بر من بِبخش گاه چِنان دوست دارمت ؛
کز یاد میبرم که مَرا بردهای زِ یاد : ) !
میزند بر لَب من دستِ ادب قفل ِخموشی ..
وَرنه بسیار سخن هست که محتاج ِبیان است !
به هرکس دل ببندم بعد از این ، خود نیز می دانم
به جز اندوه دل کندن ، ندارد حاصلی دیگر..")