اما دختری که شعر رو از عمق وجودش میفهمه،
خیلی خواستنیه..
فکر کن..!
کسی تو زندگیت باشه که کنارش بتونی چند صفحه شعر های سهراب سپهری بخونی یا چه میدونم حامد عسکری و فاضل نظری بخونی...
موقع نوشیدن چای، آروم کنار گوشِت اشعار مولوی رو زمزمه کنه...
کسی باشه که حداقل دو بیت شعر تازه بفهمه که اگر نتونستی حرفت رو ساده بیان کنی، از شعر هایی که میخونی حس و حالتو بفهمه:)
از نظر من نصف جذابیت یک دختر به شاعر بودن و شعرفهمیدنشه،
نه چشم های رنگی و ابرو های کمندی و مژه های بلندش..