سوال :
سلام ، وقت بخیر حاج آقا برای دور کردن چشم بد(چشم شور) بیاد چکار کنیم ؟؟
@Hfadayat
جواب سوال ۱۶۸۵ :
سلام علیکم ؛
راهکارهایی برای دور کردن چشم بد ؛
1- توصیه پیامبر (ص):
آسانترین عمل برای دفع چشم زخم قرائت سوره ناس و فلق است که دعای چشم زخم قوی به شمار میآیند. در روایات گفته شده که پیغمبر (ص) این سورهها را برای امام حسن (ع) و امام حسین (ع) به عنوان حرز و دعا قرائت میکردند.
2- توصیه امام صادق (ع):
از امام صادق (ع) نقل شده که فرمودند: اگر شخصی از شما چیزی از برادرش او را متعجب ساخت سه مرتبه بگویید:
“ماشاء الله لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم”
3- توصیه امام رضا (ع):
از امام رضا (ع) در کتاب مکارم الاخلاق صفحه 474 نقل شده است که در هنگام چشم زخم خوردن کف دست را مقابل صورت قرار دهیم و سورههای حمد، قل هو الله احد، ناس و فلق را بخوانیم و هر دو کف را به صورت خود بکشیم.
4- توصیه امام علی (ع):
در کتاب بحار الانوار جلد 60 صفحه 18 از امام علی (ع) آمدهاست که هروقت از کسی یا چیزی خوشتان آمد و زیبایی آن به چشم تان آمد دعای چشم زخم “آمنت بالله و صلی الله علی محمد و آله” را بخوانید تا چشم زخم بر آن تاثیر نکند.
5- آیه و ان یکاد:
در مفاتیح از شیخ عباس قمی نقل شده است که آیه “و ان یکاد …” برای دفع چشم زخم مفید است.
6- دعای توصیه شده از مفاتیح الجنان:
همچنین دعای چشم زخم زیر در مفاتیح الجنان، فهرست کتاب باقیات الصالحات (حاشیه کتاب)، باب سیم در بخش حرزهای چشم زخم آمده:
اللّٰهُمَّ رَبَّ مَطَرٍ حابِسٍ وَ حَجَرٍ یابِسٍ وَ لَیْلٍ دامِسٍ وَ رَطْبٍ وَ یابِسٍ رُدَّ عَیْنَ الْعایِنِ عَلَیْهِ فِی کَبِدِهِ وَ نَحْرِهِ وَ ماله فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرىٰ مِنْ فُطُورٍ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ یَنْقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ خٰاسِئاً وَ هُوَ حَسِیرٌ
@Hfadayat
سوال : دقت کنید:
بعضی افراد به جوونای مامی گن امام حسین وامام حسن که سنگشا به سینه می زنی چندین سال پیش به ایران حمله کردن ومردم راکشتن واسلام راعمر لعنت الله به ایران اورده پس مامدیون ایشون هستیم چه جوابی بدیم؟
@Hfadayat
جواب سوال ۱۶۸۶ :
سلام علیکم ؛
✍این هم از شبهه هایی است که همچون بمب ذهن جوانان را تخریب کرده و وقتی شبهه بیاید برای افراد خالی الذهن و کسانی که از تاریخ مطالعات کمی داشتند ، متاسفانه سریع تغییر رویه میدهند ،
و متاسفانه دشمنان هم این را میدانند که جوانان ما کمتر اهل مطالعه اند ،
✔️ما هم حتی در بعضی جلسات میرویم با این همه مطالعه ولی بعضی اینقدر تنبل و بی توجه اند که در جلسات هم استماع نمیکنند
✋اما جواب شبهه 👇👇
✅با توجه به محبت ایرانیان به اهل بیت علیهم السلام احادیث زیادی در دورۀ امویان جعل شد که مردم طبرستان یا همان ایران را از ائمۀ شیعه دور کنند و یکی از این جعلیات جنگ امیرالمومنین و حسنین علیهم السلام علیه ایرانیان بوده است.
🧐شرکت امام حسن و امام حسین (ع) در جنگ علیه ایران؟
🧐آیا همانگونه که تاریخ طبری نقل کرده، حسنین (ع) در زمان خلیفه دوم در جنگ بر علیه ایرانیان شرکت داشتند؟!
تبیین این مسئله تاریخی از چند جهت قابل تأمل و دقت است:
✔️ اعتبار یک منبع تاریخی یا روایی به این معنا نیست که تمام مطالب ذکر شده در آن صد در صد قطعی و مورد تأیید است.
تاریخ طبری نیز از این قاعده مستثنا نیست. تاریخ طبری یک از کتابهای تاریخی معتبر و از منابع اهل سنت است که خبر شرکت امام حسن و امام حسین (ع) در نبرد سپاه خلیفه دوم به ایران در آن ذکر شده است.
✔️✔️ درهیچ یک از منابع معتبر شیعی حضور حسنین در جنگ علیه ایران را بیان نشده است
اما در هیچ یک از منابع معتبر شیعی چنین چیزی نیامده است. عدم درج این خبر در متون شیعی حاکی از آن است که این موضوع مورد تأیید عالمان و مورخان شیعه نیست.
✔️روایان غیر معتبر در بیان مطلب👇
برخی از راویان؛ مانند یحیی بن معین، یحیی بن ضریس، و...، راوی این خبر یعنی علی بن مجاهد را توثیق نمیکنند. یحیی بن معین درباره او میگوید وی جعل حدیث میکرد. یحیی بن ضریس میگوید او کذاب است و جعل سند میکرد.
✔️علی بن حسن هسنجانی میگوید از أبا جعفر جمال یعنی محمد بن مهران از علی بن مجاهد، پرسیدم، گفت وی کذاب است.
✔️بنابراین، خبر چنین شخصی که رجال شناسان نیز او را تأیید نمیکنند، چگونه قابل اعتماد است؟!
بر فرض صحت چنین خبری؛ یعنی شرکت امام حسن و امام حسین (ع) در چنین نبردی این مسئله از زوایای مختلف قابل توجیه است:
✔️اولا: آنان اگرچه فرزندان شخصیتی مانند امام علی (ع) بودند، و آن حضرت به عنوان نفر اول مخالف حکومت شناخته میشد، و از نظر وی حکومت خلفای سه گانه مشروعیت نداشت.
اما این بدان معنا نیست که آن حضرت و فرزندان و علاقه مندانش از حوادث و رخدادهای جامعه به دور باشند و به قوانین شهروندی پای بند نباشند.
بلکه در امور شهروندی آنان نیز، چون دیگران عمل میکردند و بر فرض صحت شرکت فرزندان امام علی (ع) در جنگ ایران و یا هر نبرد دیگری، از این زاویه قابل توجیه است.
این مسئله در تمام دنیا پذیرفته شده است. هیچ مخالف حکومتی نمیتواند به بهانه مخالفت از قوانین حکومتی سرپیچی کند و خود را از مسائل و حوادث جامعه تبرئه کند.
✔️✔️ثانیاً: بر فرض صحت چنین خبری، شرکت آنان در این نبرد همراه دیگر نیروهای رزمنده میتوانست جنبه فرهنگی داشته باشد.
یعنی آنان به عنوان سرباز در کنار دیگر نیروهای سپاه اسلام تعدیل کننده نیروهای رزمنده از تعرضهای بی جا و بی مورد هنگام ورود به شهرها در برخورد با جان و مال مردم باشند.
چنان که امروزه نیز تمام نیروهای نظامی دارای سربازان امدادی و فرهنگی، حتی بخشهای فرهنگی و عقیدتی هستند. همان گونه که امام علی (ع) در عین مخالفت با حکومت در بسیاری از موارد با خلفا همکاری در جهت تعدیل آنها در امور حکومت داشت.
فرزندانش نیز در این جنگ میتوانستند نقش تعدیل کننده داشته باشند، نه نیروی جنگنده.
✔️✔️✔️ثالثاً: در کدام تاریخ ثبت شده است که نیروها و سربازان ایران به دست آن دو امام کشته شده اند. تا ما درصدد احقاق حق آنها باشیم، حتی در تاریخ طبری که خبر شرکت آنها در جنگ علیه ایران آمده است، اشاره نشده است که کسی با شمشیر آنان کشته شده باشد.
@Hfadayat