سر انجام به ادبیات روی آوردم، که پیوسته پناهگاه کسانی ست که نمیدانند سر پر شور خود را کجا بر
زمین بگذارند.
هیچ کس اندوهی را از دلم در نیاورد؛
من همیشه تک و تنها در گوشه کناری همه را بخشیدم.
–نیلگون مارمارا
اگر میدانستم
پس از آن همه رنجها و نابهسامانیها
تو را ميتوانم داشته باشم،
بدون شك با ارادهی آهنينتری
تحملشان ميكردم. _شاملو
گاهی از خودتان بپرسید که اگر خود را ملاقات میکردید،آیا از خودتان خوشتان میآمد؟!
صادقانه به این سوال جواب دهید و خواهید فهمید که نیاز به چه تغییراتی دارید....
–آنتونی رابینز