"جنگل پشم و پولاد" از اون دسته کتاباییه که رندوم خریدم. اوایل حتی علاقه‌ای به خوندنش هم نداشتم ولی جلوتر که رفتم درونش کشیده شدم. علاقه‌ی من به پیانو شاید سال‌ها درونم وجود داشت ولی با خوندن این کتاب شروع به تنفس کرد. چطور توصیفش کنم؟ نمیدونم. گاهی وقتا کلمات نمیتونن بیانگر ما باشن، برای همین موسیقی پدید اومد؛ و این کتاب نه موسیقی، نه پیانو و نه درختان کاج، بلکه معنا رو بهم نشون داد. معنای زندگی، تلاش و ارزششون رو. از خودم ممنونم که بین اون همه قفسه‌ی کتاب، این داستان رو انتخاب کردم و قطعا ارزشش رو داره که شماهم این لطف رو در حق خودتون بکنید.