هروقت سعی میکـنم لبخند بزنم ،
احساس میکـنم به آنچه رخ داده است ،
خیانـت میکنم .
داستایسفکی
در آخرین نامه ات از من پرسیده بودی که چه سان تو را دوست دارم؟
عزیزکم ، همچون بهار که آسمان ِ کبود را دوست دارد همچون پروانه ای در دل ِ کویر یا زنبور ِ کوچکی در عمق ِ جنگل که به گل ِ سرخی دل داده است و به آن شهد شیرین اش آری ، من اینگونه تو را دوست دارم ، همچون برفی بر بلندای کوه یا چشمه ای روان در دل ِ جنگل که تراوش ِ ماهتاب را دوست دارد عزيزكم
آنگونه که خودت را دوست داری آنگونه که خودم را دوست دارم ، همانگونه دوستت دارم .
گاهی فکر میکنم هنوز هم بخشی از من دنیارو همان طور میبیند که هفت سالگی میدید .