدم بر میدارم که به انتخاب خودم باشه و از نظرم درست ترین راه باشه و از همه مهمتر خدا ازم راضی باشه، نه راهی که دیگران برام میسازن... من دنبال خواسته‌هام میرم، نه دنبال آدما، و خودم رو به خدا سپردم چون به قلم سرنوشت سازش ایمان دارم:)

من تو دنیای خودم زندگی میکنم، دنیایی که خدا رو تو کلمه‌ها و ادبیات میشه پیدا کرد.. دنیایی که مبدأ کلمه‌هست و مقصد شعره..

خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهانِ خودم..

ازت میخوام محرم کربلا رو..

من تا زمانی یه چیزی رو خیلی دوست دارم، که همه دوستش نداشته باشن ، وقتی اون چیز رو همه دوست داشته باشن، من دیگه دوسش ندارم..! "چیزی که مالِ همه باشه، مال من نیست.."

اون‌شب دوستان به نیابت از من از ایشون امضاء گرفتن.. چقدر غمگینم که نتونستم ببینمشون😢🥀

سر انجام به "ادبیات" روی آوردم، که پیوسته پناهگاه کسانی است که نمیدانند سرِ پر شور خود را کجا بر زمین بگذارند..:)

🎧🎼

خدایا...! خودت هوامو داشته باش.. من تنهایی نمیتونم از پسِش بر بیام.. اصلاً نمیدونم چی درسته و چی غلط..!؟ فقط خودمو سپردم به تو :)))

حالِ یک دیوانه را دیوانه بهتر میکند..

آدمی است دیگر؛ تمام داشته‌ها و نداشته‌هایش بند حوصله‌اش است. حوصله که نداشته باشد، حتی ممکن است از آدم بودن استعفا دهد..