دلتنگی‌های دختر ۳ ساله شهید هوافضای سپاه میثم فتح قریب برای پدرش هر چند وقت یک بار زنگ میزنه به گوشی باباش بلکه گوشی رو برداره 😔 صلی الله علیک یا رقیه بنت حسین علیه السلام قیمت امنیتی که توش هستیم را اینها پرداخت کرده و میکنند... مراقب باشیم فردا روزی باید جواب این اشکها را بدهیم!!!!😭😭😭 ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌@Hfadayat

یکم دلمون جلا بگیره.... ثواب شنیدن این آیات هدیه به حضرت رقیه خاتون سلام الله علیها بهمراه سه صلوات...... @e_mohammadabed

بررسی ماه صفر از نظر روایی و تاریخی صفر در منابع دینی چه جایگاهی داره؟ ماه صفر، دومین ماه قمری‌ست. در قرآن مستقیماً نامی از آن نیامده، اما در روایات و تاریخ اسلام، وقایع مهمی در این ماه نقل شده: 1. نحسی ماه صفر؟ در برخی فرهنگ‌ها، ماه صفر رو نحس می‌دونن. اما از نگاه روایات اسلامی، هیچ ماهی نحس نیست. امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید: «لَا صَفَرَ وَ لَا هَامَةَ وَ لَا غُولَ» (هیچ نحسی‌ای در ماه صفر و پرنده‌ی شوم و جن و غول وجود ندارد) [الکافی، ج 8، ص 196] این روایت در واقع با خرافاتی که از زمان جاهلیت مونده بود، مخالفت می‌کنه. 2. ماهِ مصیبت اهل‌بیت (ع): در این ماه، چند مصیبت بزرگ اتفاق افتاده که در روایات شیعه ذکر شده: ۲۰ صفر: بنابر قول مشهور، بازگشت اهل‌بیت از شام به کربلا در روز اربعین و دیدار با جابر بن عبدالله انصاری. [شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج 6، ص 113] ۲۸ صفر: رحلت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله [کافی، ج 1، ص 441] ۷ یا ۲۸ صفر: شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام ۳۰ صفر: شهادت امام رضا علیه‌السلام [شیخ مفید، ارشاد، ج 2، ص 271] 3. صفر، ماه بلاها؟ در برخی روایات، به کثرت بلایا در این ماه اشاره شده. مثلاً امام رضا علیه‌السلام فرمود: «صَفَرٌ شَهرٌ تُرفَعُ فیهِ الدّرجاتُ و تُقضى فیهِ الأُمورُ» (صفر، ماهی است که در آن درجات بالا می‌رود و امور بندگان مقدّر می‌شود) [عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 267] که این روایت به جای نحسی، به اهمیت معنوی این ماه اشاره داره. پس از نظر روایی، صفر ماهی پرحادثه و مهمه، اما نحس نیست. بلکه فرصتی برای توجه بیشتر به تاریخ اهل‌بیت (ع) و عبرت گرفتن از حوادث کربلا تا مدینه است. #ماه_صفر #روایات_شیعه #وقایع_تاریخی @Hfadayat

چهارشنبه متعلق است به آقا امام موسی کاظم ( ع) امام رضا (ع) امام جواد (ع) وامام هادی علیه السلام روزمان را متبرک میکنیم با هدیه ذکر صلوات بر محضر مبارکشان کانال امام حسین علیه السلام ┄┅┅┅┅❁🌸❁┅┅┅┅┄ @Hfadayat ‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌

ای سلاله‌ی عصمت و ای دردانه‌ی حسین‌(ع)... در آستانه‌ی شب عروج بلندای روحت به آغوش پدر، دل بی‌قرار نام توست؛ نامی که همچون زخمی کهنه، در اعماق جان، ریشه دوانیده است. ای سه‌ساله‌ی دشت کربلا! چه دیدی تو در آن هنگامه‌ی خون و آتش؟ چگونه تاب آوردی آن منظره‌ی جان‌سوز را، آن دم که پدر در خون خویش غلتید و علم از دستان غیور عمو، بر زمین افتاد و خیمه‌ها آتش گرفتند؟! تو که دیرزمانی نبود زبان‌ به شیرینی باز کرده بودی، چگونه توانستی سوز و گداز خیمه‌های سوخته را ترجمان باشی و سرهای به‌ نیزه‌ رفته را از معرض چشمان کوچکت، به تماشا بنشینی؟ با نهال کوچک وجودت چگونه بار سنگین مصیبت را بر دوش کشیدی؟ چه دیدی در آن شام تلخ که جان به جان‌آفرین تسلیم کردی؟... دستان کوچک تو که تا پیش از این، به‌دنبال نوازش پدر می‌گشت، حالا سر مبارک او را در آغوش کشید و دنیایی از درد و اندوه را فریاد زد. «سید بن طاووس» نوشته است که امام‌(ع) هنگام وداع با اهل‌بیت(ع) فرمود: «خواهرم ام‌کلثوم(س)، و تو ای زینب(س) و تو ای رقیه(س) و تو ای فاطمه(س) و تو ای رباب(س)، مواظب باشید پس از کشته‌شدن من گریبان چاک مدهید، صورت مخراشید و سخن ناروا بر زبان میارید» ای کوچک‌ترین بانوی کربلا! در دل شب‌های تار، در میان خیمه‌های سوخته، داغی بر دل‌ها نهادی که تا ابد تازه می‌ماند. تو که هنوز طعم شیرین آغوش پدر را به یاد داشتی و در سایه‌ی مهر  عمو عباس(ع) آرام می‌گرفتی، ناگهان در شام غریبان، در میان شعله‌های غم و آتش، به‌سوی پدر شتافتی. ای حضرت رقیه(س)، ای نماد مظلومیت و ایثار! یاد تو، یاد کوچکی‌ست که بزرگی عاشورا را در سینه داشت؛ یاد تو، یاد دردی‌ست که با هیچ زبانی قابل وصف نیست؛ یاد تو، یاد استقامت است در اوج غربت.  وقتی حضرت زینب(س) با همراهان به مدینه بازگشتند، زن‌های مدینه برای عرض تسلیت، به حضور ایشان آمدند. آن حضرت، حوادث جان‌سوز کربلا و کوفه و شام را برای آن‌ها بیان می‌کرد و ایشان گریه می‌کردند، تا اینکه به یاد حضرت رقیه(س) افتاد و فرمود: «امّا مصیبت وفات رقیه(س) در خرابه‌ی شام، کمرم را خم کرد و مویم را سفید نمود»  زن‌ها وقتی این سخن را شنیدند، صدایشان با شور و ناله به گریه بلند شد و آن روز، به یاد رنج‌های جان‌گداز حضرت رقیه(س)، بسیار گریستند. مگر می‌شود از رنج‌هایی که بر قامت مظلوم و کودکانه‌ی تو گذشت، اشک خون از دیده‌ها روان نشود؟ امروز دل‌های ما، به یاد اشک‌های تو می‌سوزد؛ شهادتت مبارک ای نور چشم امام حسین‌(ع)... باشد که در روز جزا، شفاعت تو، دست‌گیر ما باشد. آمین. شهادت حضرت رقیه(س) تسلیت باد. زهرا مرادوند کانال امام حسین علیه السلام ┄┅┅┅┅❁🌸❁┅┅┅┅┄ @Hfadayat ‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌